• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Theatre Royal przy Drury Lane



    Podstrony: [1] 2 [3] [4]
    Przeczytaj także...
    Samuel Pepys (ur. 23 lutego 1633, zm. 26 maja 1703) – angielski urzędnik państwowy, pamiętnikarz. Wsławił się pamiętnikami pisanymi w latach 1660-1669.John Fletcher (ur. 1579 w Rye hrabstwie Sussex, zm.1625 w Londynie) - angielski pisarz, autor wielu sztuk w okresie panowania Jakuba I.

    UWAGA: TA PODSTRONA MOŻE ZAWIERAĆ TREŚCI PRZEZNACZONE TYLKO DLA OSÓB PEŁNOLETNICH




    UWAGA: TA PODSTRONA MOŻE ZAWIERAĆ TREŚCI PRZEZNACZONE TYLKO DLA OSÓB PEŁNOLETNICH



    Trzeci budynek: 1794[ | edytuj kod]
    Budynek teatru w 1809; widok od północnego wschodu. Ulica prowadząca w dół to Russel Street, przecina ją Drury Lane. Widoczne elementy budynku to szatnie i drzwi prowadzące na scenę

    Budynek teatru wymagał gruntownej przebudowy. W 1791 zdecydowano się na jego rozbiórkę, a zaprojektowanie nowego gmachu powierzono Henry'emu Hollandowi; prace zostały zakończone w 1794, nowy budynek mógł pomieścić 3600 widzów. Tak konieczność tej modernizacji uzasadniał jeden z udziałowców:

    Globe Theatre (pol. Pod kulą ziemską) – teatr w Londynie działający w latach 1599-1642, założony przez braci Richarda i Cuthberta Burbage’ów. Jednym z udziałowców był William Szekspir. Wystawiane były tam premiery jego utworów oraz sztuki Bena Jonsona i Johna Webstera. Aktorami byli wyłącznie mężczyźni. Colley Cibber (ur. 6 listopada 1671 w Londynie, zm. 12 grudnia 1757 w Londynie) – angielski dramatopisarz, aktor i poeta, w latach 1730–1757 oficjalny poeta nadworny (poeta laureatus). W 1710 roku został jednym z zarządzających Theatre Royal przy Drury Lane.

    Nie podobało mi się powszechne twierdzenie, że nasz teatr jest bardzo mały. Jego powszechność jednak mogła utrudnić odbiór naszych sztuk, co skłoniło właścicieli do poniesienia ogromnych kosztów tego niezbędnego przedsięwzięcia.

    Przy jego budowie użyto wielu nowatorskich materiałów; podpory były wykonane ze stali, zastąpiły łatwo niszczące się drewno. Dużych rozmiarów była także scena: szeroka na 27 metrów i głęboka na 30. Holland, który zaprojektował budynek, był zdania, że to "największy teatr w Europie". Pomijając kościoły, był to najwyższy budynek w Londynie.

    Pogoda – stan atmosfery w konkretnym miejscu i czasie; w szerszym ujęciu – warunki meteorologiczne na danym obszarze kuli ziemskiej. Ogół zjawisk pogodowych na danym obszarze w okresie wieloletnim (przynajmniej 30 lat) określany jest jako klimat.Stany Zjednoczone, Stany Zjednoczone Ameryki (ang. United States, US, United States of America, USA) – federacyjne państwo w Ameryce Północnej graniczące z Kanadą od północy, Meksykiem od południa, Oceanem Spokojnym od zachodu, Oceanem Arktycznym od północnego zachodu i Oceanem Atlantyckim od wschodu.

    Wcześniejsze, niewielkie rozmiary teatru były jednak często zaliczane do jego pozytywnych cech. Wielu widzów uważało, że po przebudowie zniknęła intymna atmosfera, która do tej pory towarzyszyła spektaklom przy Drury Lane. Przebudowany teatr opuściło także kilku aktorów, którym nie podobała się nowa forma prezentowania sztuk. Istniały również przeszkody natury technicznej: widzowie siedzący w odleglejszych rzędach mieli problemy z dokładnym usłyszeniem kwestii wypowiadanych przez aktorów. Żeby to zrekompensować, właściciele postawili na rozwój efektów specjalnych, kosztem słowa mówionego. Przykładem takich rozwiązań może być jeden ze spektakli z 1794, w którym prawdziwa woda spływała po skałach, aby potem wpaść do jeziora dostatecznie dużych rozmiarów, aby można było pływać po nim łodzią. Woda ta pochodziła ze zbiorników przeciwpożarowych zainstalowanych pod sufitem.

