Skole

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Skole - mapa topograficzna 1877

Skole (ukr. Сколе) – miasto na Ukrainie i stolica rejonu skolskiego w obwodzie lwowskim. W mieście znajduje się muzeum odzieżowe oraz zakład budowlany.

Czop (ukr. Чоп, węg. Csap, słow. Čop) - miasto na prawach powiatu w obwodzie zakarpackim Ukrainy (na Zakarpaciu). Leży na Nizinie Zakarpackiej, w miejscu największego zbliżenia rzek Latoricy i Cisy, w pobliżu zbiegu granic Ukrainy, Węgier i Słowacji.Austro-Węgry (t. Monarchia Austro-Węgierska; niem. Österreich-Ungarn, węg. Osztrák-Magyar Monarchia) – państwo związkowe w Europie Środkowej. Austro-Węgry były wielonarodową monarchią konstytucyjną i jednym z największych mocarstw w tamtym czasie. Państwo istniało 51 lat, od 1867 aż do rozpadu w 1918 roku i zakończenia I wojny światowej.

Historia[ | edytuj kod]

Prawa miejskie nadano Skolemu w roku 1397. Już w XIII wieku prowadził tędy szlak handlowy z Halicza na Węgry, a do roku 1697 szlak handlowy z Węgier do Stryja – miasto odwiedzali wówczas przedstawiciele najmożniejszych rodów węgierskiej szlachty: Wesselenyich, Nemezarich czy Telekich. Miasto należało do dóbr Sieniawskich. W roku 1703 z Brzeżan przez Skole ruszyła ofensywa wojsk Franciszka Rakoczego oraz żołnierzy wojewody krakowskiego Marcina Kątskiego przeciw buntownikom w komitacie munkackim.

Halicz (ukr. Галич, łac. Halicia gr. Halia Ὑλαίη) – miasto rejonowe w obwodzie iwanofrankiwskim Ukrainy, nad Dniestrem.Lwów (dawna nazwa form. Królewskie Stołeczne Miasto Lwów), ukr. Львів (Lwiw), ros. Львов (Lwow), niem. Lemberg, łac. Leopolis, jidysz לעמבערג ,לעמבעריק (Lemberg, Lemberik), orm. Լվով (Lwow) – miasto na Ukrainie, ośrodek administracyjny obwodu lwowskiego.

Do roku 1772 Skole należało do ziemi lwowskiej w województwie ruskim. Pod zaborem austriackim, do 1918 r., należało do powiatu stryjskiego w prowincji Galicja.

Stacja Skole i linia kolejowa wybudowana pod koniec XIX wieku (linia Lwów-Stryj-Mukaczewo-Czop).

W roku 1880 było w mieście 2047 mieszkańców (w tym Polacy, Rusini i Niemcy) i 300 domów, na terenie powiatu sądowego znajdowały się także kolonie niemieckie Annaberg, Felizienthal i Karlsdorf. 30 marca 1888 r. miasto uległo prawie całkowitemu spaleniu na skutek zaprószenia ognia. Zniszczeniu uległo wówczas 100 domów. W roku 1913 miasto liczyło 8700 mieszkańców, w tym 3200 Żydów, 2600 Polaków, 2500 Rusinów, oraz 400 Niemców i Czechów. W okresie austro-węgierskim przebiegała tędy droga do granicy węgierskiej.

Węgrów – miasto i gmina w województwie mazowieckim, siedziba władz gminy miejskiej Węgrów, gminy wiejskiej Liw i powiatu węgrowskiego (w latach 1867-1975 i od 1999).Skole (ukr. Сколе, ros. Сколе) – stacja kolejowa w miejscowości Skole, w rejonie skolskim, w obwodzie lwowskim, na Ukrainie.

W okresie międzywojennym miasto było siedzibą zniesionego powiatu skolskiego (przyłączonego do powiatu stryjskiego województwa stanisławowskiego). Do 17 września 1939 roku stanowiło garnizon macierzysty Batalionu KOP "Skole". W latach 30. burmistrzem Skolego był major piechoty stanu spoczynku Henryk Schenk.

