Taniec rytualny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Taniec rytualny – w obrzędach religijnych jest to jedna z form kultu, wyrażana rytmicznymi ruchami ciała, zazwyczaj z towarzyszeniem muzyki i śpiewu. Znana już od okresu paleolitu, przetrwała do czasów dzisiejszych. Występuje w wielu kulturach, ale szczególnie ważną rolę zajmuje w religiach kultur pierwotnych.

Taniec wojenny jest to taniec z elementami imitacji walki, zwykle w odniesieniu do społeczeństw plemion wojowniczych gdzie taniec ten był połączony z wojnami plemiennymi. W różnych kulturach taniec wojenny może być wykonywany w różnych celach, takich jak zwiększenie agresji wojowników przed walką lub demonstracja przed przeciwnikiem własnej siły i umiejętności. Wiele odmian tańca wojennego może wykorzystywać muzykę, przede wszystkim silne rytmy perkusyjne. Przykładami tańca wojennego są:Religia naturalna – religia, która uznawana jest przez jej wyznawców za istniejącą od zawsze, a dokładniej: od początku historii danej grupy etnicznej czy narodu. W religiach naturalnych zazwyczaj nie występuje uniwersalizm mogący przyczynić się do powstania w nich jakiejś szczególnej (charakterystycznej zwłaszcza dla większości globalnych, monoteistycznych religii założonych) tendencji do nawracania osób spoza danej grupy. Religie naturalne oparte są na tradycji, przekazywanej w ciągu pokoleń. Święte księgi nawet jeśli istnieją, są jedynie zapisem owej tradycji – nie uważa się ich za objawione czy też podyktowane przez Boga, jak to ma miejsce w przypadku monoteizmów pochodzenia semickiego (judaizm, chrześcijaństwo, islam).

Tańce rytualne często są wykonywane grupowo, w formie koła (tańce kołowe), innym razem w formie procesji, jeszcze innym razem w formie korowodu (tańce korowodowe).

Zobacz też[ | edytuj kod]

  • taniec wojenny




  • Reklama