Telomer (chemia)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Telomer − w chemii polimerów to zazwyczaj krótki (ale czasami też dłuższy) polimer, posiadający na obu końcach aktywne grupy funkcyjne zdolne do dalszej polimeryzacji.

Izocyjaniany – związki organiczne zawierające w swojej strukturze grupę izocyjanianową o wzorze −N=C=O lub sole nieorganiczne zawierające anion izocyjanianowy [−N=C=O].Polimery (gr. polymeres - wieloczęściowy, zbudowany z wielu części) – substancje chemiczne o bardzo dużej masie cząsteczkowej, które składają się z wielokrotnie powtórzonych jednostek zwanych merami.

Telomery nazywa się także czasami prepolimerami funkcyjnymi. Telomery wykorzystuje się w przemyśle do syntezy kopolimerów blokowych, rozałęzionych i usieciowanych. Typowym przykładem są tu np. pianki poliuretanowe, które otrzymuje się z telomerów posiadających wolne grupy OH i niskocząsteczkowych izocyjanianów.





Reklama