• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Stereidy

    Przeczytaj także...
    Mikrofibryle – strukturalne jednostki roślinnej ściany komórkowej mające postać regularnych zespołów łańcuchów celulozowych. Wiązki mikrofibryli nadają ścianom komórkowym określone, uporządkowane struktury. W ścianie pierwotnej są cienkie, układają się równolegle do powierzchni ściany, splatają się też w płaszczyźnie w różnych kierunkach tworząc sieć. Układ mikrofibryli celulozowych jest zależny od układu mikrotubul kortykalnych. Są syntetyzowane przez sześciopromienne rozety syntazy celulozowej pod warunkiem, że stężenie glukozy osiągnie odpowiednią wartość.Włókna łykowe – różnią się od włókien drewna tym, że zawsze mają jamki proste, chociaż jamki mogą mieć kontury zarówno koliste jak i wąskie. Na ogół włókna łyka osiągają większą długość niż włókna drewna. Ich błony drewnieją z wiekiem i możemy spotkać wszystkie stopnie ich przemian od błon z celulozy aż do zupełnie zdrewniałych. Włókna niektórych roślin zamierają, gdy osiągną pełny rozwój, wtedy wypełnione są wodą i powietrzem. Pełnią wówczas rolę komórek wzmacniających. U niektórych roślin włókna mają grube ścianki i są bardzo długie np. u lnu, konopi i używane są do celów przemysłowych. Powstały prawdopodobnie z komórek parenchymatycznych na co wykazuje obecność w ich błonach jamek prostych.
    Sklerenchyma (twardzica) – tkanka wzmacniająca roślin. Dojrzałe komórki sklerenchymatyczne mają mocno zgrubiałe i na ogół silnie zdrewniałe ściany wtórne, inkrustowane ligniną, z licznymi jamkami. W czasie rozwoju tych komórek ich protoplasty najczęściej zamierają i zanikają – są to więc komórki martwe. Tkanka składa się przeważnie z komórek prozenchymatycznych (podłużnych). Funkcją sklerenchymy jest przede wszystkim nadawanie sztywności poszczególnym częściom rośliny. W rozwoju powstają z merystemów pierwotnych lub wtórnych.

    Stereidy – silnie wydłużone komórki sklerenchymy najczęściej o zaostrzonych końcach. Komórki dojrzałe najczęściej są martwe, sprowadzają się więc do odpowiednio wykształconej ściany wtórnej. Owa ściana składa się zwykle z wielu lameli, które można podzielić na 3 warstwy:

    Jamki (lacunae) – przerwy we wtórnej ścianie komórkowej ułatwiające sąsiadującym komórkom roślinnym komunikację. Na obszarze jamki występują jedynie pierwotne ściany komórkowe połączone blaszką środkową. Zagłębienie nazywane pierwotnym polem jamkowym stanowi miejsce połączenia protoplastów komórek z udziałem plazmodesm, które przenikają przez cienką przegrodę pogrupowane w pęczki. Ze względu na kształt wtórnej ściany komórkowej wyróżniane są jamki proste i jamki lejkowate. W każdej jamce można wyróżnić zagłębienie jamki, czyli otwór po stronie światła komórki, oraz błonę zamykającą, czyli pierwotne ściany komórkowe wraz z blaszką środkową. W sąsiadujących ze sobą komórkach jamki występują po obu stronach błony zamykającej, tworząc parę jamek. Para taka może składać się z dwóch jamek prostych, dwóch lejkowatych lub być parą mieszaną. Niekiedy, we wtórnej ścianie komórkowej jednej z sąsiadujących komórek nie ma drugiej jamki. W tym przypadku jamka nazywana jest ślepą.Celuloza – nierozgałęziony biopolimer, polisacharyd zbudowany liniowo z 3000 - 14000 cząsteczek glukozy połączonych wiązaniami β-1,4-glikozydowymi. Łańcuchy te mają długość ok. 7 μm. Wiązanie β przyczynia się do utworzenia sztywnych, długich nitek, które układają się równolegle, tworząc micele powiązane mostkami wodorowymi. W czystej postaci celuloza jest białą, pozbawioną smaku i zapachu, nierozpuszczalną w wodzie substancją. Jej trawienie umożliwia grupa enzymów zwanych celulazami.
  • zewnętrzną (s1),
  • wewnętrzną (s3)
  • i środkową (s2).
  • Warstwy s1 i s3 są cienkie, zwykle poza zdolnością rozdzielczą mikroskopu optycznego z kolei warstwa s2 jest najgrubsza osiąga grubość kilku mikrometrów. Mikrofibryle w warstwach ułożone są helikalnie a kąt nachylenia względem osi komórki może się znacznie różnić.

    Mikrometr (symbol: μm) – podwielokrotność metra, podstawowej jednostki długości w układzie SI. Jest to jedna milionowa metra, czy inaczej, jedna tysięczna milimetra. Jeden mikrometr równa się zatem 10 m. W notacji naukowej można go zapisać jako 1 E-6 m oznaczający 0,000001 × 1 m.

    Ściana wtórna zawiera zwykle dużo celulozy, zwykle ok. 50 procent suchej masy. W powyższych komórkach występują jamki. Jamki we włóknach są szczelinowe i w zależności od typu włókien mogą być lejkowate bądź proste. Włókna zgrupowane są zwykle albo w pasma łączące się w sieć albo też tworzą warstwę lub pokład. Ze względu na miejsce występowania wyróżniamy rozmaite rodzaje włókien:

  • włókna drzewne,
  • włókna łykowe,
  • włókna kory pierwotnej,
  • włókna perywaskularne,
  • włókna liściowe,
  • włókna typu włosków.
  • Bibliografia[ | edytuj kod]

    1. Słownik terminów biologicznych. Poznań: Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza, 2006, s. 611. ISBN 83-232-1603-7.




    Reklama

    Czas generowania strony: 0.702 sek.