Stanowisko dowodzenia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Stanowisko dowodzenia (ang. command post) – element ugrupowania bojowego; miejsce rozmieszczenia jednostki lub pododdziału, w którym dowódca i jego sztab prowadzą swoją działalność. W czasie działań bojowych jednostki lub pododdziały są często rozmieszczone w kilku miejscach. Miejsce, w którym znajduje się dowódca jednostki lub pododdziału lub z którego prowadzi dowodzenie nazywane jest stanowiskiem dowodzenia. Oprócz głównego SD, można organizować też wysunięte stanowisko dowodzenia, pomocnicze stanowisko dowodzenia i tyłowe stanowisko dowodzenia.

Akademia Obrony Narodowej (AON) – uczelnia wojskowa, zlokalizowana w Warszawie przy alei gen. Antoniego Chruściela "Montera" 103, która powstała z dniem 1 października 1990 na mocy rozporządzenia Rady Ministrów z 21 maja 1990 w wyniku przekształcenia Akademii Sztabu Generalnego Wojska Polskiego – najwyższej rangi cywilno-wojskowa szkoła wyższa w Polsce. Uczelnia prowadzi zarówno działalność dydaktyczną w zakresie kształcenia wyższych kadr dowódczych Wojska Polskiego jak też cywilnych specjalistów w zakresie bezpieczeństwa narodowego i międzynarodowego. Powołana jest także do prowadzenia rozległych prac badawczych w zakresie problematyki obronności i bezpieczeństwa państwa oraz bezpieczeństwa międzynarodowego i sztuki wojennej, w tym strategii, sztuki operacyjnej i taktyki.Cel (ang. military objective) – dozwolony przez prawo międzynarodowe cel, który obejmuje wszystkich kombatantów zdolnych do i prowadzących walkę, urządzenia, budynki i obszary, gdzie siły zbrojne lub jej środki (zasoby) są zlokalizowane oraz inne obiekty, które poprzez swój charakter i przeznaczenie, lokalizację lub użycie wykorzystywane są do prowadzenia działań militarnych, a które całkowite lub częściowe zniszczenie, przechwycenie lub neutralizacja powoduje wymierne korzyści z wojskowego punktu widzenia.

Stanowiska dowodzenia rozmieszcza się za linią kontaktu bojowego wojsk w miejscach umożliwiających utrzymanie łączności oraz maskowanie i szybkie przemieszczenie w inny rejon. W decydujących momentach natarcia dowódca kieruje walką z punktu dowódczo-obserwacyjnego rozmieszczonego w ugrupowaniu oddziału działającego na głównym kierunku natarcia, w miejscu zapewniającym dobry wgląd w teren.

Działania bojowe – uderzenie na wojska przeciwnika lub odparcie jego uderzeń. Ich rezultatem jest doprowadzenie do rozbicia (obezwładnienia) wojsk przeciwnika oraz opanowanie określonego rejonu lub utrzymanie własnego.Bellona – dom wydawniczy, specjalizujący się w literaturze historycznej oraz militarnej. W jego ofercie znajdują się także kryminały, powieści historyczne i fantastyczne, oraz albumy, kalendarze, bajki i inna literatura dziecięca i wszelkiego rodzaju poradniki pomocne w życiu codziennym.

Rodzaje stanowisk dowodzenia[ | edytuj kod]

Wyróżnia się następujące zasadnicze rodzaje stanowisk dowodzenia:

  • Stanowisko dowodzenia (SD)
  • Przeznaczone do planowania działań oraz do bezpośredniego dowodzenia wojskami. Zapewnia realizację funkcji dowodzenia takich jak planowanie, organizowanie, motywowanie i kontrolowanie.
  • Alternatywne stanowisko dowodzenia (Alter. SD)
  • Organizowane w celu zapewnienia ciągłości i trwałości dowodzenia wojskami oraz przejęcia dowodzenia w przypadku obezwładnienia głównego stanowiska dowodzenia. Zajmuje się monitorowaniem sytuacji oraz pozyskiwaniem, analizowaniem i przechowywaniem dokumentów dowodzenia opracowanych na SD. Alternatywne SD mogą również realizować funkcję dowodzenia działaniami w obszarze tyłowym oraz koordynować wsparcie personalne i zabezpieczenie logistyczne. Struktura organizacyjna Alter. SD jest taka sama jak SD. O obsadzie personalnej decyduje dowódca wystawiający Alter. SD.
  • Wysunięte stanowisko dowodzenia (WSD)
  • Rozwija się okresowo, stosownie do potrzeb, zgodnie z decyzją dowódcy danego szczebla dowodzenia w celu zapewnienia dowodzenia podległymi wojskami w decydujących fazach walki
  • Punkt dowódczo-obserwacyjny
  • Doraźne stanowisko dowodzenia organizowane na szczeblu batalionu, pułku i brygady. Urządza się je w celu zapewnienia bezpośredniego wglądu w teren i dowodzenia na kierunkach, gdzie realizowane są najważniejsze zadania bojowe (odparcie kontrataku, wprowadzenie do walki odwodu, forsowanie przeszkody wodnej itp.).

