• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Szlif szmaragdowy

    Przeczytaj także...
    W jubilerstwie przez szlif rozumie się wszystko, co jest związane z obróbką kamieni, a więc - nadanie określonej formy i pokrycia całej powierzchni symetrycznymi płaszczyznami, czyli fasetami. W produkcji szkła laboratoryjnego mianem szlifu określa się rodzaj połączeń rozmaitych elementów sprzętu laboratoryjnego. Tego rodzaju szlif nazywany jest szlifem laboratoryjnym.Szmaragd – odmiana berylu, minerału należącego do grupy krzemianów. Nazwa pochodzi od gr. smaragdos (a także łac. smaragdus – zielony). Nawiązuje do charakterystycznej barwy tego minerału, wywołanej podstawieniami jonów chromu, rzadziej wanadu i żelaza.
    Ten szlif stosuje się przede wszystkim do obróbki przezroczystych kamieni kolorowych np. szmaragdów, topazów, turmalinów, rubinów.
    Oszlifowane szmaragdy
    Schemat szlifu szmaragdowego

    Szlif szmaragdowy = (schodkowy) – szczególny rodzaj szlifu schodkowego, stosowany wyjątkowo często do obróbki szmaragdów.

    Jest dość powszechnie stosowany do kamieni barwnych.

    Składa się z dość dużej głównej fasetki – tafli, zwanej też "stołem" – na koronie kamienia. Od niej schodzą się do rondysty podłużne fasetki, stopniami – schodkami, stąd też nazwa tego szlifu – schodkowy.

    Jest wiele form pochodnych tego rodzaju szlifu: bagietka, baton, markiza, Dorys Crawford...

    Jeśli poprzez zeszlifowanie kątów formy podstawowej kwadratu lub prostokąta powstanie ośmiobok, to dla tak oszlifowanego kamienia przyjęto nazwę szlif szmaragdowy. Szlif ten pokazuje piękno wnętrza kamienia przez płaszczyzny fasetek korony.

    Dolna część kamienia (podstawa) to znów gęściej, schodkami ułożone fasetki aż do tępego szpica.
    Szlif schodkowy daje możliwość stosowania najprzeróżniejszych, dowolnych form układu fasetek, przy przestrzeganiu jednak właściwej dla danego minerału wielkości kąta krytycznego ułożenia fasetek na kamieniu.

    Górne i dolne krawędzie ścian tego szlifu kształtu 4 i 8-katnego są równoległe do płaszczyzny rondysty. Wysokość korony wynosi 1/3 wysokości kamienia, a szerokość tafli – połowę szerokości rondysty.

    Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Kazimierz Maślankiewicz: Kamienie szlachetne. Wyd. 3 popr. i uzup.. Warszawa: Wydawnictwo Geologiczne, 1982.
  • Zobacz też[ | edytuj kod]

    szlif (jubilerstwo)






    Reklama

    Czas generowania strony: 0.565 sek.