Tachypnoe

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Tachypnoe, tachypnoë (z łac.) – medyczny termin odnoszący się do przyspieszenia częstości oddechów.

Oddech Biota, oddech ataktyczny – określenie stosowane do określenia zupełnie niemiarowego trybu oddechowego. Okresy bezdechów są przerywane zupełnie bezładnym rytmem oddechowym, poszczególne oddechy różnią się częstotliwością i głębokością. Występuje w schorzeniach i urazach ośrodkowego układu nerwowego obejmujących rdzeń przedłużony i znajdujący się w nim ośrodek oddechowy. Jest objawem poważnym i źle rokującym. Stosunkowo często występuje w stanach agonalnych i może przejść w bezdech.Duszność (łac. dyspnoe) – subiektywne odczucie braku powietrza, bardzo często połączone ze wzmożonym wysiłkiem mięśni oddechowych.

W warunkach prawidłowych liczba oddechów u osoby dorosłej wynosi 12–16 na minutę, natomiast u noworodka około 40 (dopiero powyżej 60 oddechów na minutę pozwala na rozpoznanie tachypnoe).

Przyspieszenie oddechu spowodowane wysiłkiem fizycznym lub emocjami jest objawem fizjologicznym. Jako objaw chorobowy może towarzyszyć gorączce lub duszności, między innymi w zapaleniu płuc.

W niektórych sytuacjach chorobowych, oprócz przyspieszenia szybkości oddychania, może dochodzić także do zmian rytmu oddychania doprowadzających do powstania patologicznego toru oddechowego jak: oddech Biota, oddech Kussmaula, oddech Cheyne’a-Stokesa.

Oddychanie (łac. respiratio – oddychanie) – procesy życiowe związane z uzyskiwaniem przez organizmy energii użytecznej biologicznie:Gorączka (łac. febris) – stan eutermii towarzyszący chorobie polegający na zwiększeniu temperatury ciała w punkcie nastawczym powyżej normy.

Zobacz też[ | edytuj kod]

  • orthopnoë
  • hiperwentylacja
  • bradypnoë
  • Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Dariusz Ziora, Badanie podmiotowe i przedmiotowe, [w:] Pulmonologia. Cz. 1, Adam Antczak (red.), Warszawa: Medical Tribune Polska, 2010, s. 3–5, ISBN 978-83-60135-76-1.
    2. Wojciech Szczeklik: Choroby układu oddechowego. Wybrane objawy przedmiotowe. W: Interna Szczeklika 2017. Piotr Gajewski (red). Kraków: Medycyna Praktyczna, 2017, s. 613. ISBN 978-83-7430-517-4.

    Star of life.svg Przeczytaj ostrzeżenie dotyczące informacji medycznych i pokrewnych zamieszczonych w Wikipedii.

    Orthopnoë (z greki: ortho – prosto i pnoia – oddech) – objaw chorobowy obserwowany na przykład w przewlekłej niewydolności serca, polegający na tym, że chory z powodu nasilonej duszności przyjmuje pozycję stojącą i opiera się rękami o jakiś przedmiot (np. parapet, mebel), co ułatwia mu oddychanie. Orthopnoë przebiega ze zwiększeniem częstości oddechów.Łacina, język łaciński (łac. lingua Latina, Latinus sermo) – język indoeuropejski z podgrupy latynofaliskiej języków italskich, wywodzący się z Lacjum (łac. Latium), krainy w starożytnej Italii, na północnym skraju której znajduje się Rzym.




    Reklama