Szlifowanie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Szlifowanie

Szlifowanie – obróbka wykończeniowa powierzchni za pomocą narzędzi ściernych, w wyniku której uzyskuje się duże dokładności wymiarowe i kształtowe oraz małą chropowatość. Szlifowanie można wykonywać na otworach, wałkach i płaszczyznach. Maszyny do tego typu obróbki nazywane są szlifierkami, a narzędzia skrawające to ściernice. Materiałem, z którego wykonane są ściernice, najczęściej jest korund, diament, węglik krzemu lub węglik boru.

Węglik krzemu (karborund) - materiał ceramiczny z grupy węglików o ogólnym wzorze SiC. Występuje w naturze jako niezwykle rzadki minerał moissanit. Istnieją jego dwie odmiany krystaliczne α i β.Piaskowanie - proces technologiczny polegający na czyszczeniu lub kształtowaniu dowolnej powierzchni materiałem ściernym w strumieniu sprężonego powietrza, ewentualnie cieczy.

Odmiany szlifowania ściernicowego[ | edytuj kod]

Szlifowanie można podzielić ze względu na:

Narzędzie ścierne - bryła o ustalonym kształcie i wymiarach przeznaczona do wykonywania obróbki ściernej. Narzędzia ścierne składają się z ziaren materiału ściernego połączonych spoiwem.Ściernica – narzędzie ścierne, składające się z ziaren ściernych i nośnika materiału ściernego - spoiwa. Ziarna ścierne (korund, węglik krzemu, azotek boru lub diament) nie mają określonego kształtu, a ich wielkość wpływa na uzyskanie określonej chropowatości powierzchni.
  1. Kształt powierzchni obrabianej
  2. obrotowe – zewnętrzne lub wewnętrzne powierzchnie walcowe, stożkowe i obrotowych krzywoliniowych
  3. nieobrotowe – powierzchnie płaskie lub krzywoliniowe
  4. Mocowanie przedmiotu w obrabiarce
  5. kłowe
  6. bezkłowe
  7. Położenie ściernicy względem przedmiotu
  8. obwodowe – oś ściernicy jest równoległa do osi powierzchni obrotowej lub obrabianej powierzchni płaskiej
  9. czołowe – oś ściernicy jest prostopadła lub wichrowata do osi powierzchni obrotowej lub do powierzchni płaskiej.

Technologiczne parametry skrawania podczas szlifowania[ | edytuj kod]

  • prędkość obrotowa ściernicy [1/s],
  • średnica ściernicy [mm],
  • prędkość obwodowa ściernicy [m/s],
  • prędkość obrotowa przedmiotu obrabianego [1/s],
  • średnica przedmiotu obrabianego [mm],
  • prędkość obwodowa przedmiotu obrabianego [mm/s],
  • posuw osiowy stołu [mm/obr.],
  • prędkość posuwu osiowego stołu [mm/s]
  • styk ściernicy wgłębny
  • Zobacz też[ | edytuj kod]

  • dłutowanie
  • groszkowanie
  • honowanie
  • piaskowanie
  • pilnik
  • szlifierka
  • Pilnik - narzędzie służące do piłowania, czyli skrawania z obrabianej powierzchni cienkiej warstwy o grubości od 0,01 do 1 mm.Szlifierka – obrabiarka przeznaczona przede wszystkim do obróbki wykańczającej utwardzonych powierzchni przedmiotów uprzednio obrobionych innymi metodami.




    Warto wiedzieć że... beta

    Korund − minerał będący tlenkiem glinu Al2O3. Nazwa minerału wywodzi się z sanskrytu (kurivinda znaczy „rubin”).
    Chropowatość lub chropowatość powierzchni – cecha powierzchni ciała stałego, oznacza rozpoznawalne optyczne lub wyczuwalne mechanicznie nierówności powierzchni, niewynikające z jej kształtu, lecz przynajmniej o jeden rząd wielkości drobniejsze. Chropowatość w przeciwieństwie do innej podobnej cechy – falistości powierzchni, jest pojęciem odnoszącym się do nierówności o relatywnie małych odległościach wierzchołków. Wielkość chropowatości powierzchni zależy od rodzaju materiału i przede wszystkim od rodzaju jego obróbki.
    Węglik boru, borokarbid B4C – czarny, krystaliczny, bardzo twardy (9,3 w skali Mohsa). Otrzymywany z węgla i boru w temperaturze 2500 °C. Znajduje zastosowanie w szlifiernictwie, gdzie zastępuje diament. Jest niezwykle odporny chemicznie, z chlorem i tlenem reaguje dopiero w temperaturze powyżej 1000 °C.

    Reklama