Skala trudności szlaków kajakowych

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Skala WW)
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Skala trudności szlaków kajakowych - jedna z trzech skal opisujących charakterystykę szlaków kajakowych. Pozostałe dwie to skala uciążliwości i skala atrakcyjności. Skala trudności określana jest dla rzek górskich w kategoriach WW, zaś dla pozostałych rzek w kategoriach ZW.

Ławica – wał z piasku albo z innych osadów dennych, usypany w dużym akwenie albo rzece. Wyróżnia się cztery bliskoznaczne pojęcia z dziedziny geomorfologii:Radochów (niem. Reyersdorf) – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie kłodzkim, w gminie Lądek-Zdrój. W latach 1975-1998 miejscowość położona była w województwie wałbrzyskim.
Łyna - kategoria ZW B - ZW C
Biała Lądecka - kategoria WW I - WW II
Izera - kategoria WWIII
Ötztaler Ache - kategoria WWVI

Skala WW[ | edytuj kod]

Skala WW (z ang. White Water) jest międzynarodową skalą trudności rzek górskich. Skala jest podzielona na sześć stopni: od najłatwiejszego do najtrudniejszego. Nie opisuje niebezpieczeństwa, a jedynie poziom trudności (w większości przypadków niebezpieczeństwo rzek idzie w parze z trudnością, ale zdarzają się wyjątki od tej reguły).

Biała Lądecka (niem. Biele lub Landecker Biele) – rzeka w dorzeczu Odry, prawy dopływ Nysy Kłodzkiej. Wody, które niesie rzeka, zaliczane są do II klasy czystości. Administrowana jest przez Regionalny Zarząd Gospodarki Wodnej z siedzibą we Wrocławiu.Jaz – budowla hydrotechniczna wybudowana w poprzek rzeki lub kanału piętrząca wodę, w celu utrzymania stałego poziomu rzeki dla celów żeglugowych lub (w ograniczonym zakresie) zabezpieczenia przed powodzią, zaopatrywania w wodę oraz do celów energetycznych. Równolegle do jazu czasami buduje się też śluzy umożliwiające żeglugę poniżej jazu i przepławki dla ryb.

Kategorie skali WW[ | edytuj kod]

  • WWI (umiarkowanie trudny, dostępny dla początkujących pod opieką doświadczonych) – rzeki górskie o znacznym prądzie, rzadko występujące duże kamienie, bystrza o szerokich przejściach, regularne fale, częste przemiały, wszelkie trudności łatwe do odpowiednio wczesnego zauważenia,
  • WWII (dość trudny, tylko dla doświadczonych) – rzeki górskie, szybki prąd, podwodne skały i głazy, małe progi, duże fale, regularne odwoje,
  • WWIII (trudny, tylko dla doświadczonych – mogą oni pokonać szlak bez asekuracji z lądu) – rzeki górskie o silnym nurcie z dużymi falami, częste małe odwoje, małe progi, nieduże szachownice głazów,
  • WWIV (bardzo trudny, tylko dla doświadczonych, na niektórych odcinkach wymagane rozpoznanie i asekuracja z lądu) – rzeki górskie, bardzo silny nurt, duże nieregularne fale, nieregularne i skośne odwoje, szachownice z dużych kamieni zasłaniające trasę, trudności z zatrzymaniem,
  • WWV (nadzwyczaj trudny, tylko dla bardzo doświadczonych, rozpoznanie z lądu i asekuracja konieczne, szlak niebezpieczny) – rzeki górskie, bardzo szybki nurt, duże progi, silne i nieregularne odwoje, wysokie i nieregularne fale, bardzo duże spadki, bardzo duże trudności z zatrzymywaniem,
  • WWVI (skrajnie trudno, tylko dla bardzo doświadczonych) – przepłynięcie na granicy ludzkich możliwości, nawet przez osoby o szczytowym doświadczeniu.
  • Przykłady trudności WW na rzekach polskich i zagranicznych[ | edytuj kod]

  • WWI: Dunajec, Białka (od Czarnej Góry), Biała Głuchołaska (wszystkie częściowo),
  • WWII: Białka (Jurgów Szałasy - Czarna Góra), Dzika Orlica, Biała Lądecka (do Radochowa),
  • WWIII: Białka (w TPN), Bóbr (przed jez. Modrym), Sękówka, Izera,
  • WWIV: Kamienna (poniżej Szklarskiej Poręby),
  • WWV: Kamienna (bezpośrednio powyżej Szklarskiej Poręby),
  • WWVI: w Polsce nie występuje, Ötztaler Ache (częściowo).
  • Nieczęsto zdarza się, że określony odcinek rzeki, a zwłaszcza cała rzeka, posiada jeden, równy poziom trudności. Dlatego też stosuje się opisy łamane, np.:

    Mielizna – piaszczyste lub żwirowe płytkie miejsce w rzece lub obszarach szelfowych morza. Przyczyną jej powstania jest osadzanie materiału przenoszonego przez wodę przy miejscowym zmniejszeniu szybkości jej płynięcia. W morzach występuje w miejscach dochodzenia wzniesienia szelfu blisko powierzchni morza.Przenoska (także: obnoska) - miejsce na szlaku kajakowym lub rzece niebędącej szlakiem, które jest niespływalne, tj. niemożliwe do przepłynięcia kajakiem żadnymi możliwymi technikami, w tym zwałkowymi. W skali WW oznaczana symbolem X, czyli niespływalne.
  • WW 3-4 - na rzece występują zarówno miejsca o trudności WW 3 jak i WW 4, porównywalnie często,
  • WW 3 (5) - rzeka posiada trudność WW 3, ale występuje co najmniej jedno miejsce WW 5,
  • WW 4-3 - na rzece występują zarówno trudności WW 4 jak i WW 3, ale z naciskiem na WW 4 (częściej).
  • Oznaczenie X otrzymują miejsca niespływalne, na których dokonać należy przenoski. Przyczyną niespływalności może być przeszkoda w nurcie (np. wodospad, leżące drzewo, kamienie), brak wody, śluza, jaz, bród, itp.

    Biała Głuchołaska (czes. Bělá, Bělá Jesenická, niem. Biela, Biele, Ziegenhalser Biele) – rzeka w Czechach i w południowej Polsce, prawy dopływ Nysy Kłodzkiej o długości 54,9 km i powierzchni dorzecza 396 km² (w granicach Polski 113 km²). Płynie przez Sudety Wschodnie, Płaskowyż Głubczycki i Dolinę Nysy Kłodzkiej, w województwie opolskim.Izera (czes. Jizera, niem. Iser) – rzeka w Czechach, a w górnym biegu również w Polsce; prawy dopływ Łaby, dł. 164 km.


    Podstrony: 1 [2] [3]




    Warto wiedzieć że... beta

    Kamienna – górska rzeka w Sudetach Zachodnich, lewy dopływ Bobru o długości 33 km i powierzchni zlewni 272,3 km². Początek bierze ze źródła w torfowisku Zielony Klin na północnych zboczach Mumlawskiego Wierchu (1120 m n.p.m.) na granicy Karkonoskiego Parku Narodowego. Koryto kamieniste, kręte, z licznymi, często ogromnymi głazami, z dobrze wykształconymi marmitami, na znacznej długości obmurowane. W górnym biegu rzeki, w Szklarskiej Porębie Dolnej, znajduje się elektrownia wodna. Od Jakuszyc do Piechowic stanowi granicę między Górami Izerskimi a Karkonoszami. Niżej wpływa do Kotliny Jeleniogórskiej. Do Bobru wpada w okolicy Wzgórza Krzywoustego w Jeleniej Górze.
    Bród – płytszy odcinek koryta rzecznego, często o twardszym podłożu i spokojniejszym nurcie, umożliwiający przy niskich i średnich stanach wody przekroczenie rzeki – piesze lub kołowe, bez użycia mostu czy łodzi. Także płytka cześć innego akwenu, umożliwiająca przejście lub przejazd konno/wozem.
    Jezioro Modre - jezioro zaporowe na rzece Bóbr w Borowym Jarze na terenie Parku Krajobrazowego Doliny Bobru. Jezioro ma długość ok. 1 km. Na głównym spiętrzeniu znajduje się czynna trzyturbinowa elektrownia wodna Bobrowice I o mocy 1 MW. Zapora elektrowni ma wysokość około 10 metrów i długość 80 m. W górnym odcinku jeziora, w okolicach zniszczonej w 1945 roku papierni znajduje się druga czynna hydroelektrownia Bobrowice II, dysponująca dwiema turbinami o łącznej mocy 0,23 MW.
    Zagrożenie - zjawisko wywołane działaniem sił natury bądź człowieka, które powoduje, że poczucie bezpieczeństwa maleje bądź zupełnie zanika.
    Białka (słow. Biela voda) – rzeka w woj. małopolskim, prawy dopływ Dunajca. Powstaje w Tatrach na wysokości około 1075 m n.p.m. z połączenia Rybiego Potoku spływającego z polskiej części Tatr z Białą Wodą, spływającą z słowackiej części Tatr. Następuje to u wylotu Doliny Białej Wody i Doliny Rybiego Potoku.
    Dzika Orlica (czes. Divoká Orlice, niem. Wilde Adler, Erlitz) – rzeka w Sudetach, rozdzielająca Góry Bystrzyckie od Orlickich, dopływ Orlicy, należy do dorzecza Łaby i zlewiska Morza Północnego. Źródła w rejonie Torfowiska pod Zieleńcem. Płynie początkowo na południe, później na południowy-wschód. Na odcinku 29,5 kilometra (od Lasówki do Lesicy) wzdłuż rzeki biegnie granica Polski i Czech. Ten sam odcinek stanowi też południowo-zachodnią granicę ziemi kłodzkiej.
    Bóbr (czes. Bobr; niem. Bober) – rzeka w południowo-zachodniej Polsce, płynie przez województwo dolnośląskie i lubuskie, największy z lewobrzeżnych dopływów Odry.

    Reklama