• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Suburbia

    Przeczytaj także...
    Wrocławskie Przedmieście – historyczna dzielnica Kalisza, obecnie lewobrzeżna część Śródmieścia położona na południowy zachód od kaliskiej starówki, ograniczona Prosną oraz ulicami: Czaszkowską, Nowym Światem, Harcerską, Mikołaja Kopernika; graniczy z Czaszkami, Kalińcem, Widokiem, Ogrodami, Piskorzewiem; stanowi cenny zespół obiektów zabytkowych (barokowych, klasycystycznych, secesyjnych, modernistycznych); w granicach administracyjnych od 1785; pełni funkcje mieszkaniowo-usługowe.Wielki Londyn (ang. Greater London) – region administracyjny w południowo-wschodniej Anglii obejmujący miasto Londyn. Region zajmuje powierzchnię 1579 km² i liczy około 8 173 900 mieszkańców. Rozciągłość południkowa Wielkiego Londynu wynosi 46 km, a równoleżnikowa 58 km, co czyni go jednym z największych obszarowo miast świata.
    Finlandia, Republika Finlandii (fiń. Suomi, Suomen Tasavalta; szw. Finland, Republiken Finland) – państwo w Europie Północnej, powstałe po odłączeniu od Rosji w 1917. Członek Unii Europejskiej. Graniczy od zachodu ze Szwecją, od północy z Norwegią i od wschodu z Rosją. Od zachodu ma ponadto dostęp do Morza Bałtyckiego.

    Przedmieście, suburbia (łac. suburbium) – historycznie jednostka osadnicza związana funkcjonalnie z miastem, jednak leżąca poza obszarem jego jurysdykcji. Przedmieścia występują przy dużych miastach wysoko rozwiniętych krajów; za suburbia można uznać dzielnice wchodzące w skład miasta.

    Wembley (wym. [ˈwɛmbli]) – północno-zachodnie przedmieście Londynu, znajdujące się w London Borough of Brent. Położone jest 13 kilometrów od Charing Cross. Atynencja albo attynencja (przyległość) - historyczna jednostka osadnicza nie związana funkcjonalnie z miastem, jednak leżąca pod obszarem jego jurysdykcji.

    Historia[ | edytuj kod]

    Najczęściej przedmieścia powstawały wzdłuż szlaków komunikacyjnych prowadzących do bram miasta. Cechowały się luźną, często chaotyczną zabudową. Niekiedy posiadały też niezależnie od miasta głównego prawa miejskie, bywały otoczone własnym obwodem obronnym. Wraz z rozwojem miast przedmieścia były włączane w obręb właściwego miasta.

    II wojna światowa – największy konflikt zbrojny w historii świata, trwający od 1 września 1939 do 2 września 1945 roku (w Europie do 8 maja 1945), obejmujący zasięgiem działań wojennych prawie całą Europę, wschodnią i południowo-wschodnią Azję, północną Afrykę, część Bliskiego Wschodu i wszystkie oceany. Niektóre epizody wojny rozgrywały się nawet w Arktyce i Ameryce Północnej. Poza większością państw europejskich i ich koloniami, brały w niej udział państwa Ameryki Północnej i Ameryki Południowej oraz Azji. Głównymi stronami konfliktu były państwa Osi i państwa koalicji antyhitlerowskiej (alianci). W wojnie uczestniczyło 1,7 mld ludzi, w tym 110 mln z bronią. Według różnych szacunków zginęło w niej od 50 do 78 milionów ludzi.Miejscowość – w Polsce w ujęciu ustawowym jednostka osadnicza lub inny obszar zabudowany odróżniający się od innych miejscowości odrębną nazwą, a przy jednakowej nazwie, odmiennym określeniem ich rodzaju. Natomiast w celach statystycznych, przy ustalaniu wykazu nazw miejscowości oraz nazw ich cześci integralnych przyjęto, że terminem tym określa się każde skupisko ludności, niezależnie od liczby zabudowań i gęstości zabudowy i liczby ludności; przy czym miejscowość musi się odróżniać od innych skupisk (szczególnie sąsiednich) odrębną nazwą urzędową, a przy nazwie identycznej, odmiennym określeniem skupiska (np. wieś, kolonia, osada itp.).

    Mianem przedmieścia określało się dzielnice otaczające centrum (znaczenie to przetrwało np. w nazwie Przedmieście Oławskie), a także, zwykle w liczbie mnogiej (przedmieścia), osady położone na skraju zespołu miejskiego. Nazwa ta przetrwała również w nazwach historycznych dzielnic miast, niejednokrotnie znajdujących się dziś w centrum (np. Dolne Przedmieście w Bielsku-Białej, Wrocławskie Przedmieście w Kaliszu).

    Miasto (od prasłow. „местьце", „mě́sto"–„miejsce”) – historycznie ukształtowana jednostka osadnicza charakteryzująca się dużą intensywnością zabudowy, małą ilością terenów rolniczych, ludnością pracującą poza rolnictwem (w przemyśle lub w usługach) prowadzącą specyficzny miejski styl życia.Brama (wrota) – główne wejście lub wjazd na teren zamknięty, otwór, najczęściej zamykany, umieszczony w określonej budowli (ogrodzeniu, murze, budynku) ujęty w obudowę konstrukcyjno-architektoniczną.

