• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Stopa mennicza

    Przeczytaj także...
    Stopa mennicza lipska – stopa mennicza ustalona w 1690 r. w Lipsku pomiędzy Saksonią, Brandenburgią, Brunszwikiem i Lüneburgiem, wg której z jednej grzywny kolońskiej czystego srebra bito 9 speciestalarów równych 32 groszom lub 2 guldenom, co było równe 12 talarom obrachunkowym. Stopa mennicza Graumanna – stopa mennicza wprowadzona w Prusach w 1750 r., wg której z jednej grzywny kolońskiej czystego srebra bito 14 talarów.
    Stopa mennicza zinnajska – stopa mennicza wprowadzona w przez Branderburgię i przyjęta przez Saksonię na podstawie porozumienia z 1667 r. zawartego w Zinna koło Jüterborga. W 1668 r. w Lipsku została zaakceptowana przez Brunszwik-Lüneburg.

    Stopa mennicza – dawniej ustalona liczba monet danego rodzaju wybijanych z określonej jednostki wagowo-pieniężnej (np. talentu, funta, grzywny); przykładem rzymska libra, funt karoliński, grzywna krakowska, pruska, brandenbursko-pruska.

    Funt (ang. pound lub ang. pound-mass pochodzi od staroangielskiego pund, które wywodzi się z germańskiej adaptacji łacińskiego (libra) pondo - Pfund; lb, lbm, lbm, ) – pozaukładowa jednostka masy wywodząca się od rzymskiej libry. Miara funta była różna na przestrzeni wieków w różnych państwach, zwykle wynosiła pomiędzy 0,4 a 0,5 kilograma. Obecnie w państwach anglosaskich jest przyjęty międzynarodowy funt równy 0,453 592 37 kg oraz stosowany jest skrót lb (od libra, liczba mnoga w jęz. angielskim: lbs).Stopa karolińska - średniowieczny standard wybijania monet, który określał, że z 408 gramów (409,31) kruszcu srebnego należy wybić 240 sztuk monet - denarów. Wprowadzony przez Karola Wielkiego w 794 roku.

    Zobacz też[ | edytuj kod]

  • mennica
  • stopa karolińska
  • stopa mennicza konwencyjna
  • stopa mennicza Graumanna
  • stopa mennicza lipska
  • stopa mennicza torgauska
  • stopa mennicza zinnajska
  • Mennica – zakład zajmujący się produkcją (biciem) monet, medali oraz stempli. Pojęcie mennicy jest z reguły utożsamiane z pojęciem mennicy państwowej mającej monopol na bicie monet obiegowych i medali oraz odznaczeń państwowych.Moneta – przeważnie metalowy znak pieniężny, o określonej formie, opatrzony znakiem emitenta. Emitent gwarantował umowną wartość monety. Pierwotnie wartość ta zbliżona była do rynkowej wartości kruszców zawartych w monecie.




    Warto wiedzieć że... beta

    Talent (łac. talentum od gr. tálanton - ciężar) – największa jednostka miary - wagi i pieniądza używana w Asyrii, Babilonii, starożytnej Grecji i Palestynie.
    Stopa mennicza konwencyjna – stopa mennicza wprowadzona w Austrii w 1754 r., według której z jednej grzywny kolońskiej czystego srebra bito 10 talarów lub 20 guldenów.
    Stopa mennicza torgauska –  stopa mennicza ustalona w Torgau pomiędzy Saksonią i Branderburgią, jako uzupełnienie lipskiej stopy menniczej z 1690 r., wprowadzająca drobne srebrne monety o nominałach 1 i 2 dobrych groszy wg stopy 12½-talarowej oraz 3, 4 i 6 fenigów wg stopy 13-talarowej, wobec 12-talarowej stopy lipskiej.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.643 sek.