• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Synod w Dordrechcie



    Podstrony: [1] 2 [3] [4]
    Przeczytaj także...
    Kampen – miasto we wschodniej Holandii, w prowincji Overijssel. Według danych szacunkowych na rok 2007 liczy 49 345 mieszkańców.Dordrecht – miasto i gmina w zachodniej Holandii, w prowincji Holandia Południowa, w delcie Renu i Mozy, na południowy wschód od Rotterdamu. Liczy 113 381 mieszkańców (2012) i tym samym stanowi trzecie co do wielkości miasto w tej prowincji, po Rotterdamie i Hadze.
    Miejsce obrad i uczestnicy[ | edytuj kod]

    Na miejsce obrad wybrano ultragomarystyczne miasto Dordrecht, co wskazywało na kierunek obrad synodujących.

    Zaproszenia na obrady synodu wysyłały Stany Generalne Republiki. Każda z siedmiu prowincji w Niderlandach została poproszona o przysłanie 6 delegatów na synod: równą ilość pastorów i świeckich. Holandia, posiadająca dwa synody kalwińskie, miała przysłać 12 delegatów, Drenthe przysłało tylko dwóch pastorów. Na synod zaproszono także pięciu profesorów teologii w Niderlandach (w tym Gomarusa), wszyscy byli gomarystami. Także francuskojęzyczne kościoły kalwińskie w Republic (tzw. Eglises Wallonnes) mogły przysłać 6 delegatów (4 pastorów i 2 świeckich).

    Hesja-Kassel (niem. Landgrafschaft Hessen-Kassel) było państwem wchodzącym w skład Świętego Cesarstwa Rzymskiego Narodu Niemieckiego. Państwo to powstało w 1567 roku w następstwie śmierci ostatniego landgrafa Hesji Filipa Wielkodusznego, który rządzone przez siebie terytoria podzielił między swoich czterech synów. Najstarszy syn Wilhelm IV Mądry odziedziczył północną część ze stolicą w Kassel. Pozostali synowie otrzymali Hesję-Marburg, Hesję-Rheinfels i Hesję-Darmstadt. Na dwa lata przed wcieleniem do Prus, w 1864 roku, w Hesji-Kassel na powierzchni 9581 km żyło 745 063 mieszkańców.Burowie (także Boerowie; w języku niderlandzkim boer, wym. [bur], oznacza chłopa, rolnika, farmera) – potomkowie głównie holenderskich, flamandzkich i fryzyjskich kalwinistów, niemieckich luteran i francuskich hugenotów, którzy osiedlali się w Afryce Południowej w XVII i XVIII wieku. W mniejszej liczbie mają korzenie skandynawskie, polskie, portugalskie, włoskie, hiszpańskie, szkockie, angielskie, irlandzkie i walijskie.

    Ponadto imiennie wezwano na synod 14 przedstawicieli remonstrantów z Simonem Episcopiusem, który został przez kolegów wybrany ich rzecznikiem.

    Oprócz delegatów niderlandzkich, osobne zaproszenia wysłano do kalwińskich kościołów we Francji, Szwajcarii, Szkocji i Anglii oraz z kalwińskich państw w Niemczech: Palatynatu, Hesji-Kassel, Nassau, Emden, Bremy i Brandenburgii. Z niejasnych przyczyn nie zaproszono delegatów z kalwińskich kościołów w Czechach, Rzeczypospolitej Obojga Narodów i Węgier. Kalwińskie księstwo Anhalt zostało również pominięte, jak przypuszcza się, gdyż tamtejszych duchownych podejrzewano o remonstranckie sympatie.

    Bazylea (niem. Basel, fr. Bâle, wł. /retorom. Basilea, łac. Basilia) – miasto szwajcarskie u styku granic trzech państw: Szwajcarii, Niemiec i Francji, nad rzeką Ren, u ujścia rzek Birs i Wiese. Miasto Bazylea tworzy razem z gminami Riehen i Bettingen kanton Bazylea-Miasto. Miasto dzieli się na Małą Bazyleę (Kleinbasel) na prawym i Wielką Bazyleę (Grossbasel) ze Wzgórzem Katedralnym na lewym brzegu Renu. Do miasta wcielono dawną osadę rybacką Kleinhüningen.Królestwo Czech (czes. České království) – historyczne państwo istniejące od momentu koronacji Wratysława II na króla Czech. Po jego śmierci Czechy znów stały się księstwem. Ponownie istniało królestwo w czasie panowania Władysława II. Od czasów Przemysła Ottokara I tytuł królewski był dziedziczny. Po wygaśnięciu dynastii Przemyślidów w 1306 r. Czechy przeszły pod panowanie Luksemburgów. Od 1356 r. król Czech był jednym z elektorów Rzeszy. Po bezpotomnej śmierci Ludwika II Jagiellończyka w 1526 r. Czechy dostały się pod panowanie Habsburgów. Od 1849 r. kraj koronny Cesarstwa Austrii, obejmujący obszar Czech właściwych. W wyniku rozpadu Austro-Węgier po I wojnie światowej Królestwo Czech weszło w skład Czechosłowacji.

