Stanowisko postojowe

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Stanowisko postojowe – wydzielona powierzchnia na określonym terenie lub w pomieszczeniu budynku, przeznaczona do postoju lub niezawodowej obsługi jednego pojazdu określonego rodzaju. Jak poprzednio zaznaczono konkretne stanowisko postojowe przeznaczone jest i przystosowane dla określonego rodzaju pojazdu, co w szczególności limituje jego wymagane wymiary. Podczas budowy lub wykonywaniu innych niż budowa robót budowlanych, wymagane jest takie kształtowanie stanowisk postojowych, aby spełnione były określone w przepisach techniczno–budowlanych wymagania oraz zachowane parametry eksploatacyjne, zarówno samego stanowiska postojowego, jak i innych obiektów budowlanych, stanowiących z danym stanowiskiem postojowym całość techniczno–użytkową. Stanowiska postojowe mogą być budowane pojedynczo, bądź w grupach, określanych jako zgrupowanie, w ramach określonego miejsca postojowego.

Znaki poziome – znaki umieszczone na nawierzchni drogi w postaci linii, strzałek, napisów i innych symboli związane z oznaczaniem określonych miejsc na drodze. Znaki drogowe poziome są barwy białej lub żółtej. Jeżeli na drodze są umieszczone znaki barwy białej i żółtej wskazujące różny sposób zachowania, to kierujący jest obowiązany stosować się do znaków barwy żółtej. Umieszczone na jezdni punktowe elementy odblaskowe barwy czerwonej wyznaczają prawą krawędź jezdni. Lewa krawędź jezdni oraz pasy ruchu mogą być oznaczone punktowymi elementami odblaskowymi barwy białej lub żółtej.Tabliczki do znaków drogowych - dodatkowe tabliczki umieszczane pod tarczami znaków drogowych wyrażające uzupełnienie treści znaku poprzez podanie dodatkowych informacji wskazujących zakres obowiązywania zakazu, występowania niebezpieczeństwa itp.

Źródła prawne[ | edytuj kod]

Źródłem prawnym kształtowania stanowisk postojowych są odpowiednie ustawy i przepisy wykonawcze wydane na podstawie odpowiedniej delegacji ustawowej. I tak:

Zgrupowanie miejsc postojowych – pojęcie techniczno–prawne stosowane w budownictwie, określające grupę stanowisk postojowych zlokalizowanych w określonym miejscu. Pojęcie to stosowane jest w celu określenia różnych wymogów techniczno–budowlanych dla lokalizacji miejsc postojowych o różnej liczbie stanowisk postojowych. Przedmiotowe wymogi określone są między innymi w rozporządzeniu określającym warunki techniczne jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, wydanym jako akt wykonawczy z delegacji ustawowej zawartej w Prawie budowlanym. Pojęcie to również stosowane jest przy określaniu stosownych wymogów w innych przepisach, np. przy uchwalaniu różnych przepisów prawa miejscowego, w tym miedzy innymi w miejscowych planach zagospodarowania przestrzennego.Źródła prawa – akty stanowione przez organy państwowe, które w swej treści zawierają normy prawne. Mówiąc o źródłach prawa w tym znaczeniu, określamy je najczęściej mianem aktów normatywnych.
  • dla stanowisk postojowych lokalizowanych na obszarach będących drogami publicznymi w rozumieniu ustawy o drogach publicznych – jest ustawa o drogach publicznych oraz warunki techniczne jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie
  • dla stanowisk postojowych lokalizowanych na obszarach niebędących drogami publicznymi w rozumieniu ustawy o drogach publicznych – jest prawo budowlane wraz z przepisami wykonawczymi, tj. odpowiednimi rozporządzeniami dotyczącymi warunków technicznych jakim powinny odpowiadać wyszczególnione obiekty budowlane, np. warunki techniczne jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie,
  • w zakresie oznaczeń stanowisk postojowych – jest ustawa prawo o ruchu drogowym (potocznie nazywana kodeksem drogowym) wraz z przepisami wykonawczymi, tj. rozporządzeniem w sprawie znaków i sygnałów drogowych, rozporządzeniem w sprawie szczegółowych warunków technicznych dla znaków i sygnałów drogowych oraz urządzeń bezpieczeństwa ruchu drogowego i warunków ich umieszczania na drogach i inne.
  • Inne przepisy, w szczególności dla obiektów szczególnych, mogą precyzować inaczej określone wymogi, w zależności do specyfiki obiektu budowlanego.

    Teren - każdy dowolnie określony fragment powierzchni lądowej. Termin spełniający taką samą funkcję jak akwen w odniesieniu do powierzchni wodnej.Obiekt budowlany – stała lub tymczasowa konstrukcja. Obiekty budowlane stanowią całość pod względem techniczno-użytkowym. Wysposażone są w instalacje i inne urządzenia niezbędne do spełniania funkcji, dla której zostały zbudowane oraz charakteryzuje je ściśle określony cykl życia obiektu budowlanego. Cykl życia obiektu budowlanego (ang. Infrastructure Lifecycle Management lub ILM) składa się z następujących faz: faza planowania, faza budowy obiektu, faza eksploatacji oraz prowadzenia i nadzorowania bieżącej obsługi budynku, faza przebudowy, wyburzenia bądź zmiany sposobu zagospodarowania. Na każdym z tych etapów może nastąpić też zmiana właściciela (transakcja kupna i sprzedaży nieruchomości).


    Podstrony: 1 [2] [3] [4]




    Warto wiedzieć że... beta

    Droga publiczna – droga zaliczona do jednej z kategorii dróg na podstawie ustawy z dnia 21 marca 1985 roku o drogach publicznych (Dz. U. z 2007 r. Nr 19, poz. 115), z której może korzystać każdy, zgodnie z jej przeznaczeniem, z ograniczeniami i wyjątkami określonymi w tej ustawie lub innych przepisach szczególnych.
    Rozporządzenie – akt normatywny wydany na podstawie szczegółowego upoważnienia zawartego w ustawie i w celu jej wykonania. Rozporządzenie stanowi jedno ze źródeł prawa powszechnie obowiązującego, obok Konstytucji, ratyfikowanych umów międzynarodowych, ustaw oraz aktów prawa miejscowego.
    Długość fizyczna — miara fizyczna odległości pomiędzy dwoma punktami, liczona zgodnie z metryką euklidesową (zwykłym sposobem mierzenia odległości), albo w linii prostej (np. długość fali — odległość między jej dwoma węzłami) albo po krzywej (np. długość drogi przebytej przez ciało).
    Obsługa maszyn i urządzeń – jest to czynność związana z podtrzymywaniem lub przywracaniem obiektowi technicznemu jego zdolności użytkowej w czasie . W zależności od celu obsługiwania rozróżnia się:
    Delegacja ustawowa - przeniesienie przez pewien organ władzy państwowej, prawa do wykonywania części jego kompetencji na inny organ.
    Postój pojazdu – unieruchomienie pojazdu niewynikające z warunków lub przepisów ruchu drogowego, trwające dłużej niż 1 minutę.
    Przepis techniczny to przepis ustalający wymagania techniczne albo bezpośrednio, albo przez włączenie treści normy, specyfikacji technicznej lub kodeksu postępowania, albo przez powołania się na nie.

    Reklama