Spahbod

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Spahbodperski tytuł oznaczający starszego oficera (dosł. "mistrz armii"), a w złożeniu Ērān Spāhbod odpowiadający marszałkowi polnemu. Tytuł znany co najmniej od czasów dynastii partyjskiej, Arsacydów. Spahbod posiadał szerokie uprawnienia, łącznie z prawem do negocjowania warunków pokoju. O potędze spahbodów świadczyć może fakt, że dwaj z nich, Bahram Czobin i Szarbaraz, zasiedli, jako uzurpatorzy, na tronie.

Arsacydzi – dynastia pochodzenia irańskiego, od 238 p.n.e. do 226 n.e. panująca w Iranie, a w latach 62 - 428 n.e. także w Armenii.Królestwo Partów, łac. Regnum Parthorum – państwo na terenie starożytnego Iranu, rządzone przez dynastię Arsacydów, istniejące od ok. 238 p.n.e. do 226 n.e.

Sławnymi spahbodami byli:

Rustam (pers. رستم فرّخزاد‎‎) (zm. 636 r.) - spahbod (naczelny dowódca) armii perskiej za panowania Jazdegirda III. Z pochodzenia Ormianin, wraz z bratem wiernie służył jednak Sasanidom. W roku 636 otrzymał rozkaz zahamowania inwazji Arabów. Nękany proroczymi snami, wyruszył dopiero po interwencji królewskiej. Poniósł klęskę i śmierć pod Kadisijją.
  • Suren
  • Bahram Czobin
  • Szarbaraz
  • Rustem




  • Reklama