Skraplacz strumienicowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Skraplacz strumienicowy to strumienica zasilana parą odlotową o możliwie niskim ciśnieniu. Pompuje wodę chłodzącą ze zbiornika próżniowego na zewnątrz wykorzystując energię utajoną pary wodnej przy okazji skraplając ją. Wytwarza próżnię do 92% zużywając 25 kg wody chłodzącej na 1 kg skroplonej pary.

Strumienica – urządzenie do przenoszenia cieczy, zawiesin, ciał sypkich oraz gazów. Strumienica musi być zasilana przez pompę, sprężarkę, lub parą z kotła. Działanie strumienicy polega na wytworzeniu różnicy ciśnień pomiędzy ciśnieniem w zbiorniku ssawnym, a ciśnieniem w komorze tłocznej.Czynnik chłodniczy (czynnik ziębniczy, ziębnik) – czynnik termodynamiczny, który uczestniczy w wymianie ciepła w urządzeniu chłodniczym lub pompie ciepła. Wrząc pod niskim ciśnieniem i w niskiej temperaturze pobiera ciepło, które następnie oddaje w trakcie skraplania pod wyższym ciśnieniem i w wyższej temperaturze.

Jest prostym i tanim urządzeniem pozwala podnieść sprawność silników parowych w porównaniu z silnikami pracującymi na wydmuch pary do atmosfery. Zużywa znaczne ilości wody chłodzącej oraz powoduje jej mieszanie ze skroplinami.


Jest rozwinięciem skraplacza mieszającego. Spełnia dodatkowo funkcję pompy skroplin i wody chłodzącej oraz smoczka.

Wyparty został przez skraplacz powierzchniowy.

Para wodna – stan gazowy wody. Jako prawie czysty gaz, występuje w naturze w gejzerach, w gorących jaskiniach, jest wyrzucana z podziemi, jest wytwarzana i używana w technice oraz w gospodarstwie domowym. Jest też składnikiem powietrza atmosferycznego, jej zawartość w powietrzu zmienia się.




Reklama