St. Petersburg Ska-Jazz Review

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

St. Petersburg Ska-Jazz Reviewrosyjski zespół muzyczny grający muzykę z gatunku ska jazz. Został założony w 2001 roku jako poboczny projekt członków petersburskich zespołów Spitfire oraz Markscheider Kunst. Główną ideą stworzenia projektu muzycznego było nagrywanie jazzowych standardów w stylu takich piosenek jak Sidewinder, Corcovado, More czy Four w aranżacji skajazzowej.

Instrument perkusyjny – instrument muzyczny, w którym źródłem dźwięku jest drganie całości lub części instrumentu, które jest wywoływane uderzeniem odpowiedniej części instrumentu pałką, szczotką lub dłonią lub też potrząsaniem całym instrumentem.Saksofon tenorowy jest średniej wielkości saksofonem, instrumentem z grupy aerofonów stroikowych o pojedynczym stroiku. Brzmi nonę wielką niżej od zapisu nutowego. Saksofony tenorowe budowane są w stroju B.

Skład zespołu[ | edytuj kod]

  • Margarita Kasarjewa - wokal
  • Siergiej Efremenko - gitara
  • Władimir Matuszkin - gitara
  • Kirył Oskin - gitara basowa
  • Denis Kupczow - instrumenty perkusyjne
  • Danił Prokopjew - perkusja
  • Kirył Ipatow - perkusja
  • Wiaczesław Bystrow - keyboard
  • Iwan Njekłudow - saksofon barytonowy i tenorowy
  • Anton Wisznajkow - puzon
  • Ałeksandr Płjuskin - trąbka
  • Dyskografia[ | edytuj kod]

    Albumy studyjne[ | edytuj kod]

  • Ska Jazz Review (2002)
  • Too Good To Be True (2005)
  • Elephant Riddim (2015)
  • Сборная Ленинграда (2015)
  • Minialbumy[ | edytuj kod]

  • Ska Jazz Review (2002)
  • Albumy koncertowe[ | edytuj kod]

  • 18 ноября — Live at Red Club (2006)
  • Przypisy[ | edytuj kod]

    1. St.Petersburg Ska-Jazz Review, Facebook, 2017 [dostęp 2017-04-01].
    2. St. Petersburg Ska-Jazz Review, Discogs [dostęp 2017-04-01] (ang.).
    Keyboard (pol. klawiatura), aranżer – elektryczny lub elektroniczny instrument klawiszowy, pozwalający grającemu na grę z automatycznym akompaniamentem. Nowoczesne keyboardy wykorzystują system MIDI.Gitara basowa − instrument strunowy szarpany, najczęściej elektryczny, z progami na podstrunnicy (gryfie); stosuje się także gitary basowe bezprogowe (fretles, z ang. fretless). Gitara basowa — podobnie jak kontrabas — transponuje o oktawę w dół. Tradycyjne gitary basowe mają cztery struny E1, A1, D, G, czyli wydają dźwięki odpowiednio: 41,2 Hz, 55 Hz, 73,4 Hz i 98 Hz. Łączna skala gitary basowej obejmuje dźwięki (w brzmieniu) od E1 do g, jest więc identyczna ze skalą kontrabasu 4-strunowego. Oprócz tradycyjnego stroju EADG, głównie w muzyce cięższej stosuje się strój obniżony, gdzie o ton niżej stroi się całą gitarę (DGCF) lub tylko najniższą strunę (DADG). Oprócz czterostrunowych, istnieją także modele pięciostrunowe (z dodatkową dolną struną H2 lub C1) (jak kontrabas 5-strunowy, orkiestrowy), sześciostrunowe (jak pięciostrunowy plus górna struna C), ośmiostrunowe (gdzie dla każdej struny, takiej jak w gitarze czterostrunowej jest dodana druga strojona o oktawę wyżej) oraz dwunastostrunowe, spokrewnione z Chapman stickami. Firma Modulus wyprodukowała w latach 80 XX w. osiemnastostrunową gitarę basową (jej szyjka ma 6 cali szerokości). Osoba grająca na gitarze basowej to basista. Gitara basowa zazwyczaj należy do sekcji rytmicznej zespołu muzycznego w muzyce rozrywkowej, jednak obecnie jest często wykorzystywana jako instrument solowy.




