Silsila (sufizm)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Silsila (arab. سلسلة) – w języku arabskim dosł. "łańcuch". W świecie arabskim oznacza on m.in. łączność mistrza z uczniem.

Język arabski należy do rodziny języków semickich, w której zaliczany jest do grupy języków południowo-zachodnich według klasycznego podziału, bądź grupy języków zachodnich, centralnych według podziału Hetzrona i Voigta. Zapisywany jest alfabetycznym pismem arabskim, typu abdżad, od strony prawej do lewej.

W sufizmie termin oznaczający "duchowy łańcuch" sukcesorów danej doktryny lub drogi (tariki). Zgodnie z doktrynami sufickimi Silsila wszystkich bractw i dróg rozpoczyna się od Proroka Muhammada.

W szyizmie termin idiomatyczny oznaczający wywodzenie się (pochodzenie rodowe) od duchowego mistrza.

Przypisy[ | edytuj kod]

  1. Zbigniew Landowski: Islam, nurty, odłamy, sekty. Wyd. pierwsze. Warszawa: Książka i Wiedza, 2008. ISBN 978-83-05-13525-2. (pol.)




Reklama