Tespios

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Tespios (Θέσπιος) – w mitologii greckiej król-eponim miasta Tespies, pojawiający się w cyklu mitów o Heraklesie.

Sardynia (wł. Sardegna) – skalista wyspa, druga pod względem wielkości na Morzu Śródziemnym. Wraz z pobliskimi wyspami tworzy region administracyjny we Włoszech.Beocja (gr. Βοιωτία,Boiotia, łac. Beotia) – kraina historyczna w środkowej starożytnej Grecji między Zatoką Koryncką a Zatoką Eubejską Północną i Południową oraz Cieśniną Ewripos. Obecnie Beocja (Viotia) jest prefekturą w Republice Greckiej w regionie administracyjnym Grecja Środkowa, ze stolicą w Liwadii. Graniczy z nomarchiami Attyka Zachodnia i Attyka Wschodnia (region Attyka) oraz prefekturami Fokida i Ftiotyda (Grecja Centralna). Powierzchnia prefektury Beocja wynosi 2952 km², zamieszkuje ją około 130,7 tys. ludzi (stan z 2005 roku).

Był synem króla Aten Erechteusza. Porzucił rodzinne strony i udał się do Beocji, gdzie założył miasto nazwane jego imieniem. U niego to zatrzymał się osiemnastoletni Herakles, rozpoczynając swoje heroiczne czyny od zabicia pustoszącego ziemie Tespiosa straszliwego lwa z gór Kitajronu. Władca, który miał tylko pięćdziesiąt córek i ani jednego syna, postanowił doczekać się przynajmniej wnuków i co noc posyłał herosowi jedną z nich (według innej wersji Herakles posiadł wszystkie w jedną noc). Każda z Tespiad urodziła Heraklesowi syna, z czego najmłodsza i najstarsza bliźniaki. Sześciu z nich pozostało w Tespies, dwóch udało się do Teb, pozostałych zabrał Jolaos na Sardynię, gdzie założyli kolonię. Wnukowie Tespiosa osiadli na Sardynii mieli zasnąć wiecznym snem i w ten sposób uniknąć śmierci.

Ateny (nowogr. Αθήνα = Athina, st.gr. Ἀθῆναι = Athenai, łac. Athenae) – stolica i największe miasto Grecji. Jeden z najważniejszych ośrodków turystycznych Europy z zabytkami kultury antycznej.Teby (Θῆβαι, Thívai, Thebaj lub Thive) – w starożytności główne miasto i centrum polityczne Beocji, w środkowej Grecji. Obecnie miasto zamieszkane przez 17-18 tys. ludzi.

Przypisy[ | edytuj kod]

  1. Pierre Grimal: Słownik mitologii greckiej i rzymskiej. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 2008, s. 344. ISBN 978-83-04-04673-3.
  2. Joël Schmidt: Słownik mitologii greckiej i rzymskiej. Katowice: Wydawnictwo „Książnica”, 2001, s. 292. ISBN 83-7132-526-6.
Kolonia – w starożytnej Grecji kolonią (stgr. ἀποικία apoikia) nazywano osadę lub miasto zakładane przez osadników z jednej z polis greckich poza granicami Hellady. Kolonie utrzymywały ze swoimi macierzystymi polis, zwanymi metropoliami, więzi polityczne, religijne, gospodarcze, choć same tworzyły najczęściej odrębny organizm państwowy, często o dużym znaczeniu politycznym i gospodarczym (np. Tarent – kolonia Sparty, Massalia – kolonia Fokidy).Mitologia grecka – zbiór mitów przekazywanych przez starożytną grecką tradycję opowieści o bogach i herosach, wyjaśniających miejsce człowieka w świecie, oraz samo funkcjonowanie świata, jego stworzenie i historię. Z mitologii czerpano wiedzę na temat świata i rozwijano na tej podstawie normy etyczne wyznaczające miejsce człowieka w ustalonym porządku świata. Wiedza płynąca z mitów nie stanowiła jednak nigdy "prawdy objawionej" i otwarta była na dyskurs, polemikę i krytykę. Sama zaś starożytna religia grecka, chociaż nie sposób o niej mówić w oderwaniu od mitologii będącej jej elementarną częścią składową, opierała się w znacznym stopniu na ortopraksji (jedności praktyk religijnych), nie zaś ortodoksji (jedności poglądów).




Warto wiedzieć że... beta

Jolaos – w mitologii greckiej syn Ifiklesa, bratanek, wierny przyjaciel i towarzysz Heraklesa. Ożenił się z jego żoną Megarą. Uczestniczył w polowaniu na dzika kalidońskiego.

Reklama