    W literaturze przedmiotu występują też inne nazwy rodzajów stanowisk dowodzenia:

    Wojska Lądowe (WL) – jeden z czterech, obok Sił Powietrznych, Marynarki Wojennej i Wojsk Specjalnych, rodzajów Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej.Ugrupowanie bojowe - jest to uszykowanie oraz rozmieszczenie sił i środków w terenie odpowiednio do celu (koncepcji) prowadzenia walki. W jego skład wchodzą elementy podstawowe i dodatkowe.
  • Zapasowe stanowisko dowodzenia (ZSD)
  • W zasadzie definicja identyczna jak dla alternatywnego stanowisko dowodzenia. ZSD z zasady nie ujawniają swojej działalności w czasie kiedy dowodzenie odbywa się z głównego SD.
  • Tyłowe stanowisko dowodzenia (TSD)
  • Przeznaczone do dowodzenia elementami ugrupowania bojowego w obszarze (pasie, rejonie) tyłowym, organizowania i kontroli zabezpieczenia logistycznego i personalnego oraz przejęcia obowiązków głównego stanowiska dowodzenia na wypadek jego zniszczenia lub obezwładnienia.
  • Powietrzny punkt dowodzenia (PPD)
  • Stanowi element składowy głównego stanowiska dowodzenia z wykorzystaniem śmigłowca. Organizowany jest przede wszystkim do zapewnienia dowodzenia w czasie przegrupowania, przemieszczania, wyprowadzania wojsk z rejonów zmasowanych uderzeń przeciwnika itp.
    Wywiad wojskowy – końcowy efekt procesu gromadzenia, przetwarzania, systematyzacji, ochrony i dystrybucji informacji (zobacz niżej: cykl wywiadowczy), przeznaczonych na potrzeby sił zbrojnych. Informacje jakie gromadzi wywiad wojskowy dotyczą głównie: obcych sił zbrojnych, gospodarki, nowych technik (zwłaszcza wojskowych), a także ukształtowania terenu czy warunków pogodowych na danym terenie. Wykorzystywany jest w planowaniu taktyki i strategii wojennej, zarówno w trakcie prowadzenie wojny jak i w czasie pokoju.Węzeł łączności – w terminologii wojskowej organizacyjne zespolenie sił i środków łączności i informatyki, przeznaczone do zapewnienia wymiany wszelkich rodzajów informacji i prowadzenia bezpośrednich rozmów, w odniesieniu do danego (obsługiwanego przez dany WŁ) stanowiska dowodzenia w procesie dowodzenia i kierowania środkami walki.


    Podstrony: 1 [2] [3] [4]




    Warto wiedzieć że... beta

    Pododdział – to część większego pododdziału, oddziału lub związku taktycznego nie mająca zwykle samodzielności gospodarczej i administracyjnej.
    Okrętowe stanowisko dowodzenia - miejsce na okręcie, z którego dowódca okrętu (działu, grupy) w czasie walki dowodzi podległymi działami (grupami, drużynami) i utrzymuje łączność z bezpośrednim przełożonym. Wszystkie stanowiska dowodzenia na okręcie oznacza się skrótami:
    Ogień - sposób niszczenia sił i środków przeciwnika w walce naziemnej powietrznej i morskiej, polegający na ostrzeliwaniu z różnych rodzajów broni. W natarciu ogień toruje drogę własnym wojskom, w obronie zamyka drogę przeciwnikowi.
    Janusz Kręcikij (ur. 31 sierpnia 1964 r. w Kielcach) – generał brygady Wojska Polskiego, doktor habilitowany nauk wojskowych.
    Wsparcie ogniowe – polega na wykonaniu zadań ogniowych przez środki rażenia będące w dyspozycji dowódcy określonego szczebla lub jego przełożonego na korzyść podległych związków taktycznych (oddziałów, pododdziałów) wojsk lądowych w celu obniżenia potencjału bojowego przeciwnika, jego zdolności bojowej, zdezorganizowania jego działań i zapewnienia wojskom własnym sprzyjających warunków do wykonania postawionych im zadań operacyjno-taktycznych.
    Sztab - główny organ dowodzenia występujący w oddziałach i związkach wszystkich rodzajów sił zbrojnych oraz na szczeblu centralnym. Na czele sztabu stoi szef sztabu podlegający bezpośrednio dowódcy. W okresie pokoju głównym zadaniem sztabu jest organizowanie szkolenia wojsk i zapewnienie im warunków utrzymania wysokiego stopnia gotowości bojowej.

    Reklama