• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Transkrypcja Hepburna



    Podstrony: [1] [2] [3] 4
    Przeczytaj także...
    Akcent przeciągły (cyrkumfleks, łac. circumflexus, gr. περισπωμένος / perispomenos), często nazywany daszkiem, to znak diakrytyczny używany w językach: esperanto, francuskim, greckim, rumuńskim, słowackim, portugalskim i innych.Romuald Huszcza (ur. 27 lipca 1950 w Białymstoku) – polski filolog polski i japoński, profesor nauk humanistycznych (2015).
    Przypisy[ | edytuj kod]
    1. Caitlin Nelson, Japanese Romanization History, University of Hawaii at Manoa [dostęp 2020-08-17].
    2. Romuald Huszcza, Maho Ikushima, Jan Majewski: Gramatyka japońska: podręcznik z ćwiczeniami. Tom I. Wyd. II. Kraków: Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, 2003. ISBN 83-233-1802-6.
    3. 明治学院大学図書館 – 『和英語林集成』デジタルアーカイブス (jap.). Meijigakuin.ac.jp. [dostęp 2012-07-13].
    4. Timothy J. Vance, The inexorable spread of 〈ou〉 in Romanized Japanese, [w:] Kunio Nishiyama i inni red., Topics in theoretical Asian linguistics: studies in honor of John B. Whitman, Amsterdam: John Benjamins Publishing Company, 2018, s. 292, DOI10.1075/la.250.14van, ISBN 978-90-272-6329-2, OCLC 1060186251 [dostęp 2020-08-18] (ang.).
    5. 日本国有鉄道・鉄道掲示基準規程(抄) [dostęp 2020-08-18] (jap.).
    6. Japanese (ang.). Biblioteka Kongresu Stanów Zjednoczonych. [dostęp 2013-12-16].
    7. UNGEGN Working Group on Romanization Systems: Japanese (ang.). W: REPORT ON THE CURRENT STATUS OF UNITED NATIONS ROMANIZATION SYSTEMS FOR GEOGRAPHICAL NAMES [on-line]. 2013-09-24. [dostęp 2013-12-16].
    8. 道路標識のローマ字(ヘボン式) の綴り方.
    9. 非ヘボン式ローマ字|神奈川県パスポートセンター公式サイト, Kanagawa Prefectural Government [dostęp 2020-08-18].
    10. 松浦四郎. 104年かかった標準化. „標準化と品質菅理 -Standardization and Quality Control-”. 45, s. 92–93, październik 1992. Japanese Standards Association (jap.). 
    11. James Curtis Hepburn: A Japanese-English And English-Japanese Dictionary. Wyd. 3. 1886. (ang.)
    12. Kenkyusha’s New Japanese-English Dictionary. Wyd. 4. Kenkyūsha, 1974. (ang.)
    13. Katakana, [w:] Agata Jagiełło, Japoński nie gryzie!, wyd. II, Warszawa 2012, str. 36, ISBN 978-83-7788-174-3 [dostęp 2021-07-01], Cytat: Jedynie イー zapisujemy jako podwojoną literę i. (pol.).
    14. Katakana Shingo-jiten, Gakken 2003, s. 758.
    15. 昭和21年内閣告示第33号 「現代かなづかい」 (jap.). 16 listopada 1946. [dostęp 2012-07-13].
    16. 昭和61年内閣告示第1号 「現代仮名遣い」, Ministerstwo Oświaty, Kultury, Sportu, Nauki i Technologii, 1 lipca 1986 [dostęp 2012-07-13] [zarchiwizowane z adresu 2015-06-18] (jap.).
    17. 平成3年6月28日内閣告示第2号:外来語の表記, Ministerstwo Oświaty, Kultury, Sportu, Nauki i Technologii [dostęp 2012-07-13] [zarchiwizowane z adresu 2013-01-21] (jap.).
    18. ■米国規格(ANSI Z39.11-1972)―要約 (jap.). [dostęp 2012-07-13].
    19. ■英国規格(BS 4812: 1972)―要約 (jap.). [dostęp 2012-07-13].
    20. ローマ字文の手ほどき: 標準式ローマ字書き日本語の書き方 (jap.). 1974. [dostęp 2012-07-13].

    Linki zewnętrzne[ | edytuj kod]

  • Wstęp do pierwszego wydania oryginalnego słownika Hepburna tłumaczący zasady latynizacji (ang.)
  • Wstęp do trzeciego wydania oryginalnego słownika Hepburna tłumaczący zasady latynizacji (ang.)
  • Osaka (jap. 大阪市, Ōsaka-shi) - trzecie co do wielkości miasto w Japonii. Leży w południowo-zachodniej części wyspy Honsiu w regionie Kinki (Kansai) nad zatoką Osaka na styku Morza Wewnętrznego i Oceanu Spokojnego, u ujścia rzeki Yodo. Jest stolicą prefektury o tej samej nazwie i częścią obszaru metropolitalnego Keihanshin zamieszkiwanego przez około 18 mln osób.Makron (gr. μακρόv / makrón, dosłownie: długi) – znak diakrytyczny umieszczany nad lub pod samogłoską, początkowo używany do zaznaczania długiej sylaby w metrum greckim lub łacińskim. Dzisiaj używany jest także do zaznaczenia, że dana samogłoska jest długa (jego przeciwieństwem jest brevis ˘, używany początkowo do oznaczenia krótkiej sylaby, a dziś także krótkiej samogłoski).


    Podstrony: [1] [2] [3] 4



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Matcha (jap. 抹茶, matcha) – japońska, sproszkowana zielona herbata, używana w ceremonii picia herbaty cha-no-yu (dosł. "gorąca woda na herbatę") oraz jako dodatek do potraw (np. klusek, ciastek, lodów).
    Kunrei-shiki Rōmaji (jap. 訓令式ローマ字, Kunrei-shiki Rōmaji) – system latynizacji języka japońskiego, stworzony na podstawie starszego systemu Nihon-shiki Rōmaji. Zaadoptowany przez Międzynarodową Organizację Normalizacyjną jako standard transkrypcji języka japońskiego ISO 3602.
    Niigata (jap. 新潟市, Niigata-shi) - miasto w Japonii (środkowe Honsiu), nad Morzem Japońskim, ośrodek administracyjny prefektury Niigata.
    Ortografia (z gr. ορθο-, ortho- = poprawny, γραφος, grafos = piszący) inaczej pisownia – zbiór zasad i norm regulujących sposób zapisu słów danego języka za pomocą liter alfabetu lub innych symboli. W skład zasad ortograficznych wchodzą również zasady dotyczące interpunkcji, natomiast typografia jest osobnym zagadnieniem.
    Alfabet łaciński, łacinka, alfabet rzymski – alfabet, system znaków służących do zapisu większości języków europejskich oraz wielu innych. Jest najbardziej rozpowszechnionym alfabetem na świecie – posługuje się nim ok. 35% ludzkości. Wywodzi się z systemu służącego do zapisu łaciny.
    Słownik – zbiór słów lub wyrażeń ułożonych i opracowanych według określonej zasady. Struktura słownika dzieli się na artykuły hasłowe ułożone w porządku alfabetycznym, rzadziej tematycznym lub gniazdowym (w oparciu o wspólne gniazda etymologiczne).
    Kanji (jap. 漢字, kanji, ; dosł. „znaki Hanów”) – znaki logograficzne pochodzenia chińskiego, które wraz z sylabariuszami hiragana (ひらがな, 平仮名), katakana (カタカナ, 片仮名), cyframi arabskimi oraz alfabetem łacińskim stanowią element pisma japońskiego.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.023 sek.