Spinakerbom

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Laser II z postawionym spinakerem. Z przodu widoczny prostopadły do masztu spinakerbom.

Spinakerbom (spi-bom) – ruchome drzewce służące do mocowania nawietrznego rogu halsowego spinakera. Podczas żeglugi bez spinakera demontowany i przechowywany na pokładzie. Spinakerbom jest utrzymywany w płaszczyźnie pionowej przez topenantę, która służy do jego unoszenia, oraz przez obciągacz spinakerbomu, który służy do jego opuszczania.

Brasy – element olinowania ruchomego na żaglowcu służący do ustawiania ożaglowania rejowego w płaszczyźnie najkorzystniejszej względem wiatru, poprzez odpowiednie obrócenie rei w płaszczyźnie poziomej. Brasy występują również przy spinakerbomie.Strona nawietrzna – strona, na którą wieje wiatr. Burtą nawietrzną jednostki pływającej nazywa się tę stronę, z której wieje wiatr. W przypadku, gdy jednostka żegluje kursem fordewind lub fałszywy baksztag, nawietrzna strona jest przeciwna do tej, po której niesiony jest grot. Nawietrzna strona góry lub wyspy to ta, na którą wieje wiatr.

Spinakerbom w czasie pracy jest jednym nokiem mocowany do okucia na maszcie, a drugim wpięty w bras spinakera. W zależności od realizacji spinakerbomu może on być symetryczny (posiadać identyczne okucia z obu stron) lub nie. Niesymetryczne spinakerbomy stosuje się głównie na małych łódkach regatowych (np. Latający Holender).

Topenanta (ang. topping lift) – element olinowania ruchomego na żaglowej jednostce pływającej. Lina podtrzymująca wolny koniec (nok) poziomych drzewc – bomu lub rei. Niekiedy zaliczana jest do olinowania stałego (topenanta salingu i bryfokrei).Drzewce – element omasztowania w żeglarstwie. Służą do utrzymywania oraz manewrowania ożaglowaniem jednostki pływającej. To m. in.: maszt, bom, gafel, reja, salingi, bukszpryt, wystrzał. Wykonywane są ze stopów aluminium, stali, wbrew nazwie coraz rzadziej z drewna. Można wyróżnić dwie kategorie drzewc: stałe oraz ruchome.

Zobacz też[ | edytuj kod]

  • bom
  • Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Jerzy W. Dziewulski: Wiadomości o jachtach żaglowych. Warszawa: Alma-Press, 2008, s. 355. ISBN 978-83-7020-358-0.
  • Nok – wolny koniec poziomych drzewc w omasztowaniu jednostki żaglowej, takich jak: bom, bukszpryt, reja, saling lub wystrzał.Spinaker (ang. spinnaker, inaczej: motyl, czasami mylony z lataczem) – duży wypukły żagiel stosowany na statkach (głównie sportowych) o ożaglowaniu skośnym.




    Warto wiedzieć że... beta

    Maszt – pionowe drzewce stałe, ustawione przeważnie w osi jednostki pływającej o napędzie żaglowym, którego podstawowym zadaniem jest utrzymywanie żagli i przenoszenie siły aerodynamicznej na kadłub jednostki. Jednostka może być wyposażona w jeden maszt lub więcej ustawionych jeden za drugim. Czasem na katamaranach każdy kadłub ma własny maszt (maszty występują obok siebie), natomiast maszty niesymetrycznie umieszcza się na przykład na jednostkach z jednym pływakiem bocznym (proa).

    Reklama