Tranquility

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Node 3
Wnętrze modułu Node 3

Tranquility (Node 3) – ostatni z planowanych modułów połączeniowych Międzynarodowej Stacji Kosmicznej (ISS), który podobnie jak bliźniacze Node 1 (Unity) i Node 2 (Harmony), pełni rolę korytarza pomiędzy poszczególnymi członami stacji.

Harmony (Node 2) - jeden z trzech modułów spełniających funkcję korytarzy łączących ze sobą inne, laboratoryjne moduły Międzynarodowej Stacji Kosmicznej.Kopuła (ang. Cupola, wł. Kuppel – kopuła) to moduł obserwacyjny Międzynarodowej Stacji Kosmicznej, zaprojektowany i zbudowany przez firmę Alenia Spazio (obecnie Thales Alenia Space) w imieniu Europejskiej Agencji Kosmicznej. Alenia Spazio był głównym wykonawcą i koordynował pracę sześciu innych firm: APCO (Szwajcaria), CASA (Hiszpania), EADS (Niemcy), SAAB Ericsson and Lindholmen Development (Szwecja) i Verhaert (Belgia).

Moduł został zbudowany dla NASA przez Thales Alenia Space w Turynie na podstawie umowy z Europejską Agencją Kosmiczną. Budowa Node 3 rozpoczęła się w 2006 r., a zakończenie budowy planowane było na maj 2008 r. Moduł został dostarczony do Centrum Kosmicznego imienia Johna F. Kennedy’ego w maju 2009 roku na pokładzie samolotu Airbus Beluga. Do ISS został dołączony w lutym 2010 roku wraz z modułem Cupola za pomocą promu Endeavour podczas misji STS-130.

STS 130 (ang. Space Transportation System) – 130. misja programu lotów wahadłowców. Start nastąpił 8 lutego 2010 r. o godzinie 10:14 (polskiego czasu), a lądowanie 21 lutego. Głównymi ładunkami wahadłowca były: łącznik Node 3 i Cupola, zrobotyzowana stacja kontrolna, która zapewnia członkom załogi widok na całą stację kosmiczną.Międzynarodowa Stacja Kosmiczna, MSK (ang. International Space Station, ISS; ros. Международная Космическая Станция, МКС; trb.: Mieżdunarodnaja Kosmiczeskaja Stancyja, MKS) – pierwsza stacja kosmiczna wybudowana z założenia przy współudziale wielu krajów. Składa się obecnie z 15 głównych modułów (docelowo ma ich liczyć 16) i umożliwia jednoczesne przebywanie sześciu członków stałej załogi (trzech do roku 2009). Pierwsze moduły stacji zostały wyniesione na orbitę i połączone ze sobą w 1998 roku. Pierwsza stała załoga zamieszkała na niej w roku 2000. Źródłem zasilania ISS są baterie słoneczne, transportem ludzi i materiałów do 19 lipca 2011 zajmowały się amerykańskie wahadłowce programu STS (od lutego 2003 do 26 lipca 2005 wstrzymane z powodu katastrofy Columbii) oraz rosyjskie statki kosmiczne Sojuz i Progress.

Początkowe plany przedstawiały Node 3 jako niemal identyczny (w porównaniu do Node 1 i Node 2) moduł, jednak później zdecydowano, że Node 3 ma częściowo zastąpić skreślony Transhab. W ramach nowego projektu na pokładzie znajdowałoby się wiele urządzeń, które oryginalnie miał zawierać Transhab, a zatem: chłodziarko-zamrażarka, ruchoma bieżnia, kuchnia, magazyn, zbiorniki na wodę, toaleta (Waste and Hygiene Compartment) oraz specjalne pomieszczenia na odzież, lekarstwa i żywność. Oprócz tego na pokładzie modułu znajduje się system odnowy atmosfery stacji, usuwający zanieczyszczenia z powietrza i monitorujący/kontrolujący zawartość atmosfery oraz nowoczesny system podtrzymywania życia (odzyskiwanie zużytej wody, produkcja tlenu).

