Teatr Buffo

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Teatr Buffowarszawski, prywatny teatr komedii i farsy, założony przez Fryderyka Jarosy'ego ze spółką. Pod kierownictwem artystycznym Janusza Warneckiego i współpracujący z Julianem Tuwimem działał na przełomie 1938 i 1939 w lokalu przy Placu Trzech Krzyży (ul. Mokotowska 73), w którym wcześniej funkcjonował m.in. Kabaret Banda. Dyrektorem teatru był Alfred Schütz.

Czesław Skonieczny – (ur. 7 lipca 1894 w Warszawie – , zm. 27 marca 1946 w Łodzi) – aktor polski. Przed wojną grał w teatrach warszawskich, a w czasie wojny w teatrach jawnych: Teatr Nowości i Teatr Maska. Po wojnie wystepował w łódzkim Teatrze Miniatur "Syrena".Ulica Mokotowska – ulica w dzielnicy Śródmieście w Warszawie. Ulica jest jako całość założenia urbanistycznego wpisana do rejestru zabytków pod nr 312.

Do zespołu teatru należeli m.in. Józef Węgrzyn, Michał Znicz, Henryk Borowski, Czesław Skonieczny, Rudolf Ratschka, Henryk Szletyński, Helena Gruszecka, Michalina Zamiłło, Irena Górska, Karin Tiche, Zofia Tymowska. Dekoracje projektowali: Jan Rybkowski i Władysław Daszewski.

W marcu 1939, na wniosek syndyka masy upadłościowej, wstrzymano przedstawienia, gdyż właściciele teatru wnieśli do sądu handlowego podanie o ogłoszenie upadłości spółki.

Kabaret Banda - otwarty 1 października 1931 r. przy Placu Trzech Krzyży (ul. Mokotowska 73) w Warszawie "kabaret komików". Jego twórcami byli Fryderyk Jarosy, Julian Tuwim i Marian Hemar.Plac Trzech Krzyży w Warszawie – plac w Warszawie, w Śródmieściu, w ciągu Traktu Królewskiego, u wylotu Nowego Światu, ul. Książęcej, Bolesława Prusa, Wiejskiej, Alej Ujazdowskich, ul. Mokotowskiej, Hożej, Brackiej i Żurawiej; dawny plac rozdrożny na trakcie ze Starej Warszawy do Solca, Ujazdowa, Rakowca i Grzybowa.

Premiery[ | edytuj kod]

5 października 1938 r. teatr zainaugurował swoją działalność premierą Porwania Sabinek Franza i Paula Schönthanów.

4 lutego 1939 r. Odbyła się premiera komedii Niech przyjdzie pierwszego Istvana Bekeffiego i Adriana Stella w reżyserii Janusza Warneckiego z udziałem m.in. Ireny Górskiej i Michała Znicza.

4 kwietnia 1939, pomimo rozpoczętego postępowania upadłościowego, odbyła się premiera "wodewilu mieszczańskiego ze śpiewami i tańcami w ośmiu odsłonach" Ale się zabawił Johanna Nepomucena Nestroya w przeróbce Juliana Tuwima i reżyserii Janusza Warneckiego z Ireną Górską, Heleną Gruszecką, Józefem Węgrzynem. Wodewil grany był zaledwie trzy tygodnie, po czym teatr zamknięto.

Józef Węgrzyn (ur. 13 marca 1884 w Warszawie, zm. 4 września 1952 w Kościanie) – polski aktor, uznawany za jedną z ważniejszych postaci przedwojennego polskiego teatru i kina.Karin Falencki (Falencka, z domu Tiche) (ur. 9 lipca 1915 w Warszawie, zm. 29 grudnia 2010 w Nowym Jorku) – polska aktorka, kolekcjonerka, działaczka organizacji charytatywnych.

Zobacz też[ | edytuj kod]

  • Studio Buffo
  • Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Kamienica na Mokotowskiej 73 w której działał Teatr Buffo
    2. Edward Krasiński: Warszawskie sceny 1918-1939. Warszawa: PIW, 1976, s. 205.
    3. Tomasz Mościcki: Teatry Warszawy 1939. Kronika.. Warszawa: Bellona, 2009, s. 25. ISBN 978-83-11-11637-5.
    4. j.w. str. 138.
    5. j.w. str.81.
    6. j.w. str. 192.
    Irena Górska-Damięcka (ur. 20 października 1910 w Oszmianie, zm. 1 stycznia 2008 w Skolimowie) – polska aktorka, reżyser teatralny i filmowy.Alfred Longin Schütz (ur. 2 lipca 1910 w Tarnopolu, zm. 21 października 1999 w Monachium) – polski kompozytor i pianista, twórca melodii, m.in. Czerwonych maków na Monte Cassino.




    Warto wiedzieć że... beta

    Władysław Daszewski, pseud. Pik (ur. 3 marca 1902 w Warszawie, zm. 25 lipca 1971 tamże) – polski scenograf i karykaturzysta.
    Johann Nepomuk Eduard Ambrosius Nestroy (ur. 7 grudnia 1801 w Wiedniu, zm. 25 maja 1862 w Grazu) – austriacki aktor, pisarz i śpiewak operowy.
    Teatr Studio Buffo – teatr muzyczny w Warszawie działający (jako teatr Buffo) od 1956 roku. Od 1992 pod obecną nazwą i kierownictwem Janusza Stokłosy (prezesa) i Janusza Józefowicza (dyrektora artystycznego). Pierwszy po drugiej wojnie światowej i przez wiele lat jedyny prywatny teatr w Warszawie.
    Warszawa; miasto stołeczne Warszawa, w skrócie m.st. Warszawa – stolica i największe miasto Polski, położone w środkowo-wschodniej części kraju, na Nizinie Środkowomazowieckiej, na Mazowszu, nad Wisłą. Od 2002 r. miasto stołeczne Warszawa jest gminą miejską mającą status miasta na prawach powiatu.
    Julian Tuwim (ur. 13 września 1894 w Łodzi, zm. 27 grudnia 1953 w Zakopanem) – polski poeta żydowskiego pochodzenia, pisarz, autor wodewili, skeczy, librett operetkowych i tekstów piosenek; jeden z najpopularniejszych poetów dwudziestolecia międzywojennego. Współzałożyciel kabaretu literackiego „Pod Picadorem” i grupy poetyckiej „Skamander”. Bliski współpracownik tygodnika „Wiadomości Literackie”. Tłumacz poezji rosyjskiej, francuskiej, niemieckiej oraz łaciny. Brat polskiej literatki i tłumaczki Ireny Tuwim, kuzyn aktora kabaretowego i piosenkarza Kazimierza „Lopka” Krukowskiego. Jego bratem stryjecznym był aktor Włodzimierz Boruński. Podpisywał się ponad czterdziestoma pseudonimami m.in. Oldlen, Tuvim, Schyzio Frenik, Wim, J. Wim, Pikador, Roch Pekiński.
    Teatr – rodzaj sztuki widowiskowej, w której aktor lub grupa aktorów na żywo daje przedstawienie dla zgromadzonej publiczności. Terminem teatr określa się też sam spektakl teatralny lub też budynek, w którym jest grany.
    Henryk Szletyński (właściwie Henryk Homel) (ur. 27 lutego 1903 w Homlu, zm. 15 września 1996 w Konstancinie-Jeziornie) – polski aktor i reżyser filmowy i teatralny, pedagog.

    Reklama