Tiferet

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Tiferet (hebr. תיפארת, Piękno) – 6 sefira w kabalistycznym Drzewie Życia.

Eremita, czyli Pustelnik – karta tarota należąca do Arkanów Wielkich. Oznaczana numerem IX, czasem zapisywanym jako VIIII.Moc (Siła) – karta tarota należąca do Arkanów Wielkich. Zazwyczaj oznaczana numerem XI, czasem VIII (zamiennie z kartą Sprawiedliwości). Czasem kojarzona z postacią Heraklesa.

Kabała[ | edytuj kod]

Tiferet znajduje się w samym centrum kabalistycznego Drzewa Życia. Jest połączona z wszystkimi sefirotami, z wyjątkiem Malchut. Należy ona do świata kreacji (Briah). Reprezentuje samoświadomość i równowagę między siłą (Gewura), a łaską (Chesed). Innymi określeniami tej sefiry jest Rachamin, czyli współczucie, oraz Szalom, tzn. pokój. Tiferet jest królestwem aniołów Szinanim, a jej strażnikiem jest Archanioł Rafał.

Arkana Wielkie (łac. arcana – wtajemniczenie, wiedza tajemna) to grupa kart talii tarota. Autorem terminu arkana wielkie jest Jean-Baptiste Pitois, który posłużył się nim do opisania tej grupy kart w książce pt.: Historie de la Magie, du monde Surnaturel et de la fatalité a travers les Temps et les Peuples (wyd. 1870).Arkana Małe (łac. arcana – wtajemniczenie, wiedza tajemna) – grupa kart talii tarota. Autorem terminu arkana małe jest Jean-Baptiste Pitois, który posłużył się nim do opisania tej grupy kart w książce pt.: Historie de la Magie, du monde Surnaturel et de la fatalité a travers les Temps et les Peuples (wyd. 1870).

Tarot[ | edytuj kod]

W Tarocie odpowiednikiem Tiferet są Rycerze i szóstki (Małe Arkana). Symbolami dróg łączących Tiferet z pozostazmi sefirotami są odpowiednio Wielkie Arkana: Kapłanka (Tiferet – Keter), Cesarz (Tiferet – Chochma), Eremita (Tiferet – Chesed), Śmierć (Tiferet – Necach), Umiarkowanie (Tiferet – Jesod), Diabeł (Tiferet – Hod), Moc (Tiferet – Gewura), Kochankowie (Tiferet – Bina).

Malchut (hebr. מלכות, królestwo) – dziesiąta i ostatnia sefira kabalistycznego Drzewia Życia oznaczająca materię, bądź obecność Boga w świecie materialnym (Szechina).Kabała (heb. קבלה – otrzymywanie, przyjmowanie) – duchowa mistyczno-filozoficzna szkoła judaizmu. Do jej podstawowych źródeł zaliczają się: Tora, Zohar, Ec Haim, Talmud dziesięciu sefirot, Sefer Jecira, Bahir, a także inne dzieła Ari (rabina Icchaka Luria Aszkenazi, znanego także pod imieniem Arizal) oraz Baal Sulama (Jehuda Leib Ha-Lewi Aszlaga). Kabała wywarła wpływ na wielu filozofów i naukowców na przestrzeni historii i zdobyła znaczną popularność w ostatnich latach. Na Kabale oparte są liczne żydowskie ruchy ostatnich stuleci – szczególnie chasydyzm i religijny syjonizm.

Przypisy[ | edytuj kod]

  1. C. Low: Uwagi o Kabale – tłumaczenie: Bast – uwagi o kabale – Tiferet
  2. Księga o Aniołach, praca zbiorowa pod redakcją Herberta Oleschko, ​ISBN 83-7318-019-2​, Wydawnictwo WAM, Kraków 2003




Warto wiedzieć że... beta

Śmierć – prawdopodobnie najbardziej znana karta tarota, należąca do Arkanów Wielkich. Oznaczana numerem XIII, co bywa uważane za symboliczne.
Sefira (hebr. l.poj. סְפִירָה, l.mn. סְפִירוֹת sefirot) - w kabale jedna z dziesięciu emanacji boskiego światła, będąca kolejnymi stopniami poznania nieskończonego i niepoznanego Boga przez skończone i ograniczone stworzenie. Wszystkie one są aspektami, mocami Boga, przejawianymi w stworzeniu, przez które dokonuje się jego objawienie.
Umiarkowanie (łac. temperantia) – cnota moralna, która polega na używaniu rozumu dla panowania nad własnymi instynktami i potrzebami. Oznacza umiejętność korzystania z dóbr materialnych zgodnie z ich celem. Zapewnia panowanie woli nad popędami. Stawia pragnieniom pewne granice.
Drzewo Życia – biblijne rajskie drzewo, którego owoce miały zapewniać nieśmiertelność. Mimo iż ozdobne drzewo jako motyw mitologiczny występowało w wierzeniach wielu ludów – w czasach prehistorycznych w Mezopotamii, a w starożytności między innymi w Egipcie, Grecji, Babilonii, Persji i Indiach – to Drzewo Życia jest symbolem odnajdywanym dopiero w świętych księgach judaizmu (hebr.: Ec ha-Chajim; jid.: Ejc Hachajim), a także chrześcijaństwa (łac.: Arbor Vitae vel Arbor Crucis i Crux Florida), które widziało w nim prefigurację ukrzyżowanego Mesjasza. Drzewo Życia postrzegane jako wzorzec kulturowy symbolizowało wieczne odradzanie się przyrody, a równocześnie przemijanie ludzkiego losu. Dla chrześcijan utożsamiane z nim drzewo Krzyża jest miejscem, w którym śmierć stała się początkiem życia.
Rafał (hebr. רפאל, ara. Israfil, اسرافيل, cs. Archangieł Rafaił) – jeden z archaniołów w tradycji żydowskiej i chrześcijańskiej; jego imię oznacza "Bóg uzdrawia". Należy do grona aniołów stworzonych przez Boga w pierwszym dniu tworzenia.
Język hebrajski (hebr. עִבְרִית, trb. iwrit) – język z grupy kananejskiej języków semickich, należący do afroazjatyckiej rodziny językowej, zapisywany alfabetem hebrajskim.

Reklama