Teodozy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Teodozjusz, Teodozyimię męskie pochodzenia greckiego. Ma znaczenie analogiczne do imienia Teodor, a oznacza "dany od Boga".

Język grecki, greka (starogr. dialekt attycki Ἑλληνικὴ γλῶττα, Hellenikè glõtta; nowogr. Ελληνική γλώσσα, Ellinikí glóssa lub Ελληνικά, Elliniká) – język indoeuropejski z grupy helleńskiej, w starożytności ważny język basenu Morza Śródziemnego. W cywilizacji Zachodu zaadaptowany obok łaciny jako język terminologii naukowej, wywarł wpływ na wszystkie współczesne języki europejskie, a także część pozaeuropejskich i starożytnych. Od X wieku p.n.e. zapisywany jest alfabetem greckim. Obecnie, jako język nowogrecki, pełni funkcję języka urzędowego w Grecji i Cyprze. Jest też jednym z języków oficjalnych Unii Europejskiej. Po grecku mówi współcześnie około 15 milionów ludzi. Język grecki jest jedynym językiem z helleńskich naturalnych, który nie wymarł.Teodozy Teofil Godebski (zm. 12 września 1756) – duchowny greckokatolicki, bazylianin. W 1720 mianowany ordynariuszem pińsko-turowskim. W 1730 przeniesiony do eparchii włodzimiersko-brzeskiej.

Żeński odpowiednik: Teodozja

Teodozy i Teodozjusz imieniny obchodzą: 11 stycznia, 14 lutego, 26 marca, 17 lipca i 25 października.

Teodozy, Teodozjusz w innych językach:

  • rosyjski – Федосей, Феодосий (Fieodosij), Федосий, Феодосей, Федосеи, Федос.
  • Znane osoby, które nosiły to imię:

  • Teodozy Cenobiarcha z Kapadocji (kat.), praw. Teodozy Wielki, mnich (424-529), święty katolicki i prawosławny, męczennik
  • Teodozjusz I Wielki
  • Teodozjusz II (cesarz bizantyński) – cesarz bizantyński
  • Teodozjusz III
  • Teodozy Teofil Godebski (zm. 1756) – duchowny greckokatolicki, bazylianin, ordynariusz pińsko-turowski
  • Teodozjusz (Kowernynski) (1895–1980) – ukraiński biskup prawosławny
  • Teodozy Lubieniecki
  • Teodozy Wisłocki
  • Theodosius Dobzhansky
  • Teodozjusz (Bilczenko)
  • Zapoznaj się również z:

    Imię literackie – imię, które z reguły po raz pierwszy pojawia się w dziele literackim i zostało wymyślone przez autora tego dzieła. Nazwa imię literackie może odnosić się także do imion występujących tylko w baśniach, bajkach, podaniach i legendach.Teodozjusz II, Flavius Theodosius (ur. 10 kwietnia 401, zm. 28 lipca 450) – najstarszy syn cesarza Arkadiusza i wnuk Teodozjusza I Wielkiego. Był cesarzem wschodniorzymskim w latach 408–450 (został nim samodzielnie w wieku 7 lat), choć koronowano go za życia ojca krótko po urodzeniu w 402 roku.
  • Sobór św. Teodozjusza w Cleveland
  • Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Hrynkiewicz-Adamskich B., Антропонимиа севера России конца XV–XVI века. Мужские христанские личные имена (основные формы), [w:] Onomastica, rocznik L, Kraków 2005
    2. Teodozy Cenobiarcha na DEON.pl (SJ i Wydawnictwo WAM)
    3. Teodozy Wielki na cerkiew.pl
    Theodosius Dobzhansky (ros. Феодосий Григорьевич Добржанский, Fieodosij Grigoriewicz Dobżanskij; ur. 25 stycznia 1900, zm. 11 listopada 1975) – genetyk urodzony w Niemirowie na terenie dzisiejszej Ukrainy (ówcześnie stanowiącej część Cesarstwa Rosyjskiego), mieszkający w Stanach Zjednoczonych od 1927.Imieniny – zwyczaj świątecznego obchodzenia (czasami hucznego) dnia świętego lub błogosławionego z chrześcijańskiego kalendarza lub innego dnia, tradycyjnie przypisywanego temu imieniu. Zwyczaj szczególnie popularny w Polsce (z wyjątkiem Górnego Śląska i Kaszub), ale także obecny w regionach katolickich np. Bawarii. Imieniny obchodzi się również w Bułgarii, w Grecji, w Szwecji, w Czechach, na Węgrzech i Łotwie, a kiedyś i w Rosji. W Szwecji oficjalną listę imienin publikuje Królewska Szwedzka Akademia Nauk. Zwykle wiąże się ze składaniem życzeń i wręczaniem prezentów solenizantowi. Czasem można spotkać się ze zwyczajem, że jeśli jest więcej niż jeden święty lub błogosławiony (patron) imienia (tj. jeśli jest kilka dat imienin w kalendarzu), imieniny obchodzi się w dniu wypadającym jako pierwszy w kolejności po urodzinach.




