Temperatura topnienia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zależność temperatury topnienia lodu od ciśnienia

Temperatura topnienia – temperatura, w której kryształ zamienia się w ciecz.

Temperatura mięknięcia – temperatura przy której materiał zaczyna zmieniać się z ciała stałego w masę plastyczną.Ciecz – stan skupienia materii – pośredni między ciałem stałym a gazem, w którym ciało fizyczne trudno zmienia objętość, a łatwo zmienia kształt. Wskutek tego ciecz przyjmuje kształt naczynia, w którym się znajduje, ale w przeciwieństwie do gazu nie rozszerza się, aby wypełnić je całe. Powierzchnia styku cieczy z gazem lub próżnią nazywa się powierzchnią swobodną cieczy.

Jest to także najwyższa temperatura, przy której może rozpocząć się krystalizacja tej substancji (w rzeczywistości jednak krystalizacja często zachodzi w temperaturze niższej niż temperatura topnienia, a jej wartość zależy od wielu czynników, na przykład ciśnienia, obecności zarodków krystalizacji, szybkości schładzania).

Ciało krystaliczne – ciało stałe, w którym cząsteczki (kryształy molekularne), atomy (kryształy kowalencyjne) lub jony (kryształy jonowe) są ułożone w uporządkowany schemat powtarzający się we wszystkich trzech wymiarach przestrzennych. W objętości ciała cząsteczki zajmują ściśle określone miejsca, zwane węzłami sieci krystalicznej, i mogą jedynie drgać wokół tych położeń.Krystalizacja – proces powstawania fazy krystalicznej z fazy stałej (amorficznej), fazy ciekłej, roztworu lub fazy gazowej. Krystalizacja jest procesem egzotermicznym. Przeprowadza się ją w celu wyodrębnienia związku chemicznego z roztworu. Mieszaniny jednorodne cieczy (rozpuszczalnik) i ciała stałego (substancja rozpuszczona) mają graniczne stężenie, w którym rozpoczyna się proces krystalizacji.

Zobacz też[ | edytuj kod]

  • temperatura wrzenia
  • temperatura krzepnięcia
  • temperatura mięknienia
  • temperatura topnienia DNA
  • Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Peter William Atkins, Chemia fizyczna, Dorota Jamróz (tłum.), Jan Najbar (red.), Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2001, ISBN 83-01-13502-6, OCLC 749341318.




  • Reklama