Straty mocy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Straty mocy obniżają sprawność układu (procesu)

Straty mocy jest to zjawisko fizyczne polegające na traceniu części energii przetwarzanej przez dany układ, dlatego też ma ono bezpośrednie powiązanie ze sprawnością układu.

Sprawność – skalarna bezwymiarowa wielkość fizyczna określająca w jakim stopniu urządzenie, organizm lub proces przekształca energię występującą w jednej postaci w energię w innej postaci, stosunek wartości wielkości wydawanej przez układ do wartości tej samej wielkości dostarczanej do tego samego układu.Zjawisko fizyczne – przemiana, na skutek której zmieniają się właściwości fizyczne ciała lub obiektu fizycznego.

Straty mocy (a więc i energii) wywoływane są przez szereg czynników: straty histerezowe, tarcie mechaniczne, promieniowanie (cieplne, elektromagnetyczne), itp.

Występowanie strat mocy skutkuje najczęściej powstawaniem ciepła wewnątrz przetwornika energii. Dlatego też straty mocy muszą być uwzględnione nie tylko w procesie projektowania danego urządzenia, ale również podczas jego eksploatacji.

W przypadku materiałów konstrukcyjnych straty mocy są ściśle związane ze strukturą i typem materiału. W wielu przypadkach straty mocy są podawane jako jeden z parametrów charakteryzujących dany materiał, a nawet ich wartość może zostać użyta jako kryterium kategoryzacji produktów, tak jak to ma miejsce np. dla blach elektrotechnicznych.

Przetwornik – jest to urządzenie dokonujące przekształcenia danej wielkości na inną wielkość według określonej zależności i z pewną dokładnością.Histereza – w naukach przyrodniczych, zjawisko zależności aktualnego stanu układu od stanów w poprzedzających chwilach. Inaczej – opóźnienie w reakcji na czynnik zewnętrzny. Zjawisko odkrył i nazwał James Alfred Ewing w roku 1890. Termin ten zapożyczony został także przez nauki społeczne.




Reklama