Telofaza

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Komórka w trakcie telofazy, która prawie ukończyła cytokinezę. Jądra w obu komórkach są prawie uformowane. Strzałka wskazuje na centrosom, który jest nadal widoczny.
Schemat cyklu komórkowego (w j. angielskim) z zaznaczonym etapem telofazy.

Telofaza (z j. greckiego τέλος (télos) "koniec" oraz φάσις (phásis), "faza") jest końcową fazą podziału komórki: rozpoczyna się, gdy chromosomy są już rozdzielone i oddalone od siebie na maksymalną odległość (co dokonuje się w anafazie); polega na tworzeniu otoczek jądrowych i rozkondensowaniu (despiralizacji) chromosomów w aktywną ekspresyjnie chromatynę (tworzy się jąderko); następuje wtedy podział cytoplazmy pomiędzy komórki potomne (cytokineza), choć czasem ma to miejsce już w anafazie. Telofaza dotyczy komórek eukariotycznych, zachodzi zarówno w trakcie mitozy jak i mejozy, z tym że w mejozie zachodzi dwa razy (telofaza I i II).

Cytoplazma – część protoplazmy komórki eukariotycznej pozostająca poza jądrem komórkowym a w przypadku, z definicji nie posiadających jądra, komórek prokariotycznych – cała protoplazma.Komórka prokariotyczna – komórka złożona z otaczającej ściany i błony komórkowej oraz cytoplazmy, Komórka prokariotyczna nie ma organelli.

Zobacz też[ | edytuj kod]

  • komórka prokariotyczna
  • profaza
  • metafaza
  • anafaza
  • mitoza
  • mejoza
  • Jąderko – ultraelement jądra komórkowego odpowiedzialny za syntezę RNA, głównie rRNA. Jakościowo stanowi zagęszczenie chromatyny. W trakcie podziału komórkowego jąderko zanika. Można to uzasadnić zablokowaniem transkrypcji genów kodujących rRNA, ponieważ wtedy chromosomy ulegają kondensacji.Chromatyna (chromatinum) – włóknista substancja występująca w jądrze komórkowym, zbudowana z DNA, histonów i niehistonowych białek. Stanowi główny składnik chromosomów. U bakterii również występuje chromatyna.




    Warto wiedzieć że... beta

    Profaza jest to pierwsze stadium mitozy. Dochodzi w nim do kondensacji chromatyny, która po replikacji znajduje się formie w długich "nici", do postaci chromosomów, które mogą zostać w sposób uporządkowany rozdzielone do komórek potomnych.
    Chromosom – forma organizacji materiału genetycznego wewnątrz komórki. Nazwa pochodzi z greki, gdzie χρῶμα (chroma, kolor) i σῶμα (soma, ciało). Chromosomy rozróżniano poprzez wybarwienie. Pierwszy raz terminu tego użył Heinrich Wilhelm Waldeyer w roku 1888.
    Cytokineza – podział cytoplazmy w procesie podziału komórki. Może zacząć się pod koniec anafazy lub na początku telofazy.
    Anafaza - trzecia faza podziału komórki wystepująca po metafazie, a przed telofazą. Występuje zarówno w mitozie jak i w mejozie, przy czym w tym drugim podziale występuje dwukrotnie i oznaczana jest mianem "anafaza I" (podczas mejozy I) i "anafaza II" (podczas mejozy II).
    Ekspresja genu (ang. gene expression) – proces, w którym informacja genetyczna zawarta w genie zostaje odczytana i przepisana na jego produkty, które są białkami lub różnymi formami RNA.
    Despiralizacja chromosomów - rozkondensowanie ich i odtworzenie struktury chromatyny, zachodzi w telofazie mitozy i mejozy.
    Centrosom, inaczej centrum mitotyczne, centrum komórkowe (centrosoma), centrosfera, cytocentrum lub ciałko środkowe – jest najmniejszym tworem komórki (jego średnica wynosi ok. 0,2 μm), wyspecjalizowana struktura w pobliżu jądra komórkowego, odgrywa ono bardzo ważną rolę w procesie podziału komórki (zwanym podziałem pośrednim), gdyż stanowi ośrodek formowania mikrotubul wrzeciona podziałowego oraz mikrotubul szkieletu komórkowego w interfazie. Składa się z amorficznej macierzy białkowej, zawierającej parę centrioli i pierścienie tubuliny γ, będące miejscem nukleacji mikrotubul (zbudowanych z dimerów tubuliny α i β). W okresie poprzedzającym podział komórki centrosom ulega duplikacji (podwojeniu). W rezultacie powstają dwa centrosomy, każdy z dwiema centriolami. Wtedy to mikrotubule szkieletu komórkowego ulegają depolimeryzacji (zanikają), a wytwarzane mikrotubule wrzeciona kariokinetycznego powodują rozsunięcie się centrioli do przeciwległych biegunów komórki.

    Reklama