Skaryszew-Kamion

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
"Potęga Rzeczypospolitej u zenitu. Złota wolność. Elekcja"., Jan Matejko (wolna elekcja we wsi Kamion w 1573)

Skaryszew-Kamion, Skaryszew, Skarszewjurydyka założona w końcu XVI wieku jako Skarszew na gruntach wsi Kamion. Wraz z pozostałymi jurydykami zlikwidowana w końcu XVIII wieku.

<|||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| - |||||||||| |||||||||| ||||||||||>Kamionek (dawniej Kamion lub Kamień, także Kamionki) – osiedle i obszar MSI w dzielnicy Praga-Południe w Warszawie.

Obecnie większość terenu jurydyki Skaryszew znajduje się w południowej części dzielnicy Praga-Północ w Warszawie, a pozostała w północnej części dzielnicy Praga-Południe.

Historia[ | edytuj kod]

Wieś Kamion znajdowała się przy przeprawie przez Wisłę na Solec i istniała już w XIII wieku. Przeprawa znajdowała się w rejonie Jeziora Kamionkowskiego - które jest obecnie fragmentem starorzecza Wisły, a w tym okresie płynęła tędy rzeka. W kwietniu i maju 1573 odbyła się tu pierwsza wolna elekcja Henryka Walezego, a w 1571 kanonik Stanisław Skarszewski założył osadę, która w 1641 otrzymała prawa miejskie. Tam 5 października 1733 stronnicy sascy ogłosili królem Polski Augusta III.

Jan Alojzy Matejko (ur. 24 czerwca 1838 w Krakowie, zm. 1 listopada 1893 w Krakowie) – polski malarz, twórca obrazów historycznych i batalistycznych, historiozof.Wisła (łac. Vistula) – najdłuższa rzeka Polski, o długości 1047 km. Jest także najdłuższą rzeką uchodzącą do Morza Bałtyckiego.

Jurydyka była własnością kapituły płockiej, której herb nosiła: był nim herb królów burgundzkich związany z relikwiami św. Zygmunta – króla burgundzkiego przechowywanymi przez kapitułę płocką. W 1780 Kamion kupił Stanisław August Poniatowski odstępując w 1781 go swemu bratankowi Stanisławowi, zakładającemu tu jurydykę Kamion w 1790 liczącą 59 posesji. Jej centralna ulica to dzisiejsza Zamoyskiego.

<|||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| - |||||||||| |||||||||| ||||||||||>Henryk (I) III Walezy, fr. Henri de Valois, właśc. Edward Aleksander (ur. 19 września 1551 w Fontainebleau, zm. 2 sierpnia 1589 w Saint-Cloud) – ostatni z francuskiej dynastii Walezjuszów, książę Orleanu, w latach 1573-1575 pierwszy elekcyjny król Polski jako Henryk I, od 1574 roku król Francji jako Henryk III.
Kościół św. Stanisława na Skaryszewie, fragment panoramy baryczkowskiej

Skaryszew uczestniczył w wiślanym handlu zbożem – nad brzegiem Wisły wznosiło się tam dziesięć spichlerzy.

Istniejący od XIII wieku drewniany kościół parafialny otoczony cmentarzem w Kamionie został spalony w czasie potopu szwedzkiego. Figura Matki Boskiej Kamionkowskiej przeszła do kościoła św. Stanisława w Skaryszewie wraz z parafią. Kościół w Skaryszewie wzniesiony w 1641 został także zniszczony w czasie potopu, lecz w przeciwieństwie do kamionkowskiego został odbudowany w 1681. W latach 1773-1794 proboszczem był tu Jan Chryzostom Bohomolec (ur. 1724, zm. 1795, exjezuita, matematyk i profesor filozofii), młodszy brat Franciszka Bohomolca. Oprócz kościoła istniał tu cmentarz, szkoła, dzwonnica, plebania i szpital - rozbierane od 27 maja 1811 ponieważ znalazły się na zewnątrz fortyfikacji przedmostowego szańca wojsk napoleońskich. Ulica Wrzesińska dochodząca do Okrzei nosiła nazwę ulicy Kościelnej na pamiątkę rozebranej świątyni, a nazwę Skaryszewa upamiętnia dziś ulica Skaryszewska.

