Skarpa (wojsko)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Skarpa

Skarpa – rodzaj ziemnej zapory przeciwpancernej zbudowany jako stroma ściana zwrócona w stronę nacierającego przeciwnka na stokach wzgórz lub wąwozów, a także na brzegach rzek.

Zapora – zespół środków służących do powstrzymania ruchu wojsk nieprzyjaciela, często z zadaniem strat materialnych i osobowych.Wąwóz – rodzaj głębokiej, suchej doliny okresowo odwadnianej, która cechuje się stromymi, urwistymi zboczami oraz płaskim dnem. Powstaje w średnio spoistych skałach (gliny, lessy, iły) wskutek erozji dennej wód okresowych lub epizodycznych (erozja wąwozowa) i z czasem przekształca się w parów. Wąwozy mają długość do kilkunastu kilometrów i głębokość od kilku do stu metrów. Łączna długość wąwozów w Polsce wynosi ok. 35 000 km. Formy podobne do wąwozów mogą się również tworzyć w skałach krasowiejących (wapiennych, gipsowych) na skutek erozyjnej działalności wód płynących.

W przypadku fortyfikacji skarpa była murem rowu fortecznego (fosy), zwróconym w kierunku nieprzyjaciela. Przeciwległy stok nosi nazwę przeciwskarpy.

Zobacz też[ | edytuj kod]

  • zapora
  • przeciwskarpa
  • Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Ryszard Henryk Bochenek: 1000 słów o inżynierii i fortyfikacjach. Warszawa: Wydawnictwo Ministra Obrony Narodowej, 1989, s. 241. ISBN 83-11-07423-2.

    Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Marian Laprus [red.]: Leksykon wiedzy wojskowej. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1979, s. 396. ISBN 83-11-06229-3.




  • Reklama