Szwagry

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Szwagry – polski zespół muzyczny, działający w Krakowie w latach 19641969 i w latach 19801981.

Kameleon Records – polskie wydawnictwo muzyczne specjalizujące się w płytach kompaktowych i winylowych z polskim rockiem z lat 60. i 70. XX w. – z czasem poszerzając swój katalog o nagrania wykonawców, reprezentujących inne gatunki muzyki rozrywkowej; także te z późniejszych dekad. Śpiew – czynność polegająca na wytwarzaniu dźwięków o charakterze muzycznym za pomocą głosu. Każda osoba potrafiąca mówić potrafi też śpiewać, ponieważ śpiew pod wieloma względami jest jedynie formą przedłużonej mowy.

Historia[ | edytuj kod]

Formacja powstała w 1964 roku w Krakowie. Muzycy pierwszego składu grupy wywodzili się z innej krakowskiej grupy o nazwie Ametysty. Pierwszy skład zespołu tworzyli: Marian Koster (śpiew), Zygmunt Bobby Zieliński (gitara rytmiczna), Marek Jamrozy (gitara solowa), Tadeusz Gogosz (gitara basowa), Wiktor Perelmuter (perkusja). Latem tegoż roku grupa występowała w krakowskim Barbakanie (pełnił wówczas rolę młodzieżowego Non Stopu), towarzysząc solistce - Elżbiecie Bańdo. Pod koniec roku do Szwagrów dołączyli: Irena Wiśniewska (śpiew), Maciej Głogoczowski (śpiew), Włodzimierz Gurgul (śpiew) i Zbigniew Sztyc (saksofon tenorowy). Kierownikiem literackim i artystycznym zespołu został poeta i prozaik Wiesław Dymny. Zespół w dość krótkim czasie wyrobił sobie renomę czołowego krakowskiego zespołu beatowego.

Wiesław Dymny (ur. 25 lutego 1936 w Połoneczce, zm. 12 lutego 1978 w Krakowie) – polski plastyk, aktor, scenarzysta filmowy, poeta, prozaik i satyryk, współtwórca Piwnicy pod Baranami; mąż Anny Dymnej.Pianino – strunowy młoteczkowy (klawiszowy) instrument muzyczny ze strunami ustawionymi pionowo. Ma wiele cech wspólnych z fortepianem.

W kwietniu 1965 roku zajął 1 miejsce na I Ogólnopolskim Przeglądzie Zespołów Muzyki Rozrywkowej w Gliwicach. Latem występował ponownie w Barbakanie i zakopiańskim Non Stopie. We wrześniu nagrał dla warszawskiego radia dziesięć utworów. 11 października 1965 r. Szwagry wystąpiły w pierwszej części koncertu Cliff Richarda i The Shadows, a w listopadzie nagrały debiutancką EPkę. Jesienią 1965 r. odeszli: W. Gurgul oraz powołani do wojska M. Jamrozy i T. Gogosz. Nowym gitarzystą został Stanisław Kostka, zastąpiony wkrótce przez Jerzego Tarsińskiego natomiast basistą Tadeusz Wójcik, a później Jerzy Plucha Konieczny.

Culture.pl – portal internetowy poświęcony kulturze polskiej, stworzony i wydawany przez Instytut Adama Mickiewicza. Portal stawia sobie za zadanie promowanie dokonań polskich twórców w świecie oraz poszerzanie świadomości kulturalnej u polskiego odbiorcy. Posiada numer ISSN 1734-0624. Big Cyc – polski zespół rockowy, którego piosenki mają charakter publicystyczno-kabaretowy, kilkakrotnie stał się obiektem medialnych dyskusji.

Zespół przeszedł eliminacje do Wiosennego Festiwalu Muzyki Nastolatków, lecz nie pojawił się na wrocławskim półfinale. Wiosną 1966 roku formację tworzyli: M. Koster, J. Tarsiński, Jerzy Piwowarski (gitara), Z. Sztyc, ponownie T. Gogosz i Zdzisław Nazarko (perkusja). W. Dymny pełnił rolę konferansjera i autora tekstów. Wraz z jego odejściem nastąpił powolny zmierzch zespołu. Grupa wróciła do studenckich klubów, biorąc udział w różnego rodzaju imprezach okolicznościowych. Latem 1966 r. odeszli J. Piwowarski i T. Gogosz. Nowym basistą został Konrad Ratyński, a w późniejszym okresie Z. Nazarkę zastąpił Mieczysław Spyrczyński. Z zespołem śpiewała Jolanta Borusiewicz.

