Start (lotnictwo)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ił-62 tuż po oderwaniu się od ziemi

Start – początkowa faza lotu statku powietrznego (samolotu, szybowca, śmigłowca lub innego), mająca na celu oderwanie od ziemi i rozpoczęcie właściwego lotu. Uchodzi obok lądowania za jeden z najtrudniejszych elementów pilotażu.

Boeing 737 – najpopularniejszy na świecie wąskokadłubowy samolot pasażerski średniego zasięgu, produkowany w wielu wersjach od 1967 roku (obecna generacja od 1996) przez firmę Boeing w Stanach Zjednoczonych.Library of Congress Control Number (LCCN) – numer nadawany elementom skatalogowanym przez Bibliotekę Kongresu wykorzystywany przez amerykańskie biblioteki do wyszukiwania rekordów bibliograficznych w bazach danych i zamawiania kart katalogowych w Bibliotece Kongresu lub u innych komercyjnych dostawców.

Przebieg startu[ | edytuj kod]

Start odbywa się na specjalnie przygotowanym pasie startowym. Jego długość musi być wystarczająca, by dany samolot był w stanie rozpędzić się do odpowiednich prędkości.

Przy osiągnięciu prędkości decyzji (V1) załoga decyduje czy kontynuować rozbieg. Przy prędkości Vr, nazywanej również prędkością rotacji, wskutek działania siły nośnej odrywa się od ziemi kółko nosowe w samolotach z kółkiem nosowym, lub kółko/płoza ogonowa w samolotach z kółkiem ogonowym (ang. taildraggers). Pilot powinien wówczas podjąć odpowiednie działania, mające na celu uzyskanie wznoszenia.

Wznoszenie (lot wznoszący) – faza lotu statku powietrznego, charakteryzująca się zwiększaniem odległości pomiędzy statkiem powietrznym a ziemią w czasie.Szybowiec – statek powietrzny cięższy od powietrza (aerodyna), o stałych powierzchniach nośnych, zdolny do długotrwałego lotu ślizgowego bez użycia własnego napędu.

Po ustabilizowaniu, w miarę możliwości, należy schować podwozie, klapy, zmniejszyć moc silników i skonfigurować samolot do dalszego lotu we wznoszeniu i przyroście prędkości.

Zobacz też[ | edytuj kod]

  • lądowanie
  • wznoszenie
  • zniżanie




  • Warto wiedzieć że... beta

    Płoza ogonowa – element konstrukcyjny samolotu lub szybowca, montowany na końcu kadłuba, którego zadaniem jest zabezpieczyć maszynę przed silnym uderzeniem o ziemię w czasie lądowania lub dobiegu. W tym celu płozę wyposaża się w amortyzator. Płoza ogonowa jest częścią podwozia maszyny latającej.
    Zniżanie – faza lotu statku powietrznego charakteryzująca się zmniejszaniem odległości pomiędzy statkiem powietrznym a ziemią w czasie.
    Turkmenistan Airlines (turk. Türkmenhowaýollary) - turkmeńskie linie lotnicze z siedzibą w Aszchabadzie. Obsługuje połączenia do Rosji, Europy i Azji. Głównym hubem jest Port lotniczy Aszchabad.
    Ił-62 (ros.Ил-62) – czterosilnikowy samolot pasażerski dalekiego zasięgu produkcji radzieckiej, zaprojektowany w biurze konstrukcyjnym Iljuszyna jako następca Ił-18, na trasach transatlantyckich zastąpił także przestarzałe maszyny Tupolewa Tu-114.
    Siła nośna – siła działająca na ciało poruszające się w płynie (gazie lub cieczy), prostopadła do kierunku ruchu. Najbardziej reprezentatywnym przykładem wykorzystania siły nośnej jest siła nośna skrzydła samolotu.
    Kontrola autorytatywna – w terminologii bibliotekoznawczej określenie procedur zapewniających utrzymanie w sposób konsekwentny haseł (nazw, ujednoliconych tytułów, tytułów serii i haseł przedmiotowych) w katalogach bibliotecznych przez zastosowanie wykazu autorytatywnego zwanego kartoteką wzorcową.
    Śmigłowiec lub helikopter (gr. héliks, D. hélikos – skręcony; pterón – skrzydło) – statek powietrzny cięższy od powietrza (aerodyna), który wytwarza siłę nośną dzięki ruchowi obrotowemu wirnika lub wirników napędzanych przez silnik, a obecnie coraz częściej przez 2, a czasem nawet 3 silniki. Wirnik zbudowany jest z odpowiednio profilowanych łopat osadzonych w głowicy.

    Reklama