    Warto wiedzieć że... beta

    Markscheider Kunst (ros. Маркшейдер Кунст) – rosyjski zespół muzyczny grający w różnych okresach muzykę z gatunku ska jazz, reggae, rockabilly oraz afro-rock. Założony w 1992 roku w Petersburgu przez studentów geologii.
    Trąbka – Instrument dęty blaszany. Najpopularniejszy z tej grupy instrumentów, do których należą także: róg (waltornia), puzon, tuba i wiele innych. Trąbka jest instrumentem transponującym - jej najpopularniejszym strojem jest B, lecz występują także trąbki C, D, Es, F lub A. Jest to związane z tradycją pochodzącą jeszcze z czasów, w których instrumenty dęte blaszane bez systemu wentyli wydawały tylko szereg tonów naturalnych, dlatego też występowały różne odmiany instrumentu, przeznaczone do grania w różnych tonacjach (z niewielką ilością znaków przykluczowych). Trąbka w stroju B przyjęła się z powodu swego optymalnego brzmienia i wymagań technicznych, stawianych instrumentaliście pod względem zadęcia. Skala instrumentu (zakres dźwięków): od fis małego do e³. Oprócz najbardziej popularnych odmian trąbki używane są:
    Puzon – instrument dęty blaszany z grupy aerofonów ustnikowych lub językowy głos organowy (najczęściej szesnastostopowy) umieszczany w sekcji puzonu, o silnie korzennej barwie. Do grupy aerofonów ustnikowych należą także: róg (waltornia), trąbka, tuba i wiele innych.
    Saksofon barytonowy, często zwany (głównie w krajach anglojęzycznych) "bari sax", często natomiast po prostu "baryton" (nie należy mylić z sakshornem barytonowym), jest jednym z największych i najniżej strojonych saksofonów.
    Corcovado – piosenka (bossa nova) napisana i skomponowana przez brazylijskiego kompozytora Antonio Carlosa Jobima w 1960 roku. Nazwa piosenki nawiązuje do góry w Rio de Janeiro o tej samej nazwie.
    Perkusja – ogólna nazwa zestawu instrumentów perkusyjnych, posiadająca różne znaczenie w zależności od rodzaju muzyki. W szkolnictwie muzycznym oraz muzyce poważnej jest to grupa instrumentów, na których muzyk może grać używając jednego instrumentu, lub dowolnie skompletowanego zestawu, natomiast w muzyce rockowej i często jazzowej tą nazwą określany jest dość typowy podstawowy zestaw instrumentów, który w miarę potrzeby może być uzupełniany o mniej reprezentatywne składniki. W tym drugim znaczeniu (rock, jazz) polskie określenie perkusja jest odpowiednikiem angielskiego drums lub drum kit, natomiast muzyk (najczęściej towarzyszący), grający na różnego rodzaju „przeszkadzajkach” (żargonowa nazwa instrumentów perkusyjnych takich jak shaker, tamburyn, triangel, conga, bongosy, itp.), określany jest w języku angielskim jako osoba grająca na percussion – percussionist (perkusjonista).
    Gitara – instrument muzyczny z grupy strunowych szarpanych z pudłem rezonansowym, gryfem i progami na podstrunnicy. Przeważnie ma sześć strun, lecz można spotkać również gitary z czterema, pięcioma, siedmioma, ośmioma, dziesięcioma oraz dwunastoma strunami. Instrument ten odgrywa ważną rolę w muzyce bluesowej, country, flamenco, rockowej oraz w wielu formach popu.

    Reklama