    Hydraulika - nauka o praktycznych zastosowaniach cieczy a w szczególności wykorzystywaniu ich ruchu (przepływu). Jest powiązana z mechaniką płynów, która stanowi jej teoretyczną podbudowę.Film dramatyczny – gatunek filmowy zawierający najczęściej utwory o charakterze fabularnym, rzadziej także dokumentalnym, których struktura ma za zadanie poruszyć emocje widza. Akcja filmu skupia się wokół głównego konfliktu. W zależności od typu konfliktu i problematyki występują różne odmiany gatunku.
    Po zaledwie 15 latach funkcjonowania, budynek teatru przy Drury Lane spłonął 24 lutego 1809. Obraz ten, malowany ówcześnie, pędzla nieznanego malarza, ukazuje widok na pożar z Mostu Westminsterskiego

    Po przebudowie funkcje managera i jednego z właścicieli łączył nadal Sheridan. Mimo sukcesów osiąganych w polityce nie był w stanie finansować teatru: koszty przebudowy trzykrotnie przewyższyły cenę, za którą kupił poprzedni budynek. Większa powierzchnia teatru powodowała, że wymagał więcej osób do obsługi, kosztowniejsze były także efekty specjalne – tych dodatkowych wydatków nie pokrywały zwiększone wpływy z biletów.

    Władca Pierścieni (oryg. The Lord of the Rings) – powieść fantasy J. R. R. Tolkiena, której akcja rozgrywa się w mitycznym świecie Śródziemia.Sir Christopher Wren (ur. w East Knoyle, 20 października 1632, zm. w Hampton Court 25 lutego 1723) – uczony i architekt angielski, zasłynął dzięki wkładowi w odbudowę Londynu po wielkim pożarze z 1666 r. Był synem Christophera Wrena i Mary Cox. Wren jest szczególnie znany jako architekt katedry świętego Pawła w Londynie, jednej z nielicznych katedr zbudowanych w Anglii po okresie średniowiecza.

    W 1800, podczas grania hymnu narodowego, w Theatre Royal miała miejsce próba zamachu na króla Jerzego III Hanowerskiego. James Hadfield wystrzelił w jego kierunku dwukrotnie, jednak minimalnie chybił. Zamachowiec został obezwładniony, a zszokowany władca szybko otrząsnął się i zezwolił na kontynuowanie spektaklu.

    Mimo wspominanych zabezpieczeń przeciwpożarowych, Theatre Royal spłonął 24 lutego 1809. Doprowadziło to Sheridana, który już wcześniej miał problemy finansowe, do ruiny – budynek był trzonem jego majątku. Irlandczyk zwrócił się po pomoc do browarnika, Samuela Whitbread, prosząc go, aby stanął na czele komitetu, którego celem miało być ponowne uruchomienie teatru na Drury Lane. Whitbread przyjął propozycję, ale zażądał, aby Sheridan wycofał się z pełnienia funkcji kierowniczych w teatrze, co tenże uczynił w 1811.

    Półokrąg oparty na odcinku AB jest to figura geometryczna składająca się z tego odcinka i łuku, który jest połową okręgu o średnicy AB o końcach wspólnych z końcami odcinka AB. Promień półokręgu równy jest promieniowi okręgu, którego wycinek stanowi. Odcinek AB nazywa się podstawą półokręgu.Pamiętnik – gatunek literatury stosowanej, relacja prozatorska o zdarzeniach, których autor był uczestnikiem bądź naocznym świadkiem. Pamiętnik (w przeciwieństwie do dziennika) opowiada o zdarzeniach z pewnego dystansu czasowego, w związku z czym kształtuje się dwupłaszczyznowość narracji: autor pamiętnika opowiadać może nie tylko o tym, jak zdarzenia przebiegały, lecz może ujawniać również swoje stanowisko wobec nich w chwili pisania.

    Współczesny budynek: 1812[ | edytuj kod]

    Współczesny budynek Theatre Royal na rysunku z 1813, na krótko po jego otwarciu

    Współczesny budynek teatru przy Drury Lane został oddany do użytku w 1812. Zaprojektował go, na zlecenie komitetu pod przewodnictwem Whitbreada, Benjamin Dean Wyatt. Sezon zainaugurowano wystawieniem Hamleta. W nowym gmachu mogło zasiąść 3060 widzów, około 550 mniej niż w jego poprzedniku; mimo tego nadal uważany był za olbrzymią konstrukcję. W 1820 nad wejściem zamontowano portyk, który istnieje do dzisiaj; w 1822, w pięć lat po instalacji lamp gazowych, wnętrze przeszło gruntowną renowację. Kolumnada biegnąca wzdłuż Russel Street została dodana w 1831.

