Stridor

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Stridor – świst krtaniowy, który wskazuje na zawirowania przepływu powietrza przez częściowo zwężone drogi oddechowe zlokalizowane poza klatką piersiową.

Szmer oddechowy, szmery oddechowe (ang. respiratory sounds) - zjawisko akustyczne stwierdzane podczas osłuchiwania pacjenta, słyszalne nad płucami podczas wdechu i wydechu. Szmer jest składową akustycznych zjawisk powstających podczas przepływu powietrza przez poszczególne elementy układu oddechowego - tchawicę, oskrzela, oskrzeliki oraz pęcherzyki płucne. Osłuchiwanie płuc pozwala na wstępną diagnozę zaburzeń i chorób układu oddechowego.Łacina, język łaciński (łac. lingua Latina, Latinus sermo) – język indoeuropejski z podgrupy latynofaliskiej języków italskich, wywodzący się z Lacjum (łac. Latium), krainy w starożytnej Italii, na północnym skraju której znajduje się Rzym.

Łacińskie słowo stridulus, od którego pochodzi nazwa świstu krtaniowego oznacza świszczący dźwięk.

Wrodzone nieprawidłowości budowy dróg oddechowych (głównie laryngomalacja) są odpowiedzialne za 87% przypadków stridoru występującego u niemowląt i dzieci.

 Zobacz więcej w artykule Szmer oddechowy, w sekcji Szmery oddechowe dodatkowe.

Przypisy[ | edytuj kod]

  1. Holinger LD. Etiology of stridor in the neonate, infant and child.. „Ann Otol Rhinol Laryngol”. 5 Pt 1 (89), s. 397-400, 1981. PMID: 7436240. 




Reklama