• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Stefan Pierwszy Koronowany



    Podstrony: [1] [2] 3 [4]
    Przeczytaj także...
    Georgije Ostrogorski (nazwisko często podawane w obcych brzmieniach: ang. George Alexandrovič Ostrogorsky, niem. Georg Ostrogorski, ros. Георгий Александрович Острогорский; ur. 19 stycznia 1902 w Petersburgu, zm. 24 października 1976 w Belgradzie) – serbski historyk urodzony w Rosji, międzynarodowej sławy bizantynolog.Stefan Urosz I zwany Wielkim (serb.: Стефан Урош I, Stefan Uroš I; ur. przed 1229, zm. 1 maja 1277 lub 1280) – król serbski w latach 1243–1276, najmłodszy syn Stefana Pierwszego Koronowanego, święty serbskiego Kościoła prawosławnego.
    Rodzina[ | edytuj kod]

    Z pierwszą żoną Eudoksją Angeliną Stefan Nemanicz miał 3 synów i przynajmniej jedną córkę:

  • Stefana Radosława – króla serbskiego w latach 1227–1234
  • Stefana Władysława – króla serbskiego w latach 1234–1243
  • Predisława – późniejszego arcybiskupa Sawę II
  • W 1198 roku Stefan Nemanicz oddalił swą pierwszą żonę. W 1216 ożenił się powtórnie z wnuczką doży weneckiego Henryka Dandolo, Anną Dandolo, z którą miał syna:

    Leszek Podhorodecki (ur. w 1934 w Pruszkowie, zm. w 2000 roku) – polski historyk, autor kilkudziesięciu książek i artykułów, w większości dotyczących I Rzeczypospolitej.Biblioteka Narodowa (BN) – polska biblioteka narodowa w Warszawie, na Ochocie, na Polu Mokotowskim, narodowa instytucja kultury założona w 1928.
  • Stefana Urosza – króla serbskiego w latach 1243–1276

  • Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Stefan Nemanicz objął po swoim ojcu, Stefanie Nemanii, tron wielkiego żupana Raszki, państwa istniejącego od około 200 lat. Po rozpadzie pierwszego państwa serbskiego rządzonego przez Wyszesławiców około 950 roku władcy Raszki z czasem zjednoczyli pod swoim berłem jego wschodnie ziemie. Raszka funkcjonowała przez dwa stulecia jako państewko cieszące się pewną autonomią, zależne od Bułgarii, Zety, a potem Bizancjum. Panowanie Nemanii przyniosło dwie istotne zmiany: ostateczne zjednoczenie w ręku jednego władcy większości ziem dawnego państwa Wyszesławiców i uniezależnienie od zewnętrznych potęg. Odzwierciedleniem tej nowości dokonań Nemanii, należącego przecież do raszkańskiej dynastii Wukanowiczów, jest uznanie jego samego i jego następców za odrębną serbską dynastię Nemaniczów. Rozwijając program polityczny ojca, Stefan Nemanicz przyjął tytuł króla Serbów. Z czasem nazwa Serbii miała wyprzeć z obiegu określenie Raszka (W. Felczak, T. Wasilewski: Historia Jugosławii. s. 67-70 i 107-111.). W odniesieniu do czasów Stefana Nemanii i jego syna w użyciu jest zarówno określenie państwa jako Raszki (oddające nomenklaturę stosowaną ówcześnie, tak np. T. Wasilewski w Historii Jugosławii, s. 107, 110), jak i Serbii (stanowiące raczej termin przyjęty w historiografii G. Ostrogorski, Dzieje, s. 386).
    2. Św. Sawa w swoim Żywocie podaje datę 25 marca. G. Ostrogorski: Dzieje Bizancjum. s. 389.
    3. Wedle G. Ostrogorskiego Wukan objął rządy w 1203 roku (Dzieje, s. 389).
    4. G. Ostrogorski: Dzieje Bizancjum. s. 388–389. W. Felczak, T. Wasilewski: Historia Jugosławii. s. 109–110. T. Wasilewski: Historia Bułgarii. s. 82.
    5. W. Felczak, T. Wasilewski: Historia Jugosławii. s. 110. J. Skowronek, M. Tanty, T. Wasilewski: Historia Słowian. s. 97–99.
    6. T. Wasilewski: Historia Bułgarii. s. 84. L. Podhorodecki: Jugosławia. s. 70.
    7. Chronologia wydarzeń, udział w nich zwłaszcza Streza i Michała Angelosa, okoliczności powrotu Henryka z wyprawy są problematyczne z powodu braku źródeł. Przedstawiona wyżej rekonstrukcja dokonana przez Z. Pentka czerpie zasadniczo z hagiograficznego dzieła Żivot Sv. Symeona i z Akropolitesa. Z. Pentek: Cesarstwo Łacińskie 1204-1261. s. 143. J. Bonarek przyjmuje, że Michał Angelos zginął dopiero w 1215 roku w albańskim Beracie (Historia Grecji, s. 238).
    8. T. Wasilewski: Historia Bułgarii. s. 84.
    9. W. Felczak, T. Wasilewski: Historia Jugosławii. s. 111. J. Skowronek, M. Tanty, T. Wasilewski: Historia Słowian. s. 99.
    10. G. Ostrogorski: Dzieje Bizancjum. s. 406.W. Felczak, T. Wasilewski: Historia Jugosławii. s. 111. T. Wasilewski: Historia Bułgarii. s. 82. Hipotezę tą zdecydowanie odrzuca G. Ostrogorski (Dzieje, s. 406).
    11. G. Ostrogorski: Dzieje Bizancjum. s. 406. W. Felczak, T. Wasilewski: Historia Jugosławii. s. 111.
    12. G. Ostrogorski: Dzieje Bizancjum. s. 388. W. Felczak, T. Wasilewski: Historia Jugosławii. s. 107-108 i 512.