    II wojna światowa – największy konflikt zbrojny w historii świata, trwający od 1 września 1939 do 2 września 1945 roku (w Europie do 8 maja 1945), obejmujący zasięgiem działań wojennych prawie całą Europę, wschodnią i południowo-wschodnią Azję, północną Afrykę, część Bliskiego Wschodu i wszystkie oceany. Niektóre epizody wojny rozgrywały się nawet w Arktyce i Ameryce Północnej. Poza większością państw europejskich i ich koloniami, brały w niej udział państwa Ameryki Północnej i Ameryki Południowej oraz Azji. Głównymi stronami konfliktu były państwa Osi i państwa koalicji antyhitlerowskiej (alianci). W wojnie uczestniczyło 1,7 mld ludzi, w tym 110 mln z bronią. Według różnych szacunków zginęło w niej od 50 do 78 milionów ludzi.Barok (z por. barocco – "perła o nieregularnym kształcie" lub z fr. baroque – "bogactwo ozdób") – główny kierunek w kulturze środkowo i zachodnioeuropejskiej, którego trwanie datuje się na zakres czasowy od końca XVI wieku do XVIII wieku. Uznany za oficjalny styl Kościoła katolickiego czasów potrydenckich, stąd pojawiające się jeszcze w połowie XX wieku zamienne określenia: "sztuka jezuicka" czy "sztuka kontrreformacyjna". W odróżnieniu od humanizmu antropocentrycznego doby renesansu, barok reprezentował humanizm teocentryczny. W znaczeniu węższym, barok to jeden z nurtów literackich XVII wieku, koegzystujący z klasycyzmem i manieryzmem; od niego XX-wieczni literaturoznawcy wyprowadzili jednak nazwę dla całej epoki.

    Podobnie jak we wcześniejszych latach, więcej wagi przywiązywano do efektów specjalnych, niż do kwestii takich, jak dialogi czy gra aktorska. Przy produkcji Katarkat Gangesu Williama Moncrieffa z 1823 podczas finałowej sceny miała miejsce ucieczka na końskim grzbiecie po płynącej katarakcie, wśród wszechobecnych płomieni. Do stworzenia efektów dla tej samej sztuki w 1829 użyto aparatury hydraulicznej zdolnej do przelania 39 ton wody.

    Scenariusz – to materiał literacki będący podstawą realizacji fabuły. Scenariusz może sam w sobie stanowić utwór oryginalny, być przeróbką utworu dramatycznego zawierającego dialogi i odautorskie didaskalia, czy też przeróbką dzieła literackiego nie dramaturgicznego (adaptacja scenariuszowa opowiadania, powieści, noweli, itp.). Scenariusz przystosowuje dramat, słuchowisko, utwór niedramatyczny, itp. oraz składniki takiego utworu do wymagań sceny, filmu fabularnego, filmu dokumentalnego, spektaklu telewizyjnego czy nagrania radiowego. Scenariusz opierający się na specjalnie napisanym przez scenarzystę lub reżysera (film autorski), oryginalnym utworze dla filmu, zwany jest scenariuszem filmowym.Udział – ogół uprawnień i obowiązków wspólnika wobec spółki, który wyznacza status prawny wspólnika. Jest podstawą bycia wspólnikiem w spółce.

    Wiele osób martwiło się takim stanem rzeczy, ponieważ na początku swojego istnienia Theatre Royal był uważany za ostoję wysokiej klasy twórczości – jedną z takich osób był George Byron. Nadal próbowano inscenizować sztuki na wysokim poziomie, takie jak Kupiec wenecki Szekspira. W 1819 rolę głównego managera przejął Robert Elliston.

    Stiuk – materiał zdobniczy w postaci tynku szlachetnego, mieszanina gipsu, wapienia i drobnego piasku lub pyłu marmurowego, łatwa do formowania, szybko twardniejąca. Często barwiona na różne kolory, nakładana na podłoże (ściany i elementy architektoniczne), gładzona i polerowana po wyschnięciu. Używana najczęściej we wnętrzach budowli.International Standard Name Identifier (ISNI) – unikalny identyfikator służący wystandaryzowanej identyfikacji obiektów, podmiotów, autorów dzieł, utworów i publikacji.

