Szakin mati

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Szakin mati (akad. šakin māti, sum. gar.kur, tłum. „gubernator kraju”) – w starożytnej Asyrii tytuł noszony przez gubernatorów Aszur.

Pan-Aszur-lamur (akad. Pān-Aššur-lāmur, zapisywane igi-Aš-šur-igi, tłum. „Niechaj zobaczę oblicze Aszura!”) – wysoki dostojnik za rządów asyryjskich królów Salmanasara IV (782-773 p.n.e.) i Aszur-dana III (772-755 p.n.e.). Za rządów pierwszego sprawował urząd gubernatora Asyrii (sum. gar.kur, dosł. „gubernator kraju”), a za rządów drugiego urząd gubernatora Arbeli. Według asyryjskich list i kronik eponimów dwukrotnie, w 776 i 759 r. p.n.e., pełnił również urząd limmu (eponima).Język akadyjski, dawniej też: chaldejski (akad. lišānum akkadītum, Kod ISO 639: akk) – język z grupy semickiej, używany w Mezopotamii od połowy III tysiąclecia p.n.e. do początków I tysiąclecia n.e. Nazwa języka pochodzi od miasta Akad w środkowej Mezopotamii, stolicy imperium akadyjskiego, założonego około 2350 roku p.n.e. przez Sargona.

W asyryjskiej kronice eponimów wymieniani są następujący gubernatorzy Aszur noszący ten tytuł:

Język sumeryjski (sum. eme-gi7/gir15, akad. Ŝumeru) – język starożytnego Sumeru, używany w południowej Mezopotamii od co najmniej IV tysiąclecia p.n.e., najstarszy zapisany język. Został wyparty przez język akadyjski około 2000 p.n.e., ale był używany w Mezopotamii jako język tekstów religijnych, ceremonialnych i naukowych do około I wieku p.n.e., a następnie został zapomniany aż do odczytania w XIX wieku. Język sumeryjski nie jest spokrewniony z innymi językami używanymi przez okoliczne ludy i jest na ogół uważany za język izolowany. Do jego zapisu używano pisma klinowego. Sumeryjski jest językiem aglutynacyjnym.Limmu (akad. limmu, līmu) – nazwa godności urzędniczej sprawowanej w starożytnej Asyrii. Obok funkcji związanych z administracją (np. pobieraniem opłat handlowych w miastach) rola tychże urzędników była ściśle eponimiczna, gdyż ich imion używano do oficjalnego datowania dokumentów. Czas sprawowania tego urzędu trwał jeden rok.
  • Ilu-issija – pełnił urząd limmu (eponima) w 804 r. p.n.e.;
  • Pan-Aszur-lamur – pełnił urząd limmu (eponima) w 776 r. p.n.e.;
  • Adad-belu-ka’’in – pełnił urząd limmu (eponima) w 748 i 738 r. p.n.e.
  • Przypisy[ | edytuj kod]

    1. hasło šakin māti, The Assyrian..., s. 160.
    2. Radner K., Provinz. C, w: Reallexikon..., s. 45.
    3. Assyrian Eponym List (ang.). oracc.museum.upenn.edu. [dostęp 2015-08-19].
    4. Glassner J.-J., Mesopotamian..., s. 169.
    5. Glassner J.-J., Mesopotamian..., s. 171.
    6. Glassner J.-J., Mesopotamian..., s. 173.

    Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Glassner J.-J., Mesopotamian Chronicles, Atlanta 2004.
  • Radner K., Provinz. C, w: Reallexikon der Assyriologie, tom XI (Prinz, Prinzessin - Samug), Walter de Gruyter, Berlin - New York 2006-2008, s. 42-68.
  • hasło šakin māti, The Assyrian Dictionary, tom 17 (Š/1), Chicago 1989, s. 160.




  • Reklama