Synergizm (farmakologia)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Synergizm – termin używany w farmakologii do określenia zjawiska, gdy łączne zastosowanie dwóch lub większej liczby leków wykazuje silniejsze działanie.

Acebutolol – organiczny związek chemiczny, lek należący do selektywnych leków beta-adrenolitycznych, wykazuje wewnętrzną aktywność sympatykomimetyczną oraz działa stabilizująco na błonę komórkową. Z tego względu jest bezpieczniejszy od innych beta-blokerów. Stosowany w dusznicy bolesnej, arytmii, nadciśnieniu tętniczym spowodowanym niewydolnością nerek.Farmakologia (gr. φάρμακον (phármakon) - lekarstwo, lógos - słowo, nauka) – dziedzina medycyny i farmacji; nauka o działaniu leków, czyli mechanizmach ich działania na organizm oraz skutkach tego działania. Jako nauka zajmującą się najważniejszym aspektem leków, bywa czasami mylona z samą farmacją – czyli dziedziną wiedzy nadrzędną w stosunku do wszystkich zagadnień dotyczących leków.

Rozróżnia się:

  • synergizm addycyjny (przykładowo propranolol plus acebutolol) – występuje, gdy zastosowanie dwóch lub większej liczby leków wiąże się z sumowaniem ich działania (mają one ten sam mechanizm działania i taki sam lub bardzo podobny punkt uchwytu, na przykład działają na ten sam receptor)
  • synergizm hiperaddycyjny, inaczej supraaddycyjny (przykładowo propranolol plus werapamil) – występuje, gdy podanie dwóch lub większej liczby leków wykazuje działanie większe niż suma działań poszczególnych składników terapii. Mechanizm ten zwany jest też potencjalizacją lub potęgowaniem działania (a także krótko synergizmem); dochodzi do niego w sytuacji, gdy efekt działania leków jest identyczny, ale poszczególne leki wywierają wpływ poprzez różnorodne punkty uchwytu.




  • Reklama