    Elliston wkrótce zbankrutował i nie był w stanie przedłużyć swojej licencji na zarządzanie obiektem, która wygasła w 1826. Od tego czasu, aż do 1843, wielokrotnie zmieniali się dzierżawcy budynku, żaden z nich nie był w stanie jednak doprowadzić go do stanu rentowności; przyczyn takiego stanu rzeczy należy po części upatrywać w niskim poziomie sztuk prezentowanych na deskach teatru.

    Partytura (wł. partitura) – do lat 70. podstawowy sposób zapisu muzyki zespołowej instrumentalnej, lub instrumentalno-wokalnej. W partyturze notowane są za pomocą pisma muzycznego partie wszystkich instrumentów i głosów potrzebnych do wykonania utworu, określenia dynamiczne, agogiczne oznaczenie metrum itp. Pojęcie "partytura" odnosi się (inaczej niż np. angielskie score) wyłącznie do zapisu utworów przeznaczonych na wiele instrumentów. O zanotowanym utworze na jeden instrument mówi się po prostu "nuty".Europa – część świata (określana zwykle tradycyjnym, acz nieścisłym mianem kontynentu), leżąca na półkuli północnej, na pograniczu półkuli wschodniej i zachodniej, stanowiąca wraz z Azją kontynent Eurazję.

    W 1843 przejął go aktor i autor sztuk, Dion Boucicault, który inscenizował głównie własne utwory, takie jak: The Queen of Spades (1851), Eugenie (1855), Formosa (1869) i The Shaughraun (1875). Nie był w stanie osiągnąć rentowności, mimo prezentowania na scenie także licznych innych form, takich jak balet.

    Teatr przy Drury Lane współcześnie

    Szczęście znów zaczęło sprzyjać teatrowi przy Drury Lane od 1879, kiedy rolę managera przejął Augustus Harris. Rozpoczęto wystawiać liczne opery, nadal jednak stawiano na efektowność sztuk. Podczas jednego z przedstawień można było zobaczyć nie tylko zderzenie pociągów, ale także wyścigi konne z udziałem dwunastu żywych zwierząt.

    Library of Congress Control Number (LCCN) – numer nadawany elementom skatalogowanym przez Bibliotekę Kongresu wykorzystywany przez amerykańskie biblioteki do wyszukiwania rekordów bibliograficznych w bazach danych i zamawiania kart katalogowych w Bibliotece Kongresu lub u innych komercyjnych dostawców. Bilard (ang. billiards, pool) – gra rozgrywana na pokrytym suknem stole, która polega na uderzaniu bil, czyli kul wykonanych z odpowiedniego materiału i o określonych parametrach, za pomocą kija. Istnieje wiele gier bilardowych, których zasady różnią się rozmiarami stołu, liczbą używanych bil, ich oznaczeniami (np. kolorami) itp. Zazwyczaj w grze uczestniczą dwie osoby, rozgrywające bile na przemian, zwykle wykonując ruchy do popełnienia pierwszego błędu.

    Ostatnie poważne zmiany we wnętrzu zaszły w 1922, kiedy wymieniono fotele; nowa liczba miejsc wynosiła ok. 2 200. Teatr zamknięto w 1939, ze względu na wybuch II wojny światowej został przeznaczony na cele wojskowe, nie uniknął też zniszczeń spowodowanych nalotami bombowymi. Działalność wznowiono w 1946, wystawiając Pacific 1860 Noela Cowarda.

    Noël Peirce Coward (ur. 16 grudnia 1899 w Teddington, zm. 26 marca 1973 w Blue Harbour na Jamajce) − brytyjski reżyser teatralny, dramaturg, scenarzysta filmowy i aktor.WorldCat – katalog rozproszony łączący zbiory 71 000 bibliotek ze 112 krajów, które są uczestnikami serwisu Online Computer Library Center. Katalog jest tworzony i prowadzony przez biblioteki, których zbiory są w nim ujęte.

    W okresie powojennym skupiono się głównie na wystawianiu musicali, których autorami byli zarówno Europejczycy, jak i mieszkańcy Stanów Zjednoczonych. Także grupa Monty Python inscenizowała niektóre swoje skecze na deskach Theatre Royal. Obecnie teatr przy Drury Lane jest jednym z ważniejszych obiektów West Endu; jego właścicielem jest Andrew Lloyd Webber, można w nim oglądać przede wszystkim musicale. Do ważniejszych produkcji należą Miss Saigon i Władca Pierścieni.

