Technika operacyjna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Techniki operacyjne)
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Techniki operacyjne – zespół technik i metod służących służbom specjalnym do pozyskiwania niejawnych informacji, ochrony własnych informacji niejawnych, infiltrowania i sekretnego sterowania grupami ludzi oraz prowadzenia różnego rodzaju działań dywersyjno-szpiegowskich .

Taktyka (gr. taktiká ) – teoria i praktyka posługiwania się jednostkami wojskowymi dla osiągnięcia zamierzonego celu. Taktyka jest najniższym poziomem sztuki wojennej. Wyższymi szczeblami sztuki wojennej są: sztuka operacyjna i strategia.Przesłuchanie - czynność, która ujawnia trzy środki dowodowe: wyjaśnienia oskarżonego, zeznania świadka oraz opinie biegłego.

Techniki te można podzielić na:

  • techniki służące pozyskiwaniu informacji takie jak:
  • podsłuch elektroniczny – czyli zbieranie informacji z użyciem zaawansowanych technologii elektronicznych, od zwykłego podsłuchu radiowego, przez analizę danych zbieranych przez satelity, po automatyczne systemy gromadzenia informacji z ogólnodostępnych sieci takich jak telefony i internet
  • inwigilacja – czyli wszechstronna, bezpośrednia obserwacja podejrzanych osób przez zespoły funkcjonariuszy / żołnierzy operacyjnych (śledzenie, podsłuch bezpośredni itp.)
  • agentura – tworzenie siatek agentów
  • bezpośrednie wykradanie informacji niejawnych (np. włamania do archiwów)
  • przesyłka niejawnie nadzorowana
  • techniki służące do ochrony własnych informacji:
  • rozwijanie i kontrola nad systemami technik szyfrowania danych
  • dezinformacja (prowadzenie gier szpiegowskich, celowe rozpowszechnianie fałszywych informacji)
  • techniki typowo policyjne:
  • zakup kontrolowany
  • prowokacja policyjna (prowokator)
  • przesłuchania
  • techniki dywersyjne:
  • aktywna agentura (sterowanie agentami na wysokich stanowiskach)
  • skrytobójstwo
  • przekupstwo
  • zagłuszanie i aktywna dezinformacja
  • prowadzenie działań propagandowych
  • bezpośrednie działania dywersyjne (niszczenie kluczowych elementów infrastruktury, zatruwanie wody i gleby itp.)
  • W Polsce uprawnionymi instytucjami do stosowania technik operacyjnych są: Policja, Straż Graniczna, Żandarmeria Wojskowa, Agencja Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencja Wywiadu, Służba Kontrwywiadu Wojskowego, Służba Wywiadu Wojskowego, Centralne Biuro Antykorupcyjne, Służba Celno-Skarbowa.

    Podsłuch elektroniczny – jedna z technik operacyjnych stosowanych przez służby specjalne, polegająca na niejawnym podłączeniu się do linii telefonicznej w przypadku linii analogowych, rozkodowaniu przesyłu danych cyfrowych w przypadku telefonii komórkowej, w celu uzyskania treści rozmów lub pakietu danychProwokator – osoba, która nakłania inną osobę do popełnienia czynu zabronionego, nie po to, aby ten został popełniony, ale po to, by skierować postępowanie karne przeciwko nakłanianej osobie (art. 24 KK). Prowokacja jest zatem bardzo podobna do podżegania, lecz jest odrębną instytucją prawną. Prowokator ponosi odpowiedzialność karną, która przewidziana jest za dane przestępstwo do, którego nakłaniał inną osobę. Tak więc, jeśli prowokator nakłaniał drugą osobę do popełnienia zabójstwa, to zgodnie z obowiązującymi przepisami (Kodeks karny z 1997 roku) jego postępowanie będzie zagrożone sankcją kary pozbawienia wolności na czas nie krótszy niż 8 lat, karą 25 lat pozbawienia wolności albo karą dożywotniego pozbawienia wolności (patrz: art. 148 KK). Nie ma znaczenia, czy osoba, którą prowokował, w ogóle przystąpiła do popełnienia czynu.

    Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Kantorowski J. (2010) Operacje i techniki operacyjne, Wydawnictwo Kantor, Kraków, s. 6

    Zobacz też[ | edytuj kod]

  • strategia
  • sztuka operacyjna
  • operacja
  • taktyka
  • wywiad
  • kontrwywiad
  • rozpoznanie




  • Warto wiedzieć że... beta

    Policja – umundurowana i uzbrojona formacja przeznaczona do ochrony bezpieczeństwa ludzi i mienia oraz do utrzymywania bezpieczeństwa i porządku publicznego. Do jej głównych zadań należy pilnowanie przestrzegania prawa i ściganie przestępców, jak również zapewnienie ochrony i pomocy w sytuacjach kryzysowych zarówno wobec ludzi jak i mienia. Jeżeli jest to konieczne, policja nadzoruje na poziomie operacyjnym także wszelkie służby ratownicze.
    Przesyłka niejawnie nadzorowana – technika operacyjna polegająca na kontroli trasy obserwowanej przesyłki, w której wykryto materiały zabronione, dzieła sztuki lub inne pochodzące z przestępstwa, np. narkotyki, stosowana w celu ujęcia odbiorcy końcowego towaru. Realizuje się poprzez niejawne dołączenie do przesyłki nadajnika, częściej jednak przez zwykłe podążanie i stałą niejawną obserwację transportu operatora. W Polsce operatorzy mają obowiązek ustawowy umożliwiać działania służbom specjalnym w tym zakresie.
    Propaganda (od łac. propagare – rozszerzać, rozciągać, krzewić) – celowe działanie zmierzające do ukształtowania określonych poglądów i zachowań zbiorowości lub jednostki, polegające na manipulacji intelektualnej i emocjonalnej (czasem z użyciem jednostronnych, etycznie niewłaściwych lub nawet całkowicie fałszywych argumentów). Gdy propaganda zmierza do upowszechnienia trwałych postaw społecznych, poprzez narzucenie lub zmuszenie odbiorców do przyjęcia określonych treści, wtedy stanowi jeden z elementów indoktrynacji.
    Służba Kontrwywiadu Wojskowego (SKW) – służba specjalna właściwa w sprawach ochrony przed zagrożeniami wewnętrznymi dla obronności RP oraz bezpieczeństwa i zdolności bojowej Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, powołana na podstawie ustawy z dnia 9 czerwca 2006 i podległa Ministrowi Obrony Narodowej. Służba pełni rolę kontrwywiadowczą.
    Służby specjalne – ogólna nazwa opisująca instytucje, które prowadzą działania operacyjno-rozpoznawcze o charakterze niejawnym. Domeną służb specjalnych jest pozyskiwanie i ochrona informacji kluczowych dla zapewnienia wewnętrznego bezpieczeństwa państwa. W państwach demokratycznych działania służb specjalnych wymykają się niekiedy spod kontroli organów nadzorczych. Kontrowersje budzą niektóre techniki stosowane przez służby specjalne, szczególnie te niedozwolone przez prawo ich państwa macierzystego, jak przekupstwo, szantaż, tortury, skrytobójstwo oraz nielegalny handel bronią i narkotykami. Praktyki te są niekiedy usprawiedliwiane ochroną interesów państwa i jego obywateli i dotyczą służb specjalnych zarówno krajów demokratycznych (np. tortury porwanych przez CIA), jak i reżimów dyktatorskich (np. likwidacja opozycjonistów przez radzieckie KGB).
    Funkcjonariusz publiczny – podmiot, który z uwagi na szczególną pozycję zawodową lub posiadane kompetencje związane ze sprawowaniem władzy publicznej korzysta na gruncie polskiego prawa karnego ze szczególnej ochrony prawnej, ale jednocześnie podlega szczególnej odpowiedzialności karnej.
    Służba Wywiadu Wojskowego (SWW) – służba specjalna właściwa w sprawach ochrony przed zagrożeniami zewnętrznymi dla obronności RP oraz bezpieczeństwa i zdolności bojowej Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, powołana na podstawie ustawy z dnia 9 czerwca 2006 i podległa Ministrowi Obrony Narodowej.

    Reklama