Stara Synagoga w Sanoku

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Stara Synagoga w Sanoku – pierwsza, drewniana synagoga znajdująca się w Sanoku przy Rynku głównym.

Synagoga, bożnica, bóżnica (z stgr. συναγωγή synagoge - zgromadzenie, miejsce zebrań) – żydowski dom modlitwy. W judaizmie miejsce modlitw i zgromadzeń religijnych, również miejsce zebrań społecznych gminy żydowskiej.Pożar – niekontrolowany proces spalania w miejscu do tego nieprzeznaczonym. Warunkiem zapoczątkowania pożaru (podobnie jak w procesie spalania) jest istnienie trójkąta spalania:

Synagoga została zbudowana w drugiej połowie XVII wieku. Pierwszy raz wzmiankowana w 1685 roku, wówczas szkolnikiem synagogi był Aron Izraelowicz, następnie w 1697 roku – Jakub i w 1703 roku – Chaim.

W 1718 roku w synagodze wybuchł pożar, który ją doszczętnie strawił. W 1720 roku na jej miejscu wzniesiono nową, murowaną synagogę (pozwolenie wydał król August II Mocny).

Przypisy[ | edytuj kod]

  1. Sanok, rajsza.rzeszow.pl [dostęp 2019-02-03].

Linki zewnętrzne[ | edytuj kod]

  • Stara Synagoga w Sanoku na portalu Wirtualny Sztetl




  • Reklama