    Londyn (ang. London) – miasto w południowo-wschodniej części Wielkiej Brytanii, stolica tego państwa, a także stolica Anglii.19 listopada jest 323. (w latach przestępnych 324.) dniem w kalendarzu gregoriańskim. Do końca roku pozostaje 42 dni.

    Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Dariusz Kosiński: Słownik teatru. Kraków: Zielona Sowa, 2006. ISBN 83-7435-178-0.
  • Alois Nagler: A Source Book in Theatrical History. Courier Dover, 1959. ISBN 0-486-20515-0.
  • Judith Milhous: Thomas Betterton and the Management of Lincoln's Inn Fields 1695–1708. Carbondale, Illinois: Southern Illinois University Press. ISBN 0-8093-0906-8.
  • Iain Mackintosh: David Garrick: A Critical Biography. Routledge: 1993. ISBN 0-415-03183-4.
  • Phyllis Hartnoll: The Oxford Companion to the Theatre. Londyn: Oxford University Press, 1983. ISBN 0-19-211546-4.
  • George Wincheste Stone: David Garrick: A Critical Biography. Carbondale, Illinois: Southern Illinois University Press, 1976.
  • John Harrington Smith: The Gay Couple in Restoration Comedy. Cambridge: Cambridge University Press, 1948.
  • Wyspy Kanaryjskie (hiszp. Islas Canarias, oficjalna nazwa jednostki administracyjnej Comunidad Autónoma de Canarias) – archipelag górzystych wysp pochodzenia wulkanicznego położonych na Oceanie Atlantyckim na północny zachód od wybrzeży Afryki, zaliczanych do Makaronezji . Wyspy te należą do Hiszpanii i tworzą dwie prowincje: Santa Cruz de Tenerife i Las Palmas de Gran Canaria.William Szekspir (ang. William Shakespeare; ur. prawdopodobnie 23 kwietnia 1564, data chrztu: 26 kwietnia 1564, w Stratford-upon-Avon, zm. 23 kwietnia/3 maja 1616, tamże) – angielski poeta, dramaturg, aktor. Powszechnie uważany za jednego z najwybitniejszych pisarzy literatury angielskiej oraz reformatorów teatru.


    Podstrony: [1] 2 [3] [4]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Orkiestra – duży zespół instrumentalny, liczący zazwyczaj od kilkunastu do kilkudziesięciu, a nawet ponad stu instrumentalistów. W celu synchronizacji gry takiej ilości wykonawców w orkiestrze potrzebny jest dyrygent.
    Termin balet (z franc. ballet, a to z wł. balletto zdrobnienie od ballo "taniec") ma kilka powiązanych z sobą znaczeń:
    Virtual International Authority File (VIAF) – międzynarodowa kartoteka haseł wzorcowych. Jej celem jest ujednolicenie zapisu nazw osobowych (haseł), dlatego zbiera z bibliotek z całego świata – ich różne wersje i prezentuje je razem, pod jednym, unikatowym identyfikatorem numerycznym. Pozwala to obniżyć koszty i zwiększyć użyteczność danych gromadzonych przez biblioteki. Informacje po dopasowaniu i połączaniu są udostępniane online bibliotekom na całym świecie.
    Loża – małe, kilku-, kilkunastoosobowe pomieszczenie wyodrębnione w teatrach, salach widowiskowych, na stadionach. Także rodzaj wewnętrznego balkonu, półotwarta empora lub ganek.
    Musical – forma teatralna, łącząca muzykę, piosenki, dialogi mówione i taniec. Ładunek emocjonalny dzieła – humor, patos, miłość, gniew – podobnie jak sama opowieść, jest wyrażany poprzez słowa, muzykę, ruch i aspekty techniczne przedstawienia, tworząc jedną, spójną całość. Od początków XX wieku produkcje teatru muzycznego są nazywane po prostu "musicalami". Wcześniejszą podobną do musicalu formą widowiska była extravaganza.
    Alexander Pope (ur. 21 maja 1688 w Londynie, zm. 30 maja 1744 w Twickenham na wschód od Londynu) – czołowy poeta angielskiego Oświecenia, zdeklarowany katolik i torys.
    George Gordon Noel Byron, lord Byron (ur. 22 stycznia 1788 w Londynie, zm. 19 kwietnia 1824 w Missolungi) – jeden z największych angielskich poetów i dramaturgów.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.056 sek.