Stacje polarne w Antarktyce

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Placówki badawcze w Antarktyce według wykazu COMNAP z 2015 r.

     całoroczne stacje polarne

Aboa – letnia stacja antarktyczna, należąca do Finlandii, położona na Ziemi Królowej Maud na Antarktydzie Wschodniej.Wiernadski (uk. Академік Вернадський = Akademik Wernadśkyj) – ukraińska stacja polarna położona na antarktycznej wyspie Galindez.

     letnie stacje polarne

     obozy

     schronienia

Państwa, które posiadają przynajmniej jedną stację badawczą na Antarktydzie
Amerykańska stacja antarktyczna McMurdo, największa na kontynencie, mogąca pomieścić nawet 1000 osób
Polska stacja im. Henryka Arctowskiego na Wyspie Króla Jerzego
„Omond House” – pierwsza stacja badawcza w Antarktyce

Stacje polarne w Antarktyce – placówki badawcze założone przez różne państwa w Antarktyce. Stacje te składają się głównie z kontenerów badawczych i mieszkalnych oraz własnego źródła energii (generatora prądu). Do stacji polarnych zalicza się wszystkie stacje działające w ramach Komitetu Naukowego Badań Antarktycznych (SCAR, ang. Scientific Committee on Antarctic Research). Stacje rozmieszczone są na samym kontynencie oraz na wyspach Antarktyki.

Komsomolskaja (ros. Комсомольская, „Komsomolska”) – nieczynna letnia stacja polarna należąca do ZSRR, położona na lądolodzie Antarktydy Wschodniej.Polska Stacja Antarktyczna im. Henryka Arctowskiego – polska, całoroczna stacja naukowo-badawcza położona nad Zatoką Admiralicji na Wyspie Króla Jerzego w archipelagu Szetlandów Południowych, uruchomiona 26 lutego 1977. Została nazwana na cześć Henryka Arctowskiego, badacza Antarktyki.

Obecnie istnieje 40 całorocznych i 41 stacji czynnych tylko latem, a ponadto placówki dające bardziej ograniczone możliwości bytowe i mniej wygód, klasyfikowane jako obozy i schronienia. Lista Rady Menadżerów Narodowych Programów Antarktycznych (COMNAP, ang. Council of Managers of National Antarctic Programs) wymienia wśród „głównych placówek” 14 obozów i 2 schronienia.

Refugio Luis Risopatrón – letnia stacja polarna należąca do Chile, położona na półwyspie Coppermine na Robert Island, w archipelagu Szetlandów Południowych.Wasa – letnia stacja antarktyczna, należąca do Szwecji, położona na Ziemi Królowej Maud na Antarktydzie Wschodniej.

W sezonie zimowym półkuli południowej czerwiec – sierpień 2004 roku w stacjach polarnych przebywało 1028 osób personelu, a w sezonie letnim od grudnia 2004 do lutego 2005 – 3822 osób.

Państwa posiadające stacje polarne w Antarktyce[ | edytuj kod]

Stacje, i/lub okresowo czynne obozy, posiadają następujące państwa (2016):

Law Racovita Negoita Base – letnia stacja polarna, zarządzana wspólnie przez Australię i Rumunię, położona nad Zatoką Prydza na Antarktydzie Wschodniej. Patronami stacji są Phillip Law, australijski polarnik i dyrektor programu badań Antarktydy, rumuński zoolog Emil Racoviță, członek Belgijskiej Wyprawy Antarktycznej, oraz rumuński polarnik Teodor Negoiță, któremu Rumunia zawdzięcza możliwość korzystania z tej bazy.Jang Bogo (kor. 장보고과학기지, latynizacja poprawiona: Jangbogo Gwahak Giji, Naukowa Baza [im.] Chang Pogo) – całoroczna stacja polarna należąca do Republiki Korei, położona na Antarktydzie Wschodniej. Została nazwana na cześć Chang Pogo, koreańskiego żeglarza i dowódcy z IX wieku.

¹ jedna wspólna francusko-włoska

Podstrony: 1 [2] [3]




Warto wiedzieć że... beta

Halley Research Station – brytyjska całoroczna stacja polarna znajdująca się na Lodowcu Szelfowym Brunta na Morzu Weddella, u wybrzeża Ziemi Coatsów, zarządzana przez British Antarctic Survey. Współcześnie istniejąca stacja Halley VI ma modułową konstrukcję; jest to pierwsza na świecie stacja badawcza, mająca możliwość przemieszczania się po powierzchni lodowca.
King Sejong (kor. 세종과학기지, latynizacja poprawiona: Sejong Gwahak Giji, Naukowa Baza [im.] Sejonga) – całoroczna stacja polarna należąca do Republiki Korei, położona na Wyspie Króla Jerzego w Antarktyce. Została nazwana na cześć Sejonga Wielkiego, władcy Korei z dynastii Joseon.
Belgrano II – argentyńska stacja polarna na Antarktydzie, otwarta 5 lutego 1979 roku. Wcześniej istniały jeszcze dwie stacje o tej nazwie: Belgrano, otwarta w 1955 roku i Belgrano III działająca w latach 1980-1984. Obecnie działa tylko stacja Belgrano II jako najdalej na południe wysunięta argentyńska placówka naukowa. Leży u wybrzeży Morze Weddella, ok. 1300 km od bieguna południowego.
Byrd – nieczynna stacja polarna należąca do Stanów Zjednoczonych, położona na Ziemi Marii Byrd na Antarktydzie. Obecnie w jej miejscu funkcjonuje mniejszy obóz, pełniący funkcję logistyczną.
Zhongshan (chiń. 中山站, pinyin: Zhōngshān Zhàn) – całoroczna stacja polarna należąca do Chin, zlokalizowana nad Zatoką Prydza na Antarktydzie Wschodniej. Została nazwana na cześć Sun Jat-sena (pinyin: Sūn Zhōngshān), chińskiego przywódcy.
Ruperto Elichiribehety – letnia stacja antarktyczna, należąca do Urugwaju, położona nad Zatoką Nadziei na Ziemi Grahama na Antarktydzie.
Concordia – francusko-włoska całoroczna stacja polarna na Płaskowyżu Polarnym na Antarktydzie, położona na wysokości 3220 m n.p.m. na obszarze o nazwie Dome C, otwarta w 2005 roku. Leży w odległości 1670 km od bieguna południowego. Najbliższe stacje polarne to francuska Dumont d’Urville, australijska Casey (obie w odległości 1100 km) i włoska Zucchelli w zatoce Terra Nova.

Reklama