    Na uczestniczenie w obradach nie pozwolił francuskim kalwinistom król Ludwik XIII. Pod pretekstem pominięcia Anhalt także elektor brandenburski Jan Zygmunt Hohenzollern nie przysłał swoich delegatów. Inne zaproszone delegacje stawiły się w komplecie.

    Ze względu na polityczną czystkę przeprowadzoną przez Maurycego Orańskiego, prawie wszystkie prowincje, nawet tam gdzie liczba remonstrantów była spora (np. Synod Północnej Holandii czy Kampen) wysłały delegacje wyłącznie gomarystyczne. Tylko w Utrechcie, gdzie remonstranci dominowali w tamtejszym kościele, władze wysłały delegację podzieloną równo między remonstrantów i kontrremonstrantów.

    Maurycy Orański, książę Nassau (w Holandii Maurits van Nassau) (ur. 14 listopada 1567 w Dillenburgu, zm. 23 kwietnia 1625 w Hadze) – książę Oranii-Nassau (1618-1625), syn Wilhelma Cichego i księżniczki Anny Saskiej. Urodził się w zamku Dillenburg. Imię odziedziczył po ojcu swej matki, elektorze saskim Maurycym.Królestwo Francji (fr. Royaume de France) do 1204 Królestwo Franków (łac. Regnum Francorum) – państwo historyczne w Europie, na terenie obecnej Francji, jedno z jej prawno-historycznych poprzedników. Istniało w latach 987-1791.

    W sumie w obradach wzięły udział 102 osoby.

    Obrady[ | edytuj kod]

    Synod obradował od 13 listopada 1618 roku do 29 maja 1619 roku na 180 sesjach. Na przewodniczącego synodu wybrano ultrakonserwatywnego Johannesa Bogermana z Fryzji.

    Remonstranci, kierowani przez Episcopiusa, próbowali obrócić synod w debatę na temat dogmatów predestynacji, ale ich propozycję odrzucili zarówno obserwatorzy ze Stanów Generalnych, jak i sami obradujący i Synod stał się de facto sądem nad remonstrantami. Po długich sporach proceduralnych remonstranccy duchowni zostali usunięci z obrad synodujących na 57 sesji Synodu 14 stycznia 1619. W proteście przeciw temu razem nimi opuścili obrady także remonstranccy delegaci z Utrechtu. Od tej pory obrady toczyły się spokojnie, choć remonstranckim delegatom nakazano poczekać do końca obrad synodu.

    Jan Makowski (ur. 1588 w Łobżenicy, zm. 24 czerwca 1644 we Franeker w Holandii) – polski filozof i teolog ewangelicko-reformowany. Simon Episcopius właśc. Simon Bisschop (ur. 8 stycznia 1583 w Amsterdamie, zm. 9 kwietnia 1643 tamże) – niderlandzki pastor i teolog, jeden z głównych przywódców liberalnego kalwinizmu, który po Synodzie w Dort doprowadził do powstania i konsolidacji Kościoła remonstranckiego.


    Podstrony: [1] 2 [3] [4]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Kanony z Dort lub Kanony z Dordrecht – to postanowienia synodu holenderskiego kościoła reformowanego, który odbył się w latach 1618-1619 w mieście Dordrecht.
    Kościół Anglii (ang. Church of England, łac. Ecclesia Anglicana) - najstarszy i największy z Kościołów anglikańskich. Członek i wiodący przedstawiciel Wspólnoty Anglikańskiej; członek Wspólnoty Porvoo, grupującej dwanaście Kościołów anglikańskich i luterańskich.
    Hugo Grocjusz, Hugo Grotius, Huig de Groot (ur. 10 kwietnia 1583 w Delft, zm. 28 sierpnia 1645 w Rostocku) – holenderski prawnik, filozof i dyplomata, zwany "ojcem" prawa międzynarodowego.
    Emden - miasto na prawach powiatu w północno-zachodnich Niemczech, w kraju związkowym Dolna Saksonia, u ujścia rzeki Ems do Morza Północnego. Liczy ok. 51,6 tys. mieszkańców.
    Berno (niem. Bern, fr. Berne, wł. Berna, rm. Berna) – siedziba rządu Szwajcarii (niem. Bundesstadt) i stolica kantonu Berno.
    Jacobus Arminius, właśc. Jacob (Jakob) Hermanszoon lub Harmenszoon albo Hermann (ur. 10 października 1560 w Oudewater, zm. 19 października 1609 w Lejdzie) – twórca arminianizmu.
    WorldCat – katalog rozproszony łączący zbiory 71 000 bibliotek ze 112 krajów, które są uczestnikami serwisu Online Computer Library Center. Katalog jest tworzony i prowadzony przez biblioteki, których zbiory są w nim ujęte.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.02 sek.