Od września 1939 roku do czerwca 1941 roku było pod okupacją sowiecką, a później, w latach 1941-1944 pod okupacją niemiecką. 5 września 1943 roku dokonano tu zbrodni na ludności cywilnej. W latach 1945-1991 Skole znajdowało się w Ukraińskiej SRR.

Cmentarz żydowski w Skolem – został założony przypuszczalnie w XVIII w., ale dokładna data nie jest znana. Na cmentarzu nie zachowały się nagrobki, choć w 2003 r. ustawiono na nim pomnik upamiętniających zamordowanych mieszkańców miejscowości. Cmentarz jest położony w północnej części miejscowości na zachód od torów kolejowych nad potokiem Ostaszów .Brzeżany (ukr. Бережани) – miasto na Ukrainie, w obwodzie tarnopolskim, siedziba rejonu brzeżańskiego, do 1945 w Polsce, w województwie tarnopolskim, siedziba powiatu brzeżańskiego.

W 1989 roku liczyło 6730 mieszkańców.

Podstrony: 1 [2] [3] [4]




Warto wiedzieć że... beta

Ziemia lwowska (łac. terra Leopoliensis), jednostka administracyjna Królestwa Polskiego, część województwa ruskiego w okresie I Rzeczypospolitej, 1340-1772. Stolicą ziemi lwowskiej jest Lwów. Sejmiki ziemskie odbywały się we Lwowie, Trybunał Prowincji Małopolskiej we Lwowie, na równych prawach co Lublin, orzekał sprawy dla woj. ruskiego, bełskiego, wołyńskiego, podolskiego, bracławskiego, czerniechowskiego i kijowskiego.
Franciszek II Rakoczy (węg. II. Rákóczi Ferenc) (ur. 27 marca 1676 roku, Borša - zm. 8 kwietnia 1735 roku, Rodostó) – największy węgierski magnat początku XVIII w., w latach 1703 – 1711 przywódca wielkiego powstania antyhabsburskiego na Węgrzech (tzw. Powstanie Rakoczego), od 1704 do 1711 r. książę Siedmiogrodu.
Polska, Rzeczpospolita Polska – państwo unitarne w Europie Środkowej, położone między Morzem Bałtyckim na północy a Sudetami i Karpatami na południu, w dorzeczu Wisły i Odry. Powierzchnia administracyjna Polski wynosi 312 679 km², co daje jej 70. miejsce na świecie i dziewiąte w Europie. Zamieszkana przez ponad 38,5 miliona ludzi, zajmuje pod względem liczby ludności 34. miejsce na świecie, a szóste w Unii Europejskiej.
Garnizon – to stałe miejsce stacjonowania danej jednostki wojskowej w czasie pokoju. Funkcje garnizonu pełnią najczęściej miasta, miasteczka, forty, zamki, czy osady. Miasto garnizonowe to powszechne określenie miasta, w którym wybudowano koszary.
Polona – polska biblioteka cyfrowa, w której udostępniane są zdigitalizowane książki, czasopisma, grafiki, mapy, muzykalia, druki ulotne oraz rękopisy pochodzące ze zbiorów Biblioteki Narodowej oraz instytucji współpracujących.
Województwo ruskie – województwo Korony Królestwa Polskiego, część prowincji Małopolska, jednostka administracyjna Królestwa Polskiego w okresie I Rzeczypospolitej, istniejąca w latach 1434–1772.
Język ukraiński (ukr. українська мова, ukrajinśka mowa) – język należący do grupy języków wschodniosłowiańskich. Posługuje się nim ponad 47 mln ludzi, głównie na Ukrainie, gdzie ma status języka urzędowego. Używany jest również przez Ukraińców w Rosji, Stanach Zjednoczonych, Kanadzie, Mołdawii, Polsce i na Białorusi. Współczesny alfabet ukraiński stanowi odmianę cyrylicy, a obecna ortografia ustalona została zasadniczo na początku XX wieku.

Reklama