    Warto wiedzieć że... beta

    Teodozjusz (białorus. Феадосій – Fieadosij; ros. Феодосий – Fieodosij; imię świeckie: białorus. Павел Захаравіч Більчанка – Pawieł Zacharawicz Bilczanka; ros. Павел Захарович Бильченко – Pawieł Zacharowicz Bilczenko; ur. 24 grudnia 1943 w Batumi) – biskup Białoruskiego Kościoła Prawosławnego.
    Kapadocja – kraina historyczna w Tureckiej Anatolii, znana przede wszystkim z charakterystycznych form tufowych, tworzących księżycowy krajobraz oraz z domów i kościołów wykutych w tufowych skałach. Kapadocja była aż do średniowiecza silnym ośrodkiem chrześcijaństwa oraz miejscem narodzin idei życia klasztornego.
    Teodozjusz I Wielki, Flavius Theodosius, Theodosius I (ur. 11 stycznia 347, zm. 17 stycznia 395) – ostatni cesarz władający zarówno wschodnią jak i zachodnią częścią cesarstwa rzymskiego. Panował od 379 roku, początkowo wspólnie z Gracjanem (do 383) i Walentynianem II (do 392), później samodzielnie. Podczas jego rządów Goci przejęli kontrolę nad Ilirią i osiedlili się na południe od Dunaju w obrębie granic cesarstwa. Był autorem dekretów, które w praktyce uczyniły chrześcijaństwo nicejskie religią państwową w Imperium Romanum.
    Teodozy Wisłocki OSBM – pochodził z rodziny szlacheckiej z Nowosądecczyzny. Miał dwóch braci Bazylego oraz Jana, unickiego plebana łozińskiego, którego syn Bazyli w 1824 r. był profesorem I klasy przy szkołach "Normalnych Głównych w Nowym Sączu".
    Teodozy Lubieniecki (Rudnicki-Lubieniecki) herbu Sas (ur. ok. 1698, zm. na przełomie października i listopada 1751) – unicki biskup łucki i ostrogski, igumen Monasteru Poczajowskiego.
    Teodozjusz, imię świeckie Jewfimij Pawłowicz Kowerninski (ur. 20 stycznia 1895 w Kożance, zm. 27 maja 1980 w Monasterze Pskowsko-Pieczerskim) – ukraiński biskup prawosławny.
    Teodozy Cenobiarcha, (gr.) Θεοδόσιος ὁ Μέγας, Феодосий Киновиарх, także (prawosł.) św. Teodozy Wielki, cs. Prepodobnyj Fieodosij Wielikij, obszczich żitij naczalnik (ur. 424 w Mogariassos, w Kapadocji, zm. 11 stycznia 529) – święty katolicki i prawosławny (święty mnich), pustelnik oraz cenobita.

    Reklama