Tango milonga

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Tango milonga, inny tytuł Oh, Donna Clara – znany szlagier, tango, które powstało przed II wojną światową. Autorem muzyki jest Jerzy Petersburski, a słów Andrzej Włast.

Jerzy Petersburski (ur. 20 kwietnia 1895 w Warszawie, zm. 7 października 1979 tamże) - kompozytor muzyki popularnej, także do wielu znanych przebojów, takich jak To ostatnia niedziela czy Tango milonga (Oh Donna Clara).II wojna światowa – największy konflikt zbrojny w historii świata, trwający od 1 września 1939 do 2 września 1945 roku (w Europie do 8 maja 1945), obejmujący zasięgiem działań wojennych prawie całą Europę, wschodnią i południowo-wschodnią Azję, północną Afrykę, część Bliskiego Wschodu i wszystkie oceany. Niektóre epizody wojny rozgrywały się nawet w Arktyce i Ameryce Północnej. Poza większością państw europejskich i ich koloniami, brały w niej udział państwa Ameryki Północnej i Ameryki Południowej oraz Azji. Głównymi stronami konfliktu były państwa Osi i państwa koalicji antyhitlerowskiej (alianci). W wojnie uczestniczyło 1,7 mld ludzi, w tym 110 mln z bronią. Według różnych szacunków zginęło w niej od 50 do 78 milionów ludzi.

Utwór został skomponowany dla rewii Warszawa w kwiatach.

7 marca 1929 w teatrzyku „Morskie Oko” piosenkę tę zaśpiewała po raz pierwszy Stanisława Nowicka wspomagana przez tercet Eugeniusz Bodo, Roland (Witold Konopka) i Ludwik Sempoliński. Po zakupieniu przez firmę Wiener Boheme Verlag praw do rozpowszechniania utworu w Austrii z tekstem Fritza Löhnera-Bedy i pod zmienionym tytułem „Oh Donna Clara” stała się ona światowym przebojem. Już w 1931 można ją było usłyszeć na Broadwayu w rewii Ala Jolsona „The Wonder Bar”, jednak skandal, który wtedy nastąpił (Amerykanie pominęli nazwisko polskiego kompozytora, a jego muzykę przypisali Austriakowi Robertowi Katscherowi, co wywołało gwałtowny protest Petersburskiego) na jakiś czas przyhamował popularność utworu. Jego druga młodość zaczęła się dopiero w roku 1954 od zwycięstwa w konkursie dawnych melodii w Amsterdamie (tym razem tango w wersji holenderskiej wykonał Bruno Majcherek).

Amsterdam – największe miasto Holandii i jej stolica konstytucyjna. Wszystkie instytucje rządowe oraz przedstawicielstwa obcych państw znajdują się w Hadze.Los człowieka (ros. Судьба человека) – radziecki dramat wojenny z 1959 w reż. Siergieja Bondarczuka. Ekranizacja opowiadania Michaiła Szołochowa pod tym samym tytułem.

W Polsce po II wojnie światowej największą popularnością cieszyła się ta piosenka w interpretacji Mieczysława Fogga. Jej wykonania podjęła się też nieco później Irena Santor.

Melodia z tekstem w języku niemieckim została wykorzystana w filmie „Los człowieka”, a także w filmie „Lokaj i księżniczka” (Der Butler und die Prinzessin) z 2007 r. Tango milonga, tango mych marzeń i snów, Niechaj me serce ukołysze! Tango milonga jak dawniej grajcie mi znów, Zabijcie tę dręczącą ciszę! Żegnajcie, dawne wspomnienia, Żegnajcie, burze i serc uniesienia, Czas wszystko odmienia, Kochanko ma, żegnam Cię, wspomnij mnie! Tango milonga, tango mych marzeń i snów, Niechaj ostatni raz usłyszę...

