• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Starszy mechanik



    Podstrony: [1] 2 [3]
    Przeczytaj także...
    Rangi okrętów – klasyfikacja jednostek pływających marynarki wojennej pod względem wartości bojowych lub wielkości, stosowana w niektórych państwach świata po II wojnie światowej. Jest najszerszym systemem służącym do uporządkowania okrętów w ramach danej floty. Wśród krajów, które używają rang okrętów znajdują się Federacja Rosyjska oraz Rzeczpospolita Polska.II mechanik (II oficer mechanik) - stanowisko oficerskie w dziale maszynowym na statku handlowym, zastępca starszego mechanika. Funkcję II mechanika zalicza się do stanowisk na poziomie zarządzania, niezbędnych dla zapewnienia bezpieczeństwa żeglugi. W zależności od specyfiki statku może być zatrudniony w systemie wachtowym (nowe statki o nielicznych załogach maszynowych) jak i dniówkowym. W tym ostatnim przypadku kieruje pracą całej załogi maszynowej na dejmance.
    Kwalifikacje starszego mechanika w żegludze bałtyckiej i krajowej[ | edytuj kod]
    1. Żegluga bałtycka:
    2. na statkach o mocy maszyn głównych poniżej 1.500 kW - co najmniej dyplom II oficera mechanika na statkach o mocy maszyn głównych od 750 kW do 3.000 kW,
    3. na statkach o mocy maszyn głównych poniżej 3.000 kW - co najmniej dyplom II oficera mechanika na statkach o mocy maszyn głównych 3.000 kW i powyżej,
    4. na statkach o mocy maszyn głównych poniżej 6.000 kW - dyplom starszego oficera mechanika na statkach o mocy maszyn głównych od 750 kW do 3.000 kW.
    5. Żegluga krajowa:
    6. na statkach o mocy maszyn głównych poniżej 3.000 kW - co najmniej dyplom II oficera mechanika na statkach o mocy maszyn głównych od 750 kW do 3.000 kW,
    7. na każdym statku w żegludze krajowej - co najmniej dyplom II oficera mechanika na statkach o mocy maszyn głównych 3.000 kW i powyżej.

    Ciekawostki[ | edytuj kod]

    Umieszczone na górze dystynkcje dotyczą starszego mechanika posiadającego uprawnienia do kierowania maszynami powyżej 3000 kW. Na statkach pasażerskich starsi mechanicy jako oznaczenie swojego stopnia noszą trzy paski grube i jeden cienki, służy to uwypukleniu dowódczej roli jaką pełni kapitan żw na statku (cztery paski grube). Wzory noszenia dystynkcji powstały wystarczająco dawno (1957), aby stracić już na aktualności. Po prywatyzacji przedsiębiorstw żeglugowych, armatorzy nie wydali swoich przepisów mundurowych. W dniu dzisiejszym sposób noszenia oznaczeń stopnia reguluje wyłącznie tradycja.

    Kapitan żeglugi wielkiej - najwyższy stopień w marynarce handlowej, oficer pokładowy, kierownik statku morskiego bez ograniczeń pojemnościowych (BRT) uprawiającego żeglugę wielką (międzynarodową).Marynarka Wojenna (MW) – jeden z czterech rodzajów Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, obok Wojsk Lądowych, Sił Powietrznych i Wojsk Specjalnych. Marynarka Wojenna przeznaczona jest do obrony interesów państwa na polskich obszarach morskich, morskiej obrony wybrzeża oraz udziału w lądowej obronie wybrzeża we współdziałaniu z innymi rodzajami sił zbrojnych w ramach strategicznej operacji obronnej. Na podstawie umów międzynarodowych, Marynarka Wojenna zobowiązana jest do utrzymywania zdolności do realizacji zadań związanych z zapewnieniem bezpieczeństwa zarówno w obszarze Morza Bałtyckiego jak i poza nim. Podstawowym zadaniem Marynarki Wojennej jest obrona i utrzymanie morskich linii komunikacyjnych państwa podczas kryzysu i wojny oraz niedopuszczenie do blokady morskiej kraju. W czasie pokoju Marynarka Wojenna wspiera działania Straży Granicznej w obszarze morskich wód terytorialnych i wyłącznej strefy ekonomicznej. Trzon struktury Marynarki Wojennej tworzą flotylle okrętów, Brygada Lotnictwa Marynarki Wojennej, a także brzegowe jednostki wsparcia i zabezpieczenia działań oraz ośrodki szkolne.