Moduł mieszkaniowy – anulowany amerykański element Międzynarodowej Stacji Kosmicznej (ISS), mający pełnić funkcję głównej kwatery dla kosmonautów i astronautów. Nieco większy od autobusu, miałby w sobie miejsca z łóżkami dla czterech osób. Astronauci i zwiedzający naukowcy mieliby możliwość wziąć prysznic, przygotować sobie w jadalni obiad i odpocząć w pomieszczeniu relaksacyjnym. Gdy korpus modułu był już niemal ukończony, konstrukcję wstrzymano do czasu opracowania nowego pojazdu ratunkowego dla załogi. Używane w owym czasie pojazdy Sojuz mogły bowiem zabierać na poklad jedynie trzy osoby. Opóźnienia w konstrukcji stacji po katastrofie wahadłowca Columbia, oraz ograniczony budżet spowodowały ostateczne anulowanie projektu. 14 lutego 2006 zdecydowano, że w oparciu o skonstruowany korpus modułu prowadzone będą naziemne prace rozwojowe nad systemami podtrzymywania życia.Turyn (wł. Torino) – miasto w północno-zachodnich Włoszech, przy ujściu rzeki Dora Riparia do rzeki Pad, na przedgórzu Alp Zachodnich. Jest stolicą prowincji Piemont. Patronem miasta jest św. Jan Chrzciciel (święto obchodzone 24 czerwca).

Do modułu dołączony został moduł obserwacyjny Cupola (we wnętrzu którego umieszczone zostanie stanowisko sterowania manipulatorem Canadarm2 – Robotic Work Station). Anulowany moduł mieszkaniowy także miał być przyłączony do Node 3.

Dane techniczne[ | edytuj kod]

  • Długość: 6,7 m
  • Średnica: 4,5 m
  • Masa: 15 500 kg
  • Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Moduły stacji (pol.). W: International Space Station - przyszłość na orbicie [on-line]. [dostęp 2014-06-27]. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-02-16)].
    2. Space Station's Tranquility (ang.). Kennedy Space Center, 2009-07-23. [dostęp 2014-06-27].

    Linki zewnętrzne[ | edytuj kod]

  • informacje o Node 3 na stronie ESA (ang.)




  • Warto wiedzieć że... beta

    Centrum Kosmiczne im. Johna F. Kennedy’ego (ang. John F. Kennedy Space Center, KSC) – położony na przylądku Canaveral kosmodrom amerykańskiej agencji kosmicznej NASA, miejsce startów załogowych statków kosmicznych USA.
    Wahadłowiec kosmiczny, prom kosmiczny – rodzaj bezzałogowego lub załogowego statku kosmicznego, który może być wykorzystywany wielokrotnie i zwykle przystosowany jest do wynoszenia na orbitę i ściągania z orbity sztucznych satelitów i innych ładunków. Cechą charakterystyczną wahadłowców jest lądowanie na pasie startowym lotniska, podobnie jak samoloty, stąd używane są w stosunku do nich takie określenia jak samolot kosmiczny, rakietoplan i in. Wahadłowce mogą natomiast startować wynoszone tradycyjną rakietą nośną lub na pokładzie większego samolotu-nosiciela.
    Tlen (O, łac. oxygenium) – pierwiastek chemiczny o liczbie atomowej 8, niemetal z grupy tlenowców w układzie okresowym.
    Unity (ang. - jedność) lub Node 1 – to pierwszy zbudowany przez amerykanów komponent Międzynarodowej Stacji Kosmicznej. Został wyniesiony na orbitę 4 grudnia 1998 jako główny ładunek wahadłowca misji STS-88 – lot montażowy 2 A. Pełni funkcję korytarza łącznikowego między innymi modułami stacji; ma kształt walca; posiada sześć przejść (węzłów).
    Woda (tlenek wodoru; nazwa systematyczna IUPAC: oksydan) – związek chemiczny o wzorze H2O, występujący w warunkach standardowych w stanie ciekłym. W stanie gazowym wodę określa się mianem pary wodnej, a w stałym stanie skupienia – lodem. Słowo woda jako nazwa związku chemicznego może się odnosić do każdego stanu skupienia.

    Reklama