Tarnowscy herbu Leliwa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Herb Leliwa przysługujący hrabiowskiej linii Tarnowskich
Augustinus Thille (miedzioryt 1644), Wojciech Kazimierz Jastrzębski (tekst, 1644), Adam Piliński - (przedruk, homeografia według miedziorytu, Paryż, 1872)

Tarnowscy – polski ród magnacki, będący w posiadaniu znacznych dóbr w Małopolsce. Od 24 grudnia 1547 hrabiowski, kiedy Karol V Habsburg, cesarz Świętego Imperium Rzymskiego i król Hiszpanii, nadał hetmanowi Janowi Amorowi Tarnowskiemu dziedziczny tytuł hrabiego. Nazwisko wywodzi się od Tarnowa – pierwszej siedziby rodu. Za protoplastą rodu uważa się komesa Spycymira Leliwitę, pierwotnie pieczętującego się herbem Lubomla, ale na początku XIV wieku już używającego Leliwy. Najsłynniejsze miasta założone przez Tarnowskich to: Tarnów, Tarnobrzeg, Tarnogród, Tarnogóra oraz Tarnopol, obecnie znajdujący się na Ukrainie. Ciała rodziny Tarnowskich spoczywają w kościele o. Dominikanów w Tarnobrzegu, gdzie znajduje się także cudowny obraz Matki Boskiej Dzikowskiej.

Magnateria polska – najwyższa warstwa szlachty w Rzeczypospolitej Korony Królestwa Polskiego i Wielkiego Księstwa Litewskiego. Jadwiga z Melsztyńskich herbu Leliwa (ur. ok. 1388, zm. 23 października 1424) – księżna niemodlińska, strzelecka, prudnicka i głogówecka, wojewodzianka krakowska.

Linie[ | edytuj kod]

Ród Tarnowskich podzielił się na liczne linie:

  • wielowiejsko-dzikowską,
  • melsztyńską,
  • jarosławską,
  • rzemieńsko-rzochowską,
  • kożangródzką,
  • drążgowską,
  • chorzelowską,
  • wróblewicką,
  • rudnicką,
  • konecką.


  • Podstrony: 1 [2] [3]




    Warto wiedzieć że... beta

    Hrabia – tytuł szlachecki, w Polsce od wyrazu grabia i graf, wyraz pochodzenia czeskiego i niemieckiego, w czasach wczesnośredniowiecznych comes, jednakże średniowieczni comites byli wyższymi urzędnikami, kasztelanami oraz wojewodami.
    Tarnobrzeg – miasto na prawach powiatu w województwie podkarpackim. Siedziba władz powiatu tarnobrzeskiego w latach 1867-1975 oraz od 1999. Siedziba władz województwa tarnobrzeskiego w latach 1975-1998. W latach 1973-1976 miasto było siedzibą gminy wiejskiej Tarnobrzeg. Jeden z większych ośrodków przetwórstwa siarki w Polsce.
    Chronologiczna lista władców i prezydentów Hiszpanii po zjednoczeniu królestw Kastylii i Aragonii pod berłem jednego monarchy 1516 roku.
    Anna z Melsztyńskich herbu Leliwa primo voto Kamieniecka, secundo voto Radzimicka, kasztelanówna zwichojska, żupnikowa przemyska, kasztelanowa sandomierska, wojewodzina sandomierska i krakowska, hetmanowa wielka koronna, starościna bełska, sanocka, czchowska i krakowska - córka Spytka IV Melsztyńskiego, żona pierwszego hetmana wielkiego koronnego Mikołaja Kamienieckiego herbu Pilawa, po jego śmierci Adama z Radzimic. Zmarła bezpotomnie.
    Zawisza Czarny z Garbowa herbu Sulima (łac. Zawissius Niger de Garbow et Rożnów; ur. ok. 1370 w Garbowie, zm. 12 czerwca 1428 w Golubacu) – sławny polski rycerz, niepokonany w licznych turniejach, symbol cnót rycerskich; starosta kruszwicki od 1417, starosta spiski od 1420.
    Wiśniowieccy – magnacki ród książęcy, pieczętujący się herbem Korybut, z którego pochodził król Polski i wielki książę litewski Michał Korybut Wiśniowiecki.
    Uniwersytet Jagielloński (historyczne nazwy: Akademia Krakowska, Szkoła Główna Koronna, Szkoła Główna Krakowska, Uniwersytet Krakowski; łac. Universitas Jagellonica Cracoviensis) – najstarsza polska szkoła wyższa, jeden z najstarszych uniwersytetów na świecie, mieszczący się w Krakowie.

    Reklama