    Podstrony: [1] 2 [3]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Statek wodny – dość szerokie i nie do końca sprecyzowane pojęcie, zawężające określenie jednostki pływającej do takich jednostek, które mogą poruszać się samodzielnie, lub też, w myśl innych definicji, są wykorzystywane ogólnie jako środek transportu (z własnym napędem lub bez). Przykładowo w rozumieniu międzynarodowego prawa drogi morskiej statek oznacza wszelkiego rodzaju urządzenie pływające, nie wyłączając urządzeń bezwypornościowych i wodnosamolotów, używane lub nadające się do użytku jako środek transportu wodnego.
    Oficer – marynarz mający odpowiednie wykształcenie (przygotowanie) oraz wypływaną wymaganą praktykę morską, pełniący na statku morskim następujące stanowiska niezbędne dla zapewnienia bezpieczeństwa żeglugi:
    Żegluga (transport wodny) – jedna z form transportu. Oznacza w szczególności przewóz statkami, w celach zarobkowych, pasażerów i ładunków, przez wody morskie lub śródlądowe.
    Statek pasażerski – statek przeznaczony do przewozu osób. Statkami pasażerskimi mogą być także statki zarabiające przede wszystkim przewozem towarów. Już w 1948 r. w przepisach Konwencji Londyńskiej określono, że statkiem pasażerskim jest każdy statek handlowy zabierający na pokład i mający miejsca kabinowe dla ponad 12 pasażerów. Przez następne lata utarł się podział na statki pasażerskie zabierające powyżej 100 pasażerów oraz pasażersko-towarowe mogące pomieścić od 12 do 100 osób. Coraz bardziej upowszechniała się żegluga promowa, pojawiły się też nowe typy statków np. poduszkowce, szybkie statki pasażerskie (tzw. HSC). Sam czas podróży zaczął się skracać i statkami pasażerskimi już są dzisiaj statki zabierające na pokład, a nie do kabin 12 pasażerów.
    Silnik główny - główna jednostka napędowa statku (okrętu), maszyna przetwarzająca energię chemiczną zawartą w paliwie na energię mechaniczną. Energia ta wytworzona w silniku głównym przekazywana, jest następnie za pomocą wału do pędnika wodnego. W tym znaczeniu silnik główny określa jego przeznaczenie, czyli silnik do napędu jednostki pływającej. Na niektórych statkach (częściej okrętach), może być wiele silników głównych. Z uwagi na jego podstawowe znaczenie dla bezpieczeństwa statku, musi być on niezawodny i spełniać wymagania przepisów towarzystw klasyfikacyjnych. Znajduje się wraz z niezbędną do jego działania infrastrukturą w pomieszczeniu siłowni (maszynowni) okrętowej.
    Armator – osoba (osoba prawna lub fizyczna), eksploatująca własny, lub wynajęty statek. Zatrudnia kapitana i załogę oraz odpowiada cywilnie za zobowiązania wynikające z eksploatacji statku.
    Instalacja okrętowa – zestaw urządzeń służących do przesyłania mediów zapewniających funkcjonowanie statku (okrętu). Na instalację składają się zwykle elementy liniowe odpowiednie do transportu danego medium takie jak rury czy przewody elektryczne, oraz dodatkowe elementy służące do kierowania przepływem medium, takie jak pompy, zawory, zbiorniki, bezpieczniki, filtry, przetworniki i inne. [1]

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.011 sek.