Symbolika neonazistowska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Symbolika neonazistowska – grupa symboli, znaków, skrótowców tworzonych z cyfr i liter, odwołujących się do ideologii neonazistowskiej, często wykorzystywanych jako forma ukryta treści ze względu na sankcje prawne wynikające z ich używania.

Złoty Świt (gr. Χρυσή Αυγή, Chrisi Awgi) – grecka skrajnie prawicowa partia i organizacja nacjonalistyczna kierowana przez Nikolaosa Michaloliakosa, zarejestrowana jako partia polityczna w 1993 roku. Symbolem partii jest meander, w szacie graficznej przypominającej symbolikę NSDAP i flagę III Rzeszy. W okresie wcześniejszym, w biurach organizacji widniały symbole swastyki, następnie jednak usunięte.Wolfsangel (niem. "wilczy hak") jest symbolem heraldycznym, używanym także przez nazistów (jako symbol SS), a obecnie przez neonazistów. W tym kontekście jest on opisywany jako modyfikacja runy Eihwaz, z dodaną pionową linią. Symbol w pozycji wertykalnej znany jest także jako "piorun" (Donnerkeil), a w horyzontalnej jako "wilkołak".

Znaki[ | edytuj kod]

Część organizacji neonazistowskich kontynuuje używanie swastyki. Większość jednak odżegnuje się od niej, tworząc symbole oparte na jej graficznym przedstawieniu, lub używając symboliki nawiązującej do etnicznej tradycji. Niekoniecznie mają one naturę rasistowską. Niektóre z używanych obecnie symboli:

Krzyż celtycki (ang. Celtic Cross) - forma krzyża, od wieków znana wyznawcom religii przedchrześcijańskich, w którym czteroramienny krzyż umieszczony jest w okręgu, symbolizującym celtyckie wianki, tzw. ruta. Współcześnie (mimo swego przedchrześcijańskiego pochodzenia) krzyż celtycki jest jedną z form krzyża akceptowanego przez Kościół katolicki jako religijny symbol chrześcijan. Przede wszystkim stał się on jednak charakterystyczny dla celtyckiego chrześcijaństwa. Mimo to jest również spotykany w ofercie tzw. sklepów ezoterycznych jako amulet lub talizman.Afrikaner Weerstandsbeweging (AWB, ang. Afrikaner Resistance Movement, pol. Afrykanerski Ruch Oporu) – grupa polityczna i paramilitarna z RPA. Jej członkowie opowiadają się za przywróceniem niepodległego państwa burskiego ("Boerestaat"). Za granicą zyskali rozgłos głównie jako ruch rasistowski i promujący "supremację białych".
  • Krzyże:
  • Krzyż celtycki – znak przyjęty w przez nazistowskich kolaborantów we Francji i Holandii, następnie używany przez francuską neofaszystowską grupę Jeune Nation. Według M. Fielitza grecki Złoty Świt wykorzystywał neonazistowskie symbole, wiążąc je z elementami kultury greckiej (w przypadku krzyża celtyckiego była to litera Θ). Krzyż ten jest używany przez liczne amerykańskie grupy głoszące białą supremację, czasami w połączeniu z hasłem white pride world wide. Z kolei skinheadzi łączyli go często w jeden symbol z czaszką.
  • Krzyż słoneczny – używany m.in. przez szwedzką Nordycką Partię Ludową (Nordiska Rikspartiet),
  • Koło zębatewęgierskie Magyar Népjóléti Szövetség,
  • Runy:
  • algiz – Allgermanische Heidnische Front
  • odala
  • sigel – runa znana jako jeden z symboli SS (powtórzony dwukrotnie), czasem mylony z runą Eihwaz,
  • tyr – był symbolem SA Reichsführerschulen w nazistowskich Niemczech,
  • Litery ze starotureckiego pisma orchońskiego – używane były przez zwolenników pantureckiego pisarza Nihala Atsiza, należących m.in. do organizacji Türkçü Toplumcu Budun Derneği
  • Swastyka – m.in. Amerykańska Partia Nazistowska, São Paulo Skinheads (Brazylia), Nationalsocialistisk Front (Front Narodowosocjalistyczny, Szwecja)
  • „Ostra swastyka” – swastyka z ostro zakończonymi ramionami
  • Przypominający triskelion symbol złożony z trzech siódemek – południowoafrykański Afrikaner Weerstandsbeweging (Afrykanerski Ruch Oporu)
  • Wolfsangel – używany przez SS i Hitlerjugend, a także obecnie przez różne grupy neonazistowskie,
  • Meander, nazywany także „grecką swastyką”, używany przez grecką neonazistowską partię Złoty świt,
  • Labrys – symbol przedstawiający minojski dwustronny topór, używany czasem przez niektórych nostalgików greckiego faszyzmu.
  • Rasizm, dyskryminacja rasowa (z fr. le racisme od la race – ród, rasa, grupa spokrewnionych) – zespół poglądów głoszących tezę o nierówności ludzi, a wynikająca z nich ideologia przyjmuje wyższość jednych ras nad innymi. Przetrwanie tych "wyższych" ras staje się wartością nadrzędną i z racji swej wyższości dążą do dominowania nad rasami "niższymi". Rasizm opiera się na przekonaniu, że różnice w wyglądzie ludzi niosą za sobą niezbywalne różnice osobowościowe i intelektualne (ten pogląd znany jest w jęz. ang. jako racialism).Szwecja, Królestwo Szwecji (Sverige, Konungariket Sverige) – państwo w Europie Północnej, zaliczane do państw skandynawskich. Szwecja jest członkiem Unii Europejskiej od 1995 roku. Graniczy z Norwegią, Finlandią i Danią.


