Swami

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Swami – tytuł honorowy w hinduizmie. Najczęściej nadawany niektórym mnichom na znak przynależności do zakonu. Tytuł swami najczęściej odnosi się do ascetów zrzeszonych w daśanamisampradaja.

Wisznuizm (nazywany czasami niepoprawnie spolszczoną nazwą wajsznawizm) – gałąź hinduizmu, w której Wisznu lub jeden z jego awatarów wielbiony jest jako Bóg. Najpopularniejszą religią wisznuicką jest krysznaizm.Jukteśwar Giri, śri Jukteśwar Giri (ur. 10 maja 1855, zm. 9 marca 1936) – indyjski jogin, swami zakonu Giri , mistrz duchowy Paramahansy Joganandy, astrolog wedyjski (dźjotisz). Jego guru był Lahiri Mahaśaja. Jukteśwar otrzymał od swego ucznia tytuł: "Dźńanawatar", co oznacza "zstąpienie (awatar) mądrości (dźńana)".

Etymologia[ | edytuj kod]

Słowo swami pochodzi z sanskrytu. Oznacza osobę, która potrafi „kontrolować zmysły”, tzn. panować nad naturalną chęcią doznawania przyjemności. Użyty przed nazwiskiem jest bliski świeckiemu znaczeniu pan czy sir. W znaczeniu tytułu dla osoby duchownej pojawia się również po jej imieniu duchowym.

Mala (skt. जप माला japa mālā, माला mālā) – tybetański lub indyjski sznur modlitewny. Licznik służący do odliczania liczby wykonanych mantr i innych powtarzalnych praktyk religijnych obecnych w szkołach skupionych wokół buddyzmu i hinduizmu. Sama nazwa mala jest terminem, który w sanskrycie oznacza "wieniec" lub "naszyjnik", natomiast japa można przetłumaczyć jako "mamrocząca modlitwa" lub "jednostajne powtarzanie tonalnych wersetów świętych pism, zaklęć lub imion bóstw".Sathya Sai Baba (telugu సత్య సాయిబాబా, właśc. Sathyanarayana Raju Ratnakaram, ur. 23 listopada 1926 w Puttaparthi, zm. 24 kwietnia 2011, tamże) – hinduski mistrz duchowy, guru, przywódca religijny. Sathya Sai Baba uważał się za reinkarnację indyjskiego guru Shirdi Sai Baby, Ramy, Kryszny, Śiwy i Śakti oraz zstąpienie Boga, "ojca, który posłał Jezusa".


Podstrony: 1 [2] [3] [4]




Warto wiedzieć że... beta

Sannjasa (skr. संन्यास) – w powszechnym zastosowaniu oznacza etap życia (ćaturaśrama), w którym rozwijana jest wajragia, czyli stan determinacji i stałości w dążeniu do wyzwolenia się z iluzji materialistycznego życia. Ci, którzy wyrzekają się pospolitych myśli i pragnień, spędzają resztę swojego życia na duchowych rozmyślaniach. Zgodnie z opisem Manusmryti, jest to ostatni z czterech okresów życia człowieka (brahmaćarja, gryhastha, wanaprastha i sannjasin).
Sanskryt (dewanagari: संस्कृतम् saṃskṛtam; sa.msk.rtaa bhaa.saa, od sa.m+k.r: zestawiać, składać; bhaa.saa: język; język uporządkowany, w przeciwieństwie do języków naturalnych prakrytów, tzn. ludowych o nieuporządkowanej gramatyce) – język literacki starożytnych, średniowiecznych i wczesnonowożytnych Indii. Należy do indoaryjskiej gałęzi indoirańskiej grupy rodziny języków indoeuropejskich. Pomimo powszechnego w Europie przekonania, iż jest językiem martwym, jak łacina, zasadniczo nim nie jest, gdyż nie tylko jest jeszcze stale używany w ceremoniach religijnych hinduizmu, ale także istnieją niewielkie grupy osób deklarujące go jako ich jedyny język ojczysty (według spisów ludności z 1999 roku – ok. 3000 osób na 900 mln ludności Indii). Czynione są też próby rewitalizacji tego języka poprzez tworzenie sanskryckich neologizmów na określenie współczesnych terminów, np. technicznych (np. telewizja, sanskr. duuradarshana). Jest też uznawany od 1949 roku za jeden z 13 konstytucyjnych języków Republiki Indii (obecnie 23 – 2008 r.). Dlatego właściwsze jest określenie go jako język wegetujący niż jako martwy.
Rama, swami Rama (ur. 1925, zm. 1996) – indyjski jogin, swami, autor wielu książek na temat jogi, zdrowia, medytacji, nauczyciel duchowych tradycji hinduizmu.
Paramahansa Jogananda (dewanagari परमहंस योगानन्‍द, ang. Paramahansa Yogananda ur. 5 stycznia 1893, zm. 7 marca 1952) – indyjski jogin, swami. Jego największym osiągnięciem w świecie zachodnim, było rozpowszechnienie krijajogi. Napisał autobiografię pod tytułem "Autobiografia jogina". Jego mistrzem duchowym był Śri Jukteśwar Giri.
Jogin (dewanagari योगी) – w hinduizmie i buddyzmie męski adept systemu rozwoju duchowego. Termin jogini odnosi się do żeńskich adeptek rozwoju duchowego.
Sadhu (dewanagari साधु, trl. sādhu) – hinduski wędrowny asceta, żyjący ściśle według zasad religii, często ze splecionymi włosami, zwanymi dźata. Dąży on swoim życiem do osiągnięcia wyzwolenia.
Instytut Archeologii i Etnologii Polskiej Akademii Nauk – instytut badawczy Polskiej Akademii Nauk utworzony w 1949 w Warszawie.

Reklama