    Bibliografia[ | edytuj kod]

  • J. Bonarek: Grecja po IV krucjacie. W: J. Bonarek, T. Czekalski, S. Sprawski, S. Turlej: Historia Grecji. Kraków: Wydawnictwo Literackie, 2005. ISBN 83-08-03816-6.
  • T. Wasilewski: Historia Jugosławii do XVIII wieku. W: W. Felczak, T. Wasilewski: Historia Jugosławii. Wrocław: Ossolineum, 1985. ISBN 83-04-01638-9.
  • G. Ostrogorski: Dzieje Bizancjum. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 2008. ISBN 978-83-01-15268-0.
  • Z. Pentek: Cesarstwo Łacińskie 1204-1261. Kolonialne państwo krzyżowców czy Neobizancjum?. Poznań: Wydawnictwo Poznańskie, 2004. ISBN 83-7177-269-6.
  • L. Podhorodecki: Jugosławia. Zarys dziejów. Warszawa: Książka i Wiedza, 1979.
  • J. Skowronek, M. Tanty, T. Wasilewski: Historia Słowian południowych i zachodnich. Warszawa: PWN, 1988. ISBN 83-01-07549-X.
  • T. Wasilewski: Historia Bułgarii. Wrocław: Ossolineum, 1988. ISBN 83-04-02466-7.
  • Królestwo Zety – państwo istniejące od połowy XI wieku do II połowy XII wieku na terenach pomiędzy Górami Dynarskimi a Jeziorem Szkoderskim (obecnie teren Czarnogóry) zamieszkałych przez serbskie plemię Duklan.Wukan Nemanicz także Vukan Nemanjić (serb.: Вукан Немањић, ur. ok. 1160, zm. po 1209) – władca Zety od około 1190 do 1208, początkowo jako wielki książę Zety, a po 1196 jako król Dukli i Dalmacji, w latach od 1202 do 1203 lub 1204/1205 wielki żupan Raszki. Syn Stefana Nemanii.


    Podstrony: [1] [2] 3 [4]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Bośnia (bośn. Bosna) – historyczny i geograficzny region Europy, należący obecnie do Bośni i Hercegowiny. Przeważająca część Bośni leży na terenie Alp Dynarskich. Na północy, gdzie płynie rzeka Sawa, sięga do obszarów kotliny Panońskiej, zaś jej wschodnią, naturalną granicę stanowi rzeka Drina. Od południa graniczy z innym historyczno-geograficznym regionem wchodzącym w skład państwa, Hercegowiną.
    Braniczewo – gród słowiański położony na lewym brzegu rzeki Mławy przy jej ujściu do Dunaju w pobliżu wsi Kostolac (okręg Pożarewac)
    Tracja (gr. Θρᾴκη, Thraki, łac. Thracia, bułg. Тракия, Trakija, tur. Trakya). Historycznie: starożytna kraina położona między dolnym Dunajem, Morzem Czarnym, Morzem Egejskim i rzeką Strymon (Struma). Obecnie region geograficzny na pograniczu Bułgarii (Tracja Północna), Grecji (Tracja Zachodnia) i Turcji (Tracja Wschodnia).
    Kałojan (także: Joanica; czasem z przydomkiem: Rzymianobójca, bułg. Калоян) – car bułgarski w latach 1197-1207. Brat carów Asena i Piotra. Zginął zamordowany w 1207 roku.
    Teodor Angelos Dukas Komnen – (ur. 1180/1185, zm. po 1252, gr. Θεόδωρος Άγγελος Δούκας Κομνηνός, Theodōros Angelos Doukas Komnēnos) kuzyn cesarzy bizantyjskich Izaaka II i Aleksego III Angelosów, władca Epiru od 1214 do 1227 roku, cesarz Tesaloniki od 1227 do 1230 roku.
    Prizren (alb. Prizreni) - miasto w południowym Kosowie, które 17 lutego 2008 roku jednostronnie proklamowało niepodległość; w pobliżu granicy z Albanią, u podnóża Szar Płaniny; stolica regionu Prizren. Około 221,3 tys. mieszkańców (2006). Drugie co do wielkości miasto Kosowa. Handlowy ośrodek regionu rolniczego; przetwórstwo owoców i warzyw; rozwinięte rzemiosło artystyczne.
    Arcybiskupstwo Ochrydzkie – autonomiczny Kościół prawosławny administratura kościelna z siedzibą w Ochrydzie, istniejący w latach 1019-1767.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.955 sek.