Zobacz też[ | edytuj kod]

  • Milonga styl muzyki i tańca
  • Milonga (miejsce) – spotkanie taneczne
  • Bandoneon- instrument charakterystyczny dla tanga
  • Linki zewnętrzne[ | edytuj kod]

  • Tango milonga muzyka w wykonaniu al Tango !
  • Tekst piosenki w j. niemieckim
  • Muzyka do posłuchania Milonga en ay menor
  • Milonga - słowo milonga ma wiele znaczeń. Milonga surena lub milonga campera (milonga wiejska) to wczesne wersje milongi, charakteryzujące się prostą muzyką. Milonga ciudadana (milonga miastowa) jest to jeden z gatunków muzycznych oraz tańca tanga, charakteryzujący się szybkim rytmem i wesołym nastrojem utworu. Wynaleziona w 1932 roku. Milonga ma też znaczenie miejsca, gdzie się tańczy tango, oraz jako "tango milonga" oznacza tango przeznaczone do tańca (a nie do słuchania).Broadway, teatr broadwayowski jest popularnym określeniem przemysłu rozrywkowego (sztuk teatralnych lub musicali) zlokalizowanych na Manhattanie w Nowym Jorku wzdłuż ulicy Broadway (w tzw. Theatre District) oraz w Lincoln Center. Wraz z londyńskim West Endem, Broadway jest traktowany jako wiodący ośrodek sztuki teatralnej świata anglojęzycznego.




    Warto wiedzieć że... beta

    Bandoneon – instrument z grupy idiofonów dętych klawiszowych (według innej klasyfikacji należy do grupy aerofonów), rodzaj harmonii ręcznej w typie concertiny, często mylony z akordeonem. Posiada 88 lub więcej guzików i czworokątną obudowę. Zbudowany został w 1854 r. w Niemczech przez Heinricha Banda i od jego nazwiska pochodzi nazwa instrumentu. Pierwotnie miał służyć do grania muzyki religijnej w kościołach; współcześnie wykorzystywany jest przede wszystkim do grania tanga. Wybitnym wirtuozem bandoneonu był Astor Piazzolla.
    Irena Santor, z domu Wiśniewska (ur. 9 grudnia 1934 w Papowie Biskupim) – polska piosenkarka śpiewająca mezzosopranem. W latach 1951-1959 była solistką zespołu Mazowsze. Jest laureatką międzynarodowych festiwali piosenkarskich oraz wykonawczynią wielu utworów, które stały się przebojami (np. Tych lat nie odda nikt, Powrócisz tu, Już nie ma dzikich plaż).
    Ludwik Sempoliński, właśc. Bohdan Kierski (ur. 18 sierpnia 1899 w Warszawie, zm. 17 kwietnia 1981 tamże) – polski aktor teatralny i filmowy, reżyser, tancerz, pedagog.
    Eugeniusz Bodo, właśc. Bogdan Eugène Junod (ur. 28 grudnia 1899 w Genewie, zm. 7 października 1943 w Kotłasie) – polski aktor filmowy, rewiowy i teatralny szwajcarskiego pochodzenia, reżyser, scenarzysta, tancerz, piosenkarz i producent filmowy.
    Al Jolson, właśc. Asa Yoelson (ur. 26 maja 1886 w Średnikach (Litwa) zm. 23 października 1950 w San Francisco) – amerykański pianista, autor piosenek, aktor i komik.
    Mieczysław Fogg, właściwie Mieczysław Fogiel (ur. 30 maja 1901 w Warszawie, zm. 3 września 1990 w Warszawie) – polski piosenkarz śpiewający barytonem lirycznym, którego kariera artystyczna rozpoczęła się w okresie międzywojennym i trwała przez kilka dziesięcioleci po zakończeniu II wojny światowej. Jego najbardziej znane utwory to: Tango milonga, To ostatnia niedziela, Jesienne róże, Pierwszy siwy włos, Mały biały domek, Już nigdy.
    Morskie Oko - nazwa kabaretu działającego w Warszawie w latach 1925 - 1933. Kabaret ten w latach 1925-1927 najpierw nosił nazwę Perskie Oko, a w roku 1927 Nowe Perskie Oko.

    Reklama