Solenoid (biologia)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Solenoid, włókno 30 nm – jednostka strukturalna chromatyny składająca się ze zwiniętego w lewoskrętną helisę nukleofilamentu o średnicy 30 nm. Na każdy skręt solenoidu przypada 6 chromatosomów. Zwinięty solenoid wraz z macierzą jądrową tworzy pętlę chromosomową.

Macierz jądrowa, matriks jądrowa, nukleoszkielet, szkielet jądrowy (ang. NM - nuclear matrix) - sieć włókien białkowych tworzących wewnętrzny szkielet jądra komórkowego, odpowiedzialny za utrzymanie struktury przestrzennej chromatyny. Do macierzy jądrowej należą pozachromatynowe struktury pozostałe po trawieniu jądra komórkowego buforami o wysokiej sile jonowej oraz niejonowymi detergentami i nukleazami.Podwójna helisa – model struktury DNA w postaci podwójnej helisy zaproponowany w 1953 przez Jamesa Watsona i Francisa Cricka, oparty na pracach Rosalindy Franklin, za który w 1962 roku zostali uhonorowani Nagrodą Nobla z dziedziny medycyny i fizjologii. Praca została opublikowana 25 kwietnia 1953 w Nature.

Zobacz też[ | edytuj kod]

  • chromatyda
  • podwójna helisa (DNA)
  • Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Praca zbiorowa: Tablice biologiczne. Warszawa: Wydawnictwo Adamantan, 2003, s. 285. ISBN 83-7350-029-4.
    2. Biologia Słownik encyklopedyczny. Warszawa: Wydawnictwo Europa, 2001, s. 216-217. ISBN 83-87977-73-X.
    Chromatosom – jednostka strukturalna chromatyny składająca się ze 166 par zasad, oktameru oraz histonu H1. Chromatosomy połączone łącznikowym DNA tworzą nukleofilament.




    Reklama