Collegium Maius – najstarszy budynek Akademii Krakowskiej, znajdujący się na rogu ulicy św. Anny i Jagiellońskiej w Krakowie.Kraków (łac. Cracovia, niem. Krakau) – miasto na prawach powiatu w południowej Polsce, siedziba władz województwa małopolskiego, drugie w kraju pod względem liczby mieszkańców i pod względem powierzchni.

W 1967 roku nowymi członkami grupy zostali: Andrzej Ibek (pianino), Jan Kudyk (trąbka) i Antoni Czernicki (perkusja). Jesienią tegoż roku M. Koster i A. Ibek związali się z grupą Dżamble, J. Tarsiński i K. Ratyński przeszli do Skaldów, a Z. Sztyc do Akwarel. Przez zespół przewinęło się wielu muzyków, a byli to: Marek Kulisiewicz (śpiew, gitara), Kazimierz Bocheński (śpiew, gitara), Andrzej Zaucha (śpiew), Janusz Kaczmarski (gitara rytmiczna), Zygmunt Kaczmarski (gitara solowa), Ryszard Czeczel (gitara solowa), Janusz Lorentz (gitara basowa), Jerzy Piwowarski (gitara basowa), Andrzej Michalski (trąbka), Czesław Lodo Styczeń (puzon), Marek Michalak (puzon) i Zdzisław Gogulski (perkusja).

Saksofon tenorowy jest średniej wielkości saksofonem, instrumentem z grupy aerofonów stroikowych o pojedynczym stroiku. Brzmi nonę wielką niżej od zapisu nutowego. Saksofony tenorowe budowane są w stroju B.2 plus 1 – polski zespół wykonujący muzykę pop i folk, a w późniejszym okresie swojej działalności także disco, rock i synth pop, założony w 1971 roku w Warszawie. Grupa ma na swoim koncie dziesięć albumów studyjnych (w tym trzy złote płyty), prestiżowe nagrody oraz liczne koncerty, zarówno w kraju jak i za granicą. Czas największej popularności zespołu w Polsce przypada na lata 70. XX wieku, a na przełomie lat 70. i 80. grupa osiągnęła również znaczący sukces w Europie Zachodniej. Kres działalności zespołu przyniosła śmierć Janusza Kruka w 1992 roku, choć w latach 1998-1999 miała miejsce krótka reaktywacja grupy.

Formacja w przebraniach huzarskich wystąpiła w programie telewizyjnym pt. Przepraszam, że zraszam według tekstów Sztaudyngera (TVP1) z muzyką Jerzego Piwowarskiego. W programie udział wzięli także artyści krakowskich teatrów. Z kolei w strojach Robin Hooda Szwagry wystąpiły podczas okazjonalnego występu, który odbył się w krakowskim Collegium Maius.

Rhodes – instrument klawiszowy, typ elektrycznego fortepianu. Największą popularność osiągnął w latach 70. XX wieku.Gitara prowadząca lub gitara solowa (ang. lead guitar lub solo guitar) jest to rola gitary w zespołach muzycznych, najczęściej rockowych, która ma zapewnić utrzymanie melodii.

Zespół nie odzyskał dawnej popularności, a zbyt częste zmiany personalne nie pozwalały na wykrystalizowanie się jednolitego stylu grupy. W czerwcu 1969 r. w skład zespołu wchodzili: K. Bocheński, Andrzej Kadłuczka (gitara), Andrzej Jakóbiec (trąbka), M. Michalak, Jerzy Dura (gitara basowa) i Adam Pukalak (perkusja). Jesienią 1969 roku formacja zagrała ostatni koncert i przestała istnieć. Powodem rozpadu było odejście jej członków do innych zespołów.

