Sutra Diamentowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Strona Diamentowej Sutry

Diamentowa Sutra (sansk.: वज्रच्छेदिका प्रज्ञापारमितासूत्र Vajracchedika Prajñāpāramitā Sūtra, chin.: 金剛般若波羅蜜多經, pinyin: Jingang bore boluomi jing (lub w skrócie jingang jing 金剛經); kor.: kŭmgang panya paramil kyŏng (w skrócie kŭmgang kyŏng); jap.: kongō-hannya-haramitsu-kyō (w skrócie kongō-kyō); wiet. Kim cương bát-nhã-ba-la-mật-đa kinh (w skrócie Kim cương kinh) Szlachetna Sutra Wielkiej Drogi pod nazwą ‘Doskonałość Mądrości Tnąca jak Diament, Sutra Diamentowego Ostrza) – sutra należąca do zbioru Sutr Doskonałości Mądrości, popularna w krajach, które pielęgnują tradycję mahajany.

Nirwana (dosłownie zgaśnięcie) – wygaśnięcie cierpienia, termin używany w religiach dharmicznych na określenie bardzo zaawansowanego poziomu urzeczywistnienia. Zdarzało się, że niektórzy widzieli w tym stanie całkowitą anihilację świadomości, jest to jednak pogląd z gruntu błędny. Paramārtha (ur. 499, zm. 569) (chiń Boluomotuo 波羅末陀 lub Zhendi 真諦, kor. Chôngje ( ); jap. Shintai ( ), wiet. Chân Đế.) – indyjski misjonarz buddyjski i tłumacz.

Znaczenie tytułu[ | edytuj kod]

Vajracchedika Prajñāpāramitā Sūtra dosłownie znaczy: Vajracchedika – Diamentowe Ostrze Prajñāpāramitā – Mądrość Wiodąca Na Drugą Stronę prajñā oznacza „Mądrość”. pāramitā oznacza „osiągnięcie drugiego brzegu” (czyli nirwany). Sūtra – aforyzm, mądrość wyrażona w zwięzły sposób; w buddyzmie sutry zawierają spisane nauki Buddy

Chińskie wydanie Sutry Diamentowej

Diamentowe Ostrze odcina ignorancję, głupotę i błędne poglądy, by doprowadzić na drugi brzeg oświecenia. Odcina złudne pojęcie ja.

Luoyang (chin. upr.: 洛阳; chin. trad.: 洛陽; pinyin: Luòyáng) – miasto o statusie prefektury miejskiej we wschodnich Chinach, w prowincji Henan, nad rzeką Luo He (dopływ Huang He). W 2010 roku liczba mieszkańców miasta wynosiła 1 391 054. Prefektura miejska w 1999 roku liczyła 6 156 510 mieszkańców. Ośrodek regionu sadowniczego i rzemiosła artystycznego; rowinięty przemysł środków transportu, maszynowy, bawełniany, spożywczy i gumowy; w mieście funkcjonują szkoły wyższe.Hanyu pinyin – oficjalna transkrypcja standardowego języka mandaryńskiego (putonghua) – urzędowego języka Chin – na alfabet łaciński.


Podstrony: 1 [2] [3] [4]




Warto wiedzieć że... beta

Język japoński (jap. 日本語 nihongo lub nippongo) – język używany przez ok. 130 mln mieszkańców Japonii oraz japońskich emigrantów na wszystkich kontynentach.
Sanskryt (dewanagari: संस्कृतम् saṃskṛtam; sa.msk.rtaa bhaa.saa, od sa.m+k.r: zestawiać, składać; bhaa.saa: język; język uporządkowany, w przeciwieństwie do języków naturalnych prakrytów, tzn. ludowych o nieuporządkowanej gramatyce) – język literacki starożytnych, średniowiecznych i wczesnonowożytnych Indii. Należy do indoaryjskiej gałęzi indoirańskiej grupy rodziny języków indoeuropejskich. Pomimo powszechnego w Europie przekonania, iż jest językiem martwym, jak łacina, zasadniczo nim nie jest, gdyż nie tylko jest jeszcze stale używany w ceremoniach religijnych hinduizmu, ale także istnieją niewielkie grupy osób deklarujące go jako ich jedyny język ojczysty (według spisów ludności z 1999 roku – ok. 3000 osób na 900 mln ludności Indii). Czynione są też próby rewitalizacji tego języka poprzez tworzenie sanskryckich neologizmów na określenie współczesnych terminów, np. technicznych (np. telewizja, sanskr. duuradarshana). Jest też uznawany od 1949 roku za jeden z 13 konstytucyjnych języków Republiki Indii (obecnie 23 – 2008 r.). Dlatego właściwsze jest określenie go jako język wegetujący niż jako martwy.
Język chiński (chiń. upr. 汉语, chiń. trad. 漢語, pinyin Hànyǔ; lub chiń. upr./chiń. trad. 中文, pinyin Zhōngwén) – język lub grupa spokrewnionych języków (tzw. makrojęzyk), należących do rodziny chińsko-tybetańskiej.
Mahajana (skt. mahāyāna "Wielki Wóz", chin.: 大乘, dàshèng; kor. 대승 taesŭng, jap.: 大乗, daijō, wiet. đại thừa) — kierunek buddyzmu, który wyodrębnił się w I wieku p.n.e..
Język koreański – izolowany język używany na Półwyspie koreańskim. Według niektórych teorii łączony z językami ałtajskimi lub ajnoskim. Używany jest głównie w Korei Południowej oraz Północnej, a także w sąsiadującej z Koreą Północną chińskiej prefekturze autonomicznej Yanbian. Na świecie językiem tym posługuje się ok. 78 milionów ludzi, włączając w to duże skupiska w republikach dawnego Związku Radzieckiego, USA, Kanadzie, Brazylii i Japonii.
Kanon mahajany – zestaw najważniejszych sutr mahajany. Jest on częścią buddyjskiego kanonu, który kształtował się aż do czasów współczesnych.
Język wietnamski (wiet. tiếng Việt, tiếng Việt Nam lub Việt ngữ) – jest narodowym i oficjalnym językiem Wietnamu. Wietnamski jest językiem ojczystym Wietnamczyków (người Việt / người kinh), stanowiących ok. 87% populacji tego kraju, oraz ok. dwóch milionów wietnamskich emigrantów. Jako drugi język używany jest przez mniejszości narodowe Wietnamu.

Reklama