    Podstrony: 1 [2] [3] [4]




    Warto wiedzieć że... beta

    Kultura minojska, kultura kreteńska – jedna z najstarszych cywilizacji epoki brązu w obszarze Morza Śródziemnego. Odkryta i poznana dokładniej dopiero na początku XX wieku dzięki pracom wykopaliskowym prowadzonym przez archeologa Arthura Evansa w Knossos. Zaczęła kształtować się około 3000 r. p.n.e. na wyspie Krecie, szczyt rozwoju osiągnęła w tzw. okresie młodszych pałaców (ok. 1675-1450 p.n.e.). Minojczycy prowadzili handel z wyspami Morza Egejskiego, Grecją kontynentalną oraz z lepiej rozwiniętymi cywilizacjami Bliskiego Wschodu, które stały się także źródłem technologii, inspiracji w sztuce i rzemiośle. Minojskie miasta skupione były wokół wielkich pałaców (największe znaleziono w Knossos, Fajstos, Mallii), które były nie tylko siedzibą władcy, ale też centrum wytwórczym, magazynem, ośrodkiem kultu. Kreteńczycy posługiwali się kilkoma rodzajami pisma m.in. nierozszyfrowanym do dzisiaj pismem linearnym A, które stało się później podstawą dla stworzonego przez Mykeńczyków pisma linearnego B. Kryzys cywilizacji minojskiej zapoczątkowały katastrofy naturalne XVI wieku p.n.e. - trzesięnie ziemi i wybuch wulkanu na wyspie Thira (koniec XVI wieku p.n.e. lub ok. 1645/1628 p.n.e.). Osłabiona wyspa padła ofiarą najazdu Mykeńczyków około 1450 r. p.n.e., którzy zniszczyli większość pałaców.
    Litera – znak graficzny charakterystyczny dla pism fonetycznych. Może wyrażać pojedynczą głoskę, sylabę lub wchodzić w skład innych połączeń - np. dwuznaków. W języku francuskim zestaw nawet pięciu liter może oznaczać jedną głoskę.
    Swastyka (dewanagari स्वस्तिक, transliteracja svastika, transkrypcja swastika, 卐) – znak zazwyczaj w kształcie równoramiennego krzyża, o ramionach zagiętych pod kątem prostym. Nazwa swastika pochodzi z sanskrytu i oznacza „przynoszący szczęście” (swasti – powodzenie, pomyślność, od su – „dobry” i asti – „jest”, -ka sufiks rzeczownikowy). Obecnie w krajach Europy i obu Ameryk symbol ten kojarzony jest prawie wyłącznie z Adolfem Hitlerem i nazizmem, natomiast w Azji jest powszechnie stosowanym symbolem szczęścia i pomyślności.
    Krzyż słoneczny, słoneczny krąg – forma krzyża znana od tysiącleci wyznawcom religii przedchrześcijańskich, w której równoramienny krzyż umieszczony jest w okręgu. Pojawia się często na megalitach. Koło z dwiema przeciętymi osiami to jeden z najstarszych symboli solarnych Indoeuropejczyków, powszechnie występujący u Celtów, ale którego motyw pojawiał się także u Słowian wschodnich. Jako krzyż wpisany w krąg, wyraża szczególny związek nieba i ziemi. Symbol punktu środkowego, wyrównanie cech aktywnych i biernych w charakterze człowieka doskonałego. W północno-zachodniej Europie w czasach pogańskich stał się z kolei atrybutem nordyckiego boga Odyna. Znany również w Ameryce przedkolumbijskiej, jak i w całym basenie Morza Śródziemnego od co najmniej 3500 lat. Jako symbol słońca znany był również u Azteków. Ponadto krzyż ten został zaadaptowany przez wyznawców mitraizmu jako oficjalny symbol ich religii.
    Krzyż (etymologicznie z łac. crux) – znak, kształt lub przedmiot w postaci dwóch linii (lub wielu) przecinających się, na ogół pod kątem prostym (†).
    Neofaszyzm – termin używany do opisania szeregu ugrupowań wyłaniających się po II wojnie światowej, które reprezentują znaczną część ideologii faszyzmu. Faszyzm, zapoczątkowany we Włoszech w latach 20. XX wieku, rozprzestrzenił się w Europie w okresie pomiędzy I wojną światową i II wojną światową. Często utożsamiany z neonazizmem.
    Sturmabteilung (SA, niem. Die Sturmabteilungen der NSDAP, pol. Oddziały Szturmowe NSDAP) – utworzone w 1920 roku bojówki do ochrony zgromadzeń partyjnych, a następnie oddziały masowej organizacji wojskowej Narodowosocjalistycznej Niemieckiej Partii Robotników (NSDAP). Sturmabteilung było głównym narzędziem terroru niemieckiej partii nazistowskiej w walce z bojówkami i sympatykami innych ugrupowań politycznych (głównie komunistami). Po tzw. nocy długich noży z 29 na 30 czerwca 1934, kiedy w wyniku walk wewnątrzpartyjnych wymordowano jej przywódców, straciła na znaczeniu na rzecz Schutzstaffel (SS). Od barwy umundurowania SA były zwane brunatnymi koszulami.

    Reklama