Gitara basowa − instrument strunowy szarpany, najczęściej elektryczny, z progami na podstrunnicy (gryfie); stosuje się także gitary basowe bezprogowe (fretles, z ang. fretless). Gitara basowa — podobnie jak kontrabas — transponuje o oktawę w dół. Tradycyjne gitary basowe mają cztery struny E1, A1, D, G, czyli wydają dźwięki odpowiednio: 41,2 Hz, 55 Hz, 73,4 Hz i 98 Hz. Łączna skala gitary basowej obejmuje dźwięki (w brzmieniu) od E1 do g, jest więc identyczna ze skalą kontrabasu 4-strunowego. Oprócz tradycyjnego stroju EADG, głównie w muzyce cięższej stosuje się strój obniżony, gdzie o ton niżej stroi się całą gitarę (DGCF) lub tylko najniższą strunę (DADG). Oprócz czterostrunowych, istnieją także modele pięciostrunowe (z dodatkową dolną struną H2 lub C1) (jak kontrabas 5-strunowy, orkiestrowy), sześciostrunowe (jak pięciostrunowy plus górna struna C), ośmiostrunowe (gdzie dla każdej struny, takiej jak w gitarze czterostrunowej jest dodana druga strojona o oktawę wyżej) oraz dwunastostrunowe, spokrewnione z Chapman stickami. Firma Modulus wyprodukowała w latach 80 XX w. osiemnastostrunową gitarę basową (jej szyjka ma 6 cali szerokości). Osoba grająca na gitarze basowej to basista. Gitara basowa zazwyczaj należy do sekcji rytmicznej zespołu muzycznego w muzyce rozrywkowej, jednak obecnie jest często wykorzystywana jako instrument solowy.Jan Izydor Sztaudynger (ur. 28 kwietnia 1904 w Krakowie, zm. 12 września 1970 w Krakowie) – polski poeta, satyryk, teoretyk lalkarstwa, tłumacz. Pseudonimy: Dr J. Szt.; J. S.; J. Szt.; Jan Kokowski; Jan Korab; Jan Szt.; JANSZT; Józef Czosnowski; JSZT.; Szt.; Świerszcz.

W latach 1980-1981 zespół działał początkowo w składzie: M. Kulisiewicz (śpiew, gitara), Bogumił Dijuk (śpiew, organy Hammonda), Wiesław Żakowicz (saksofon altowy i tenorowy), Wiesław Karkoszka (piano Fendera), Marek Śmiłek (gitara basowa) i Jerzy Dąbrowski (perkusja). Grupa dokonała nagrań radiowych oraz wzięła udział w dwóch programach telewizyjnych wraz z grupą 2 plus 1 i Krywań. W późniejszym okresie dołączyli: Marek Grausberg (gitara) i Ryszard Idzi w miejsce Dąbrowskiego. Odeszli Karkoszka, a później Kulisiewicz.

Jolanta Borusiewicz, właściwie Jolanta Borusiewicz-Widegren – polska piosenkarka, kompozytorka, autorka tekstów. Zajmuje się także pisaniem wierszy, malarstwem i fotografią. Konrad Ratyński (ur. 8 lipca 1947 w Radomiu) – polski gitarzysta basowy, muzyk zespołu Skaldowie, związany z nim od 1967 r. Wcześniej grał w krakowskich zespołach młodzieżowych Ryszardy i Szwagry. Jest również wokalistą oraz kompozytorem, a kilka jego utworów znalazło się na dotychczas wydanych płytach zespołu.


Podstrony: 1 [2] [3] [4]




Warto wiedzieć że... beta

Marek Kulisiewicz (ur. 8 października 1946) w Krakowie – polski wokalista i piosenkarz. Karierę rozpoczynał jeszcze w gimnazjum jako wokalista członek grup Szwagry (od 1967 do 1968 roku) Dżamble. Kolejnym zespołem były Wawele od 1969 do 1977 roku) następnie lider zespołu Telegram złoźonego z byłych członków zespołu Wawele. Od Roku 1980 mieszka w USA, w Chicago prowadzi dalej działalność artystyczną. Jest producentem programów radiowych emitowanych w aglomeracji chicagowskiej przez stację WPNA. Jeden z inicjatorów budowy Pomnika Katyńskiego w Warszawie.
Zbigniew Sztyc (ur. 14 lipca 1945 w Krakowie, zm. 12 lutego 2015 w Vipavie) – polski saksofonista, przed laty współpracownik Czesława Niemena.
Czesław Niemen, właściwie Czesław Juliusz Niemen-Wydrzycki (ur. 16 lutego 1939 w Starych Wasiliszkach, zm. 17 stycznia 2004 w Warszawie) – polski kompozytor, multiinstrumentalista, piosenkarz i autor tekstów piosenek.
Poezja (z gr. ποίησις, poíesis – tworzenie, wytwórczość, sztuka poetycka) – wieloznaczny termin, współcześnie stanowiący przede wszystkim określenie dzieł literackich nienapisanych prozą lub synonim liryki.
The Shadows – brytyjski zespół rockowy, popularny w latach sześćdziesiątych XX wieku. Utworzony do akompaniowania wokaliście Cliffowi Richardowi, następnie rozwijający własną karierę jako zespół instrumentalny.
Robin Hood – bohater średniowiecznych angielskich legend ludowych, którego faktyczne istnienie nie zostało potwierdzone przez źródła historyczne.
Wszyscy święci – dziewiąty album zespołu Big Cyc wydany w 1998 przez Silverton. Płyta uzyskała status złotej płyty.

Reklama