    Suburbia[ | edytuj kod]

    Przedmieście Kontula, Helsinki, Finlandia

    Peryferyjne dzielnice dużych miast, pełniące głównie funkcję mieszkaniową, określane są również nazwą suburbia. Stanowią one „sypialnie” dla osób pracujących w śródmieściu i dojeżdżających codziennie do pracy. Dobrze rozwinięta sieć transportu miejskiego sprawia, że wielu mieszkańców miast woli mieszkać poza śródmieściem.

    Library of Congress Control Number (LCCN) – numer nadawany elementom skatalogowanym przez Bibliotekę Kongresu wykorzystywany przez amerykańskie biblioteki do wyszukiwania rekordów bibliograficznych w bazach danych i zamawiania kart katalogowych w Bibliotece Kongresu lub u innych komercyjnych dostawców. Londyn (ang. London) – miasto w południowo-wschodniej części Wielkiej Brytanii, stolica tego państwa, a także stolica Anglii.

    Przykładem tego procesu jest Londyn, który wchłonął Wimbledon, gdzie odbywają się najstarsze na świecie turnieje tenisowe, i Wembley, gdzie znajduje się słynny stadion sportowy. Szybka ekspansja zabudowy miejskiej zakończyła się dopiero w czasie II wojny światowej. W 1951 roku Londyn osiągnął najwyższą w swej historii liczbę mieszkańców. Suburbia zostały przyłączone do miasta i w ten sposób powstał Wielki Londyn.

    Śródmieście – centralna część miasta, skupiająca funkcje administracyjne, handlowe, usługowe. Wytworzony podczas długotrwałych procesów następujących po sobie przekształceń w wyniku których powstał zespół zabudowy wielofunkcyjnej. Śródmieście jest częścią miasta która podlega nieustannym przemianom, związanym z rozwojem techniki i z nowymi potrzebami ludności.Helsinki (fin. Helsinki, szw. Helsingfors, ros. Хе́льсинки, lap. Helsset) – stolica i największe miasto Finlandii oraz regionu Uusimaa. Liczba mieszkańców 591 306, aglomeracja – około 1,2 mln. W skład zespołu miejskiego wchodzą: Espoo, Vantaa i Kauniainen. Są głównym ośrodkiem przemysłu, kultury i administracji. Port nad Zatoką Fińską. Uniwersytet założony w 1828 roku. W aglomeracji znajduje się główny fiński port lotniczy Helsinki-Vantaa.

    Zobacz też[ | edytuj kod]

  • atynencja




  • Warto wiedzieć że... beta

    Jurysdykcja (z łac. iurisdictio dosł. "orzekam o prawie") – prawo sądzenia, posiadane przez dany podmiot (organ) uprawnienie (kompetencja) do rozpoznawania i rozstrzygania danych spraw, tj. orzekania w danej sprawie. Aby sąd mógł rozstrzygać w danej sprawie, muszą zostać spełnione określone warunki rozpatrywane osobno dla każdej konkretnej sprawy. Szczegółowo określają je ustawy, a w szczególności kodeksy postępowania (cywilnego, karnego, administracyjnego) . Zawsze należy sprawdzać, czy zakres działania sądu jest odpowiedni w danym przypadku, a także jego kompetencje oraz właściwości: rzeczową i miejscową.
    Kontula (szw. Gårdsbacka) – naziemna stacja metra helsińskiego na jego północnym odgałęzieniu (Itäkeskus – Mellunmäki), obsługująca dzielnicę Kontula we wschodnich Helsinkach. Została otwarta 1 listopada 1986 roku. Projekt wykonało biuro architektoniczne Toivo Karhunen Oy.
    Obwód obronny – pierścien fortyfikacji otaczający miasto lub zamek. Zespół elementów obronnych zamykających broniony teren, zbudowanych według odpowiedniej metody obrony. W systemie obrony głębokiej może składać się z obwodów: głównego, zewnętrznego i wewnętrznego.
    Wimbledon – dzielnica w południowo-zachodniej części Londynu w Wielkiej Brytanii, w gminie London Borough of Merton, z liczbą ponad 57 tysięcy mieszkańców.
    Prawa miejskie – zbiór praw dotyczący mieszkańców miasta, szczególnie istotny w średniowieczu, gdyż wyjmował mieszczan spod jurysdykcji prawa ziemskiego (tzw. prawo dworskie).
    Kontrola autorytatywna – w terminologii bibliotekoznawczej określenie procedur zapewniających utrzymanie w sposób konsekwentny haseł (nazw, ujednoliconych tytułów, tytułów serii i haseł przedmiotowych) w katalogach bibliotecznych przez zastosowanie wykazu autorytatywnego zwanego kartoteką wzorcową.
    Gemeinsame Normdatei (GND) – kartoteka wzorcowa, stanowiąca element centralnego katalogu Niemieckiej Biblioteki Narodowej (DNB), utrzymywanego wspólnie przez niemieckie i austriackie sieci biblioteczne.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.871 sek.