• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Sola fide



    Podstrony: [1] [2] 3
    Przeczytaj także...
    Chrześcijaństwo liberalne albo chrześcijański liberalizm to ruch zapoczątkowany i prezentowany w XIX w. przez część chrześcijaństwa protestanckiego, będący pod dużym wpływem racjonalizmu typu oświeceniowego.Noc św. Bartłomieja, zwana również krwawym weselem paryskim, a przez analogię do Nieszporów sycylijskich jutrznią paryską – potoczne określenie rzezi hugenotów (francuskich ewangelików reformowanych) w Paryżu, która miała miejsce w nocy 23 na 24 sierpnia 1572 roku. Nazwa wywodzi się od jednego z apostołów, św. Bartłomieja, którego święto liturgiczne obchodzone jest 24 sierpnia.
    Przypisy[ | edytuj kod]
    1. Wriedt 2003 ↓, s. 88-94.
    2. Lagrange 1922 ↓, s. 85-86.
    3. Morris 1999 ↓, s. 607.
    4. Augustyn 413 ↓, s. 181.
    5. Augustyn 413 ↓, s. 181-182.
    6. Augustyn 413 ↓, s. 183.
    7. Augustyn 413 ↓, s. 179-180.
    8. La Bonnardiere 1967 ↓, s. 45 przypis 43.
    9. Augustyn 413 ↓, s. 197.
    10. Augustyn 413 ↓, s. 196-197.
    11. Księga zgody, cytat za wydaniem ang. Minneapolis 2000, s. 301.
    12. Zahl 2018 ↓, s. 130.
    13. Zahl 2018 ↓, s. 135.
    14. William Jones The History of the Christian Church, Ch. IV., James A. Wylie The History of the Waldenses, Ch. I., James A. Wylie The History of Protestantism, Vol. I, Book I., Ch. V.
    15. Answers - The Most Trusted Place for Answering Life's Questions, www.answers.com [dostęp 2017-11-26] (ang.).
    16. Answers - The Most Trusted Place for Answering Life's Questions, www.answers.com [dostęp 2017-11-26] (ang.).
    17. Answers - The Most Trusted Place for Answering Life's Questions, www.answers.com [dostęp 2017-11-26] (ang.).
    18. M. Luter, Rationis Latonisanae confutatio, 1531 (WA 8,106)
    19. Schönborn 2002 ↓, s. 308.
    20. Księga zgody, cytat za wydaniem ang. Minneapolis 2000, s. 240.
    21. Breviarium fidei. Wybór doktrynalnych wypowiedzi Kościoła n.321, Ignacy Bokwa (red.), Poznań: Księgarnia św. Wojciecha, 2007,(wydanie 3), s.187-188
    22. Księga zgody, cytat za wydaniem ang. Minneapolis 2000, s. 127.
    23. Zahl 2018 ↓, s. 137-138.
    24. O chrzcie, cytat za wydaniem angielskim, Zwingli and Bullinger, G.W. Bromiley (przekład), Philadelphia: Westminster John Knox Press, 1953, s. 130.
    25. Zahl 2018 ↓, s. 143.
    26. Rozdział 4.3. tekstu deklaracji: Usprawiedliwienie przez wiarę i z łaski. W: wiara.pl [on-line]. [dostęp 2019-0219].
    27. Denis Janz: Luther and Late Medieval Thomism: A Study in Theological Anthropology. Waterloo: Wilfrid Laurier Univ. Press, 1983, s. 58. ISBN 978-0-88920-132-3.
    28. Benedykt XVI: Der Hl. Paulus (13): Die Rechtfertigungslehre – Von den Werken zum Glauben (niem.). vatican.va, 2008-11-19. [dostęp 2012-07-16].

    Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Augustyn z Hippony: Wiara i uczynki. W: Tenże: Pisma katechetyczne. Wł. Budzik (przekład). 1952, s. 171-227.
  • Marie-Joseph Lagrange: Saint Paul. Épitre aux Romains. Wyd. 2. Paryż: Gabalda, 1922.
  • A.-M. La Bonnardiere. Penitence et reconciliation des Penitents d'apres saint Augustin. „Revue d’Études Augustiniennes”. 13 (1967). s. 31-53 oraz 249-83. 
  • Leon Morris: Fede. W: Dizionario del Paolo e delle sue lettere. G.F. Hawthorne, R.P. Martin, D.G. Reid (red.), R. Penna (red. wyd. wł.). Cinisello Balsamo (Mediolan): Edizioni San Paolo, 1999, s. 605-615.
  • Christoph Schönborn: Bóg zesłał Syna swego. Chrystologia. Michael Konrad i Hubert Philipp Weber (współpraca); Lucjan Balter SAC (przekład i opracowanie). Poznań: Pallotinum, 2002, seria: AMATECA podręczniki teologii katolickiej t.7. ISBN 83-7014-447-0.

    List do Rzymian [Rz lub Rzym] – jeden z listów Nowego Testamentu autorstwa apostoł Pawła. List został napisany najprawdopodobniej pod koniec trzeciej podróży misyjnej apostoła Pawła w Koryncie w latach 57/58 n.e. Adresatem listu była rzymska gmina chrześcijańska. Cyprian z Kartaginy, Święty Cyprian, łac. Thascius Caecilius Cyprianus, cs. Swiaszczennomuczenik Kiprian, jepiskop Karfagienskij (ur. ok. 200 lub 210 w rzymskiej prowincji Afryki, zm. 14 września 258 niedaleko Kartaginy) – biskup Kartaginy i męczennik za wiarę, pisarz apologeta chrześcijaństwa, jeden z ojców Kościoła, święty katolicki i prawosławny. Święty ten wymieniany jest w Modlitwie Eucharystycznej Kanonu rzymskiego.
  • Simeon Zahl. Revisiting 'the Nature of Protestantism': Justification by Faith Five Hundred Years On. „New Blackfriars”. 99 (2018). s. 129-146. 
  • Markus Wriedt: Luther's Theology. W: The Cambridge Companion to Luther. New York: Cambridge University Press, 2003, s. 88–94..
  • Ambroży z Mediolanu, właśc. Ambrosius Aurelius, cs. Swiatitiel Amwrosij, jepiskop Mediołanskij (ur. ok. 339 w Trewirze , zm. 4 kwietnia 397 w Mediolanie) – arcybiskup Mediolanu, święty Kościoła katolickiego i prawosławnego, Wyznawca, ojciec i doktor Kościoła.Historia chrześcijaństwa to okres historii obejmujący czas od narodzin Jezusa Chrystusa (początek rozwoju religii chrześcijańskiej) aż do dziś. Badaniem tego okresu w sposób naukowy zajmuje się Historia Kościoła jako gałąź teologii.


    Podstrony: [1] [2] 3



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Jan Kalwin, fr. Jean Cauvin albo również Jean Calvin (ur. 10 lipca 1509 w Noyon, zm. 27 maja 1564 w Genewie) – teolog, kaznodzieja, pisarz i organizator życia duchowego w Szwajcarii okresu reformacji. Twórca jednej z doktryn religijnych - ewangelicyzmu reformowanego, przyjętej przez kościoły ewangelicko-reformowane, prezbiteriańskie, a następnie przez część kongregacjonalnych, opierającej się głównie na predestynacji oraz symbolicznej, a nie realnej w odróżnieniu od poglądu powszechnie panującego w Kościele Katolickim, obecności Jezusa Chrystusa w Wieczerzy Pańskiej. Nazywany "teologiem par excellence"; "Arystotelesem Reformacji"; "Akwinatą Kościoła reformowanego"; "najbardziej chrześcijańskim mężem swej epoki" czy też "drugim patriarchą reformacji".
    List do Hebrajczyków [Hbr], List do Żydów [Żyd] – jeden z listów Nowego Testamentu zamieszczany w wydaniach Biblii przed Listami powszechnymi. Imię autora nie jest w liście wymienione i od początku stanowiło kwestię sporną. Przez długie lata autorstwo przypisywano Pawłowi z Tarsu, pogląd ten jest jednak obecnie zarzucony. Również kanoniczność Listu budziła wątpliwości. Obecnie kwestie autorstwa i kanoniczności nie znajdują się w centrum zainteresowań biblistów, poruszane są natomiast zagadnienia takie jak struktura Listu, tło religijno-historyczne i główne wątki myśli teologicznej.
    George Whitefield, znany również jako George Whitfield (ur. 16 grudnia 1714 w Gloucester, Anglia, zm. 30 września 1770 w Newburyport, Massachusetts) – anglikański duchowny, kaznodzieja, jeden z założycieli Metodyzmu oraz prekursor ruchu ewangelicznego.
    Ennodiusz z Pawii, właśc. Magnus Felix Ennodius (ur. 473/474, zm. 17 lipca 521) – pisarz i teolog wczesnochrześcijański, biskup, święty Kościoła katolickiego.
    Kerygmat (z gr. κήρυγμα, ogłoszenie, proklamacja; κῆρυξ /keryks/ herold; κηρύσσω głoszę, krzyczę) – głoszenie podstawowych prawd Ewangelii, nauczanie apostolskie. Do dziś dnia jest ono wspólne dla wszystkich wyznań i nurtów chrześcijaństwa.
    Ewangelia Marka [Mk lub Mar] – druga z kolei, a zarazem najkrótsza i najstarsza Ewangelia nowotestamentowa. Jej autorem według tradycji chrześcijańskiej jest Jan Marek, który miał spisać w Rzymie relację Piotra Apostoła. Jest jedną z ewangelii synoptycznych. Święty Marek napisał Ewangelię dla ludzi nieznających języka aramejskiego oraz zwyczajów żydowskich. W przeciwieństwie do Mateusza terminy aramejskie zawsze są objaśniane, podobnie jak zwyczaje żydowskie. Pod względem stylu i języka ustępuje pozostałym Ewangeliom. Niewiele jest mów Jezusa i są one krótkie (poza dwoma, tj. Mk 4,1-34 oraz Mk 13,1-37). Marek koncentruje się na opisie cudów i czynów Jezusa.
    Otto Hermann Pesch (ur. 8 października 1931 w Kolonii, zm. 8 września 2014) – niemiecki były dominikanin. Obecnie teolog ekumenista, znawca luteranizmu.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.035 sek.