Trakt (architektura)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Przykład budynku 3-traktowego z korytarzem w trakcie środkowym

Trakt – przedział budynku, część budowli zawarta pomiędzy dwiema przeciwległymi pionowymi przegrodami budowlanymi (ścianami, najczęściej nośnymi) lub pomiędzy podporami z elementami przekrycia (ścianami działowymi, kolumnami lub rzędami słupów) w postaci ciągu pomieszczeń znajdujących się na jednej osi, najczęściej równoległej do osi podłużnej budynku.

Gemeinsame Normdatei (GND) – kartoteka wzorcowa, stanowiąca element centralnego katalogu Niemieckiej Biblioteki Narodowej (DNB), utrzymywanego wspólnie przez niemieckie i austriackie sieci biblioteczne.

W zależności od rozmieszczenia pomieszczeń we wnętrzu budowli rozróżnia się:

  • trakty podłużne, w których przegrody ograniczające umiejscowione są równolegle do dłuższego boku budynku
  • trakty poprzeczne, w których przegrody umiejscowiono prostopadle do dłuższego boku.
  • Budowle mogą być jedno- lub wielotraktowe. Ze względu na trudności związane z doświetleniem wnętrza, układy o więcej niż trzech traktach podłużnych stosuje się dość rzadko. Trakty o szerokości zdecydowanie mniejszej od pozostałych, pełniące funkcje komunikacyjne, zwane są półtraktami.

    Szczególną postacią traktu jest amfilada.

    Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Słownik terminologiczny sztuk pięknych, PWN, Warszawa 2006

    Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Witold Szolginia: Architektura. Warszawa: Sigma NOT, 1992, s. 160. ISBN 83-85001-89-1.




  • Reklama