Skrzep

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Skrzep (łac. cruor) – struktura wytworzona przez składniki krwi w celu zatamowania krwawienia i reperacji uszkodzonego naczynia krwionośnego.

Krwotok (łac. haemorrhagia) – silne krwawienie, gwałtowna utrata krwi w jej pełnym składzie na skutek choroby (na przykład gorączki krwotocznej) lub urazu naczyń krwionośnych.Zakrzep, inaczej skrzeplina (łac. thrombus od greckiego θρόμβος - skrzep jako grudka skrzepniętej krwi lub grudka ściętego mleka) – tworzący się za życia organizmu, w świetle naczynia, czop, powstały na skutek wykrzepiania krwi lub zlepiania się i osadzania płytek krwi.

Składa się z włóknika i elementów komórkowych krwi. Powstaje w procesie krzepnięcia po wylaniu się krwi poza naczynia w ognisku krwotocznym.

Skrzepy w naczyniach krwionośnych tworzą się po śmierci. Czerwone skrzepy pośmiertne świadczą o nagłej śmierci, zaś białe i bursztynowe (bez czerwonych krwinek i hemoglobiny) o długim konaniu.

Zobacz też[ | edytuj kod]

  • hemostaza
  • zakrzep
  • Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Mała Encyklopedia Medycyny. T. 3. P–Ż. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1988, s. 1139. ISBN 83-01-08835-4.

    Star of life.svg Przeczytaj ostrzeżenie dotyczące informacji medycznych i pokrewnych zamieszczonych w Wikipedii.

    Łacina, język łaciński (łac. lingua Latina, Latinus sermo) – język indoeuropejski z podgrupy latynofaliskiej języków italskich, wywodzący się z Lacjum (łac. Latium), krainy w starożytnej Italii, na północnym skraju której znajduje się Rzym.




    Reklama