Jurydyki Warszawy to zespół jurydyk otaczających Warszawę do czasu ich likwidacji przez uchwaloną 18 kwietnia 1791 ustawę zwaną Prawem o miastach, a powstających od 1559 wokół królewskiej Warszawy składającej się z dwóch odrębnych miast: Starej i Nowej Warszawy.Jezioro Kamionkowskie (nazwa urzędowa), Jeziorko Kamionkowskie (potocznie) - dawna wydłużona łacha wiślana pomiędzy zabudowaniami Kamionka i Parkiem Skaryszewskim.

W 1794 w miejscu zniszczonej jurydyki Kamion powstał Kamionek.

Podstrony: 1 [2] [3]




Warto wiedzieć że... beta

Potop szwedzki – najazd Szwecji na Rzeczpospolitą w 1655 w czasie II wojny północnej (1655–1660). Formalnie zakończył go pokój w Oliwie zawarty w 1660. Wojna ta prowadzona była nie tylko przez Szwecję, w czasie wojny zmieniały się zarówno sojusze, jak i siły obu stron. Była ona kontynuacją wcześniejszych wojen prowadzonych przez Rzeczpospolitą, miała także swoje korzenie w sporze o tron Szwecji zapoczątkowanym jeszcze przez króla Zygmunta III Wazę. Potop szwedzki pokazał słabość organizacyjną Rzeczypospolitej, a najeźdźca skuteczność swoich działań uzyskał m.in. poprzez kolaborację i przekupstwo po stronie Rzeczypospolitej. I choć ostatecznie Szwedzi zostali wyparci, to jednak poniesione straty i koszty ustępstw pokojowych były wysokie, a niektóre zniszczenia materialne, szczególnie szwedzka grabież dóbr kultury polskiej, są widoczne współcześnie.
<|||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| - |||||||||| |||||||||| ||||||||||>
Franciszek Bohomolec SJ, herbu Bogoria, pseud. i krypt.: Daniel Bobinson, Dzisiejkiewicz, F. B., F. B. S. J., Galantecki, J. U. P. Z., Jeden Zakonnik S. J., Jeden Zakonnik Societatis Jesu, Lubożoński, Ludziolubski, M. Z. S. W., Murmiłowski, N. N., N** N***, Ochotnicki, Odziański, Pokutnicki, Pośrzednicki, Poznajewski, Prożniak nie Tęskniący, Staroświat, Śmiałecki, Szkolnicki, Theosebes, Ucziwski, (ur. 19 stycznia 1720, zm. 24 kwietnia 1784) – polski jezuita, nauczyciel, redaktor, komediopisarz, poeta, publicysta, tłumacz, wydawca, jeden ze współtwórców polskiego Oświecenia.
Proboszcz (z niem. Propst, a to od łac. praepositus, przełożony; łac. odpowiednik to parochus, z gr. πάροικος paroikos, sąsiad), pleban (łac. plebanus) – duchowny, na ogół w stopniu prezbitera, zarządzający gminą kościelną (parafią);
Solec to jurydyka złożona w roku 1675 na terenie wcześniejszej osady na Solcu. Obecnie teren jurydyki znajduje się w rejonie Solec w dzielnicy Śródmieście m.st. Warszawy.
Stanisław Poniatowski herbu Ciołek (ur. 23 listopada 1754 w Warszawie – zm. 13 lutego 1833 we Florencji) – syn Kazimierza, podskarbi wielki litewski, generał-lejtnant, konsyliarz Rady Nieustającej w 1780 roku, członek konfederacji targowickiej, kawaler maltański Katolickiego Wielkiego Przeoratu w Rosji w 1797 roku.
Stanisław Skarszewski herbu Leszczyc z Rzeczniowa (ur. 1602, zm. 1685) – dworzanin królewski; podstoli sandomierski; starosta: stężycki, radomski, samborski, barwałdzki, drohobycki, złotoryjski, wasilkowski; rzekomy kasztelan radomski; kasztelan małogoski, kasztelan wojnicki, wielkorządca krakowski, sekretarz królewski, dyplomata, dziedzic dóbr rzeczniowskich, fundator i dobroczyńca zakonów.

Reklama