Skala TORRO

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Skala intensywności tornad TORRO – skala mierząca intensywność tornada. Jest skalą otwartą, ale zwykle podaje się ją w przedziale pomiędzy T0 a T10, ze względu na znikome prawdopodobieństwo wystąpienia tornada o wietrze powyżej 134 m/s (482 km/h). Została zaproponowana przez Terence'a Meadena z Tornado and Storm Research Organisation (TORRO), brytyjskiej organizacji meteorologicznej, jako rozwinięcie skali Beauforta.

Tornado (z hiszp. tronada – burza) – gwałtownie wirująca kolumna powietrza, będąca jednocześnie w kontakcie z powierzchnią ziemi i podstawą cumulonimbusa lub rzadziej wypiętrzonego cumulusa. Tornada osiągają różne rozmiary. Zwykle przyjmują postać widzialnego leja kondensacyjnego, węższym końcem dotykającego ziemi. Dolna część leja jest często otoczona chmurą odłamków i pyłu.Skróty: n.p.t.nad poziomem terenu oraz m n.p.t.metry nad poziomem terenu używane są przy mierzeniu wysokości względnej danego obiektu na Ziemi przy czym punktem odniesienia jest podstawa tego obiektu (rzut równoległy w kierunku siły grawitacji na powierzchnię terenu).

Historia i związek ze skalą Beauforta[ | edytuj kod]

Skala była testowana w latach 1972–1975. Została opublikowana na spotkaniu Royal Meteorological Society w 1975. Intensywność T0 jest odpowiednikiem 8. stopnia w skali Beauforta i jest skorelowana ze skalą B wzorem:

Meteorologia (gr. metéōron (μετέωρον) - unoszący się w powietrzu, lógos (λόγος)- słowo, wiedza) - nauka zajmująca się badaniem zjawisk fizycznych i procesów zachodzących w atmosferze, szczególnie w jej niższej warstwie - troposferze. Bada, jak te procesy wpływają na przebieg procesów atmosferycznych i stan pogody na danym obszarze.Skala Fujity lub skala Fujity–Pearsona – siedmiostopniowa skala oceniająca poziom intensywności tornad na podstawie zniszczeń zabudowy i rzadziej roślin. Opracował ją w 1971 roku Tetsuya "Ted" Fujita z Uniwersytetu w Chicago, we współpracy z Allenem Pearsonem. Rozwineli ją w 1973 r. o długość i szerokość ścieżek.
B = 2(T + 4)

i odwrotnie: T = B/2 - 4

Skala Beauforta została wprowadzona w 1805, a w latach 20. XX wieku dopracowano ją, uwzględniając w niej prędkość wiatru. Wyraża prędkość wiatru (v) wzorem: v = 0.837 B m/s

Podstrony: 1 [2] [3]




Warto wiedzieć że... beta

Skala Saffira-Simpsona - skala opracowana w 1969 przez inżyniera Herberta Saffira oraz dyrektora National Hurricane Center Boba Simpsona w celu klasyfikacji huraganów według intensywności wiatrów ciągłych. Służy ona do oszacowania potencjalnych szkód, powstałych w momencie wejścia huraganu na ląd. Jest ona stosowana tylko w przypadku sztormów powstałych na Oceanie Atlantyckim i północnym Pacyfiku na wschód od międzynarodowej linii zmiany daty. W przypadku innych sztormów stosowane